Η συνάντηση

6.08.2018

– Πότε μπορώ να περάσω; ρώτησα στο τηλέφωνο.
– Όποτε θέλετε, με διαβεβαίωσε η γραμματέας.
– Ευχαριστώ, της απάντησα ολότελα ικανοποιημένος.
– Καληνύχτα σας, μου είπε.
– Καληνύχτα.
Ήταν η πρώτη φορά που τον επισκεπτόμουν στο γραφείο του και είχα ένα ελαφρό τρακ. Είχαν περάσει τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια από τότε που είδα για τελευταία φορά τον γιο μου στην κούνια του πριν φύγω για το εξωτερικό. Έκτοτε μάθαινα νέα του από το τηλέφωνο, όταν μιλούσα με τη μητέρα του και πρώην γυναίκα μου.
Μου το έκοβε απότομα όταν ζητούσα λεπτομέρειες για τη ζωή του γιου μου. Όταν ξεκίνησε τις ιατρικές του σπουδές άρχισα να θέλω να τον ξαναδώ, αλλά δεν το άφησα να φανεί στις συνομιλίες και στην αλληλογραφία με την πρώην σύζυγό μου.
Ήμουν σίγουρος ότι δεν του είχε μιλήσει για μένα, όπως και ότι δεν είχε δει καμιά φωτογραφία μου. Αν και πασίγνωστος συγγραφέας, σπανίως επέτρεπα τη φωτογράφισή μου, καθότι η φύση μου ήθελε να είμαι μακριά από τη δημοσιότητα. Δεν ξαναπαντρεύτηκα, σε αντίθεση με την πρώην γυναίκα μου που έκανε άλλους δυο αποτυχημένους γάμους, γεγονός που με χαροποίησε.
Έφτασε επιτέλους η μέρα που θα ξαναέβλεπα τον γιο μου στο νέο ιατρείο του, σε πολυτελέστατο τετράγωνο του κέντρου της πόλης. Αγωνιούσα για τις πρώτες κουβέντες που θα ανταλλάσσαμε και τι γνώμη θα αποκτούσε για μένα στο τέλος της συνάντησης, μη αποκαλύπτοντας ότι είμαι ο πατέρας του.
– Χαίρετε, μου είπε η γραμματέας, όταν με αντίκρισε.
– Χαίρετε, της απάντησα. Μπορώ να περάσω;
– Βεβαίως, ο γιατρός δεν έχει ασθενή.
Άνοιξα την πόρτα και μπήκα.
Μου διέγνωσε ένα ελαφρό καρδιακό πρόβλημα και μου συνέστησε να αποφεύγω τις μεγάλες συγκινήσεις.

 

_

γράφει ο Αδαμάντιος Τσακαλούδης

Ακολουθήστε μας

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Μένια Παπαδοπούλου

    εξαιρετικά κομψή πένα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου