Η ψάθα

28.01.2018

Τον πρώτο καιρό, πες το από ασυνηθισιά, τη μύριζε πρωί και βράδυ. Τώρα ξέρει πως έχει εμποτιστεί τη μυρωδιά του κορμιού του. Την απλυσιά του. Έναν χρόνο κλείσανε ψες αχώριστοι σύντροφοι. Είτε την κουβαλά στην πλάτη του είτε κάθεται πάνω της είτε ξαπλώνει. Είναι ο μοναδικός του φίλος.
Μετά από κάποιον καιρό της μιλούσε. Δεν της έλεγε πολλά, κάποια παράπονα και μετά κάποια ξεχασμένα όνειρα. Τώρα δεν της μιλά, μονάχα την ακούει. Ακούει, πέρα από την ανάσα της και κάποιες μπερδεμένες λέξεις. Δεν της απαντά. Εκείνη τον ξέρει τόσο καλά που δεν χρειάζεται τις απαντήσεις του.
Ένας σφοδρός βοριάς τρία μερόνυχτα τώρα κυνηγά ότι έξω κινείται. Έριξε κάποια δέντρα, τρεις κολόνες της ΔΕΗ, έκοψε σύρματα, πέταξε στο οδόστρωμα γλάστρες, γέμισε τη θάλασσα σκουπίδια και ψες άκουσε πως πάγωσε ο Νότης. Όσο και να προσπάθησε να καλυφθεί σε εκείνη την είσοδο της πολυκατοικίας ο Βοριάς τον βρήκε και τον ξύλιασε.
Χουχουλιάζει τα δάκτυλά του που βγαίνουν από τα τρύπια του γάντια και τραβά βαθιά το σκουφί του. Δεν κρυώνει. Τον τρομάζει όμως που εκείνη έχασε το άρωμά του. Θαρρείς και ο αέρας την καθάρισε από μυρωδιές. Έχει σκύψει πάνω της και προσπαθεί να μυρίσει το κορμί του. Μονάχα μια αποφορά στο βάθος από ένα σύγκρυο και εκείνη δεν μιλά, μονάχα τα χείλη της τρέμουν, τα δόντια της χτυπούν.
Δυο βαρβάτοι προσπαθούν να τον σηκώσουν. Αντιστέκεται. Προσπαθούν να τον οδηγήσουν σε ένα λεωφοριάκι. Μέσα του βλέπει γνωστά πρόσωπα. Αντιστέκεται. Εκείνοι καταλαβαίνουν. Σηκώνουν τα πράγματά του και τα τοποθετούν στην μπαγκαζιέρα. Εκείνος αρπάζει εκείνη και μπαίνει στο λεωφορείο. Τη σφίγγει στη θέση του, την κάνει ντύμα του.
Ναι, δέχτηκε να πλυθεί. Να λουστεί. Αφού τον άφησαν να την έχει μαζί του. Έπλυνε πρώτα εκείνη καλά, τη μύρισε. Είδε πως η μυρωδιά που το πρωί φορούσε και τον τρόμαξε είχε φύγει. Μετά άφησε το νερό να διώξει από πάνω του ενός χρόνου σημάδια. Κάθισε στη φωτιά με εκείνη απλωμένη στα πόδια του. Σαν στέγνωσε την άπλωσε και ξάπλωσε πάνω της. Δίπλα στο κρεβάτι που του είχαν δείξει για δικό του. Η ζεστασιά του χώρου τους άφησε να είναι οι δυο τους μονάχα, τα δυο κορμιά δεμένα. Περασμένοι μήνες καλοκαιριού στη θύμηση.
Έμεινε εκεί, στο άσυλο, μια βδομάδα. Είδε πως εκείνη άρχισε να ξεφλουδίζει, να μαδά. Την είδε να γεμίζει με μυρωδιές φαγητών και από ιδρώτες άλλων. Την είδε να γίνεται απόμακρη και αμίλητη έστεκε. Άχρωμη και αδιάφορη. Σαν κάποια που αφέθηκε στη ζωή των άλλων και δεν περιμένει μήτε τον θάνατο.
Την άλλη μέρα αχάραγα την πήρε και χύθηκε στον κόσμο. Και μέσα στην κοσμοπλημμύρα βρήκε την απάγκια του γωνιά και την άπλωσε πάνω από χαρτόκουτα. Εκείνη βρήκε τη θέση της και άρχισε να παίρνει και τη μυρωδιά του. Κι εκείνος, κάθε νυχτιά, τεντώνει το κορμί του και την αγκαλιάζει. Βρήκε ο καθένας τα θέλω του. Μυρίζει ο ένας στον άλλον τη μέρα που πέρασε. Αυτή που θα έρθει είναι μια άλλη μέρα.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Εκείνος παραφυλάει στη γωνία, επιμελώς κρυμμένος κάτω από μαύρη ρεντικότα, σκούφο και δερμάτινο χαρτοφύλακα που χάσκει σκισμένος. Την κοιτά με ματάκια μικρά. Τα ματογυάλια κρύβουν μια σπάνια εξαιρετική όραση. Με τρεμάμενο χέρι εκείνη βγάζει τα κλειδιά, κάνει να...

Το μαγικό παγοπέδιλο

Το μαγικό παγοπέδιλο

Η Μαντώ ήταν ένα πανέμορφο κοριτσάκι έξι ετών, που το μόνο που τής άρεσε να κάνει ολημερίς και ίσως ολονυχτίς στον ύπνο της, ήταν να χορεύει. Χόρευε μπροστά στο μεγάλο καθρέφτη της κάμαρας των γονιών της και ονειρευόταν τις σκηνές τών παγκόσμιων θεάτρων, υπό την...

Διαβάστε κι αυτά

Το μαγικό παγοπέδιλο

Το μαγικό παγοπέδιλο

Η Μαντώ ήταν ένα πανέμορφο κοριτσάκι έξι ετών, που το μόνο που τής άρεσε να κάνει ολημερίς και ίσως ολονυχτίς στον ύπνο της, ήταν να χορεύει. Χόρευε μπροστά στο μεγάλο καθρέφτη της κάμαρας των γονιών της και ονειρευόταν τις σκηνές τών παγκόσμιων θεάτρων, υπό την...

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

«Τους μήνες που δεν έχουν ρο το κρασί θέλει νερό» ξανάπιασε το γνωστό τροπάρι του ο Μηνάς, καθώς - αρχές του Μάη ήτανε - βολεύτηκε στην μόνιμη θέση του, στο κουτούκι του Γαβρίλη «Η ωραία Μέλπεια». Αποδέκτης της παρατήρησης η μόνιμη παρέα του, ο ξάδερφός του ο...

Η Ωραία Θάσος

Η Ωραία Θάσος

- γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη - Θα ‘χε ένα χρόνο τώρα, ίσως και παραπάνω, που ο Σταμάτης ο Δακαρέμης είχε ανοίξει εκείνο το καινούργιο καφενείο στην πάνω γωνία του Νέου Φαλήρου. Προηγουμένως, ο χώρος αυτός ενοικιαζόταν για κάτι παραστάσεις χοροδράματος, δεν...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μένη Σεϊρίδου

    Τόσο ζωντανή η περιγραφή που η μυρωδιά της σε αγγίζει…σε γεμίζει συναίσθημα…

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    “Μυρίζει ο ένας στον άλλον τη μέρα που πέρασε”… Τα λόγια αυτά κάνουν ηχώ..

    Βαθύ και γεμάτο ενσυναίσθηση το μήνυμα σας, της ανάγκης αυτών των ανθρώπων για κάτι “δικό” τους…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου