Θάλαμος 16

Δημοσίευση: 4.04.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων, ένα νοσοκομείο είναι σίγουρα συνυφασμένο με την ασθένεια και τον πόνο. Τα μίζερα χρώματα στους τοίχους, οι αγέλαστες φάτσες που πηγαινοέρχονται στους διαδρόμους, η μυρωδιά του αποστειρωμένου, αναγκάζουν οποιονδήποτε εισέλθει να αφομοιωθεί με το περιβάλλον. Πρόκειται για μια αφομοίωση σχεδόν αυταρχική, αφού η σωματική και ψυχική κόπωση των ασθενών και των συνοδών τους συχνά τους μετατρέπει σε ψυχικώς κατασταλμένους.

Ως φοιτήτρια, έχω επισκεφθεί κάποιους-αρκετούς θαλάμους. Φωτεινούς, πιο σκοτεινούς, με νοσηλευόμενους που κουβεντιάζουν και άλλους που αγνοούν την ύπαρξη των διπλανών τους, με ανθρώπους που μπορεί να κλαίνε ή να τσιρίζουν και με άλλους που απλά περιμένουν. Μουντά πρόσωπα σε ένα εξίσου μουντό περιβάλλον…

Μπαίνοντας με μερικούς συμφοιτητές μου, όμως, πριν λίγες ημέρες στον θάλαμο 16, έμεινα έκπληκτη με αυτό που αντίκρισα. Ο 50χρονος κύριος Β.Θ. που έπασχε από λευχαιμία και πριν λίγο καιρό είχε ολοκληρώσει τις χημειοθεραπείες του, οι οποίες τον ταλαιπώρησαν αρκετά, μας καλωσόρισε με ένα τεράστιο, αληθινό χαμόγελο και με πολύ γλυκά λόγια. Στη συζήτηση που είχαμε σχετικά με την υγεία του, εντυπωσιάστηκα από τη δύναμη ψυχής του ανθρώπου αυτού.

«Είδα την αρρώστια μου σαν ένα φιλαράκι, που έρχεται πάντα και παντού μαζί μου», είπε. «Το αποδέχθηκα με αγάπη κι έτσι καταφέρνω να το αντιμετωπίζω σωματικά και ψυχικά, με τη βοήθεια του Θεού.»

Τα λόγια του πραγματικά μας συγκίνησαν όλους. Ήταν λόγια που έκρυβαν ελπίδα, πίστη και θέληση για ζωή. Κόντρα στο συννεφιασμένο κλίμα του νοσοκομείου, που για τον ίδιο έμενε έξω από την πόρτα του μονόκλινου θαλάμου του, πολύ κοντά αλλά ταυτόχρονα τόσο μακριά του. Ο κύριος Β.Θ. απέδειξε ότι για τον ίδιο η ασθένεια δεν ήταν κατάρα, αλλά ένα μέσο για να ανακαλύψει μέσα του μια δεξαμενή υπομονής, χαράς και δύναμης, που τον διαχωρίζουν από την πλειοψηφία των υπόλοιπων και του αφαιρούν αρκετό από το βάρος της ασθένειάς του.

_

γράφει η Νίκη Αλπού

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Σ’ αγαπώ

Σ’ αγαπώ

Η Ηρώ και ο Χάρης τρέχουν με τη μηχανή τους μακριά, προς άλλους προορισμούς, πίσω τους τρέχουν σκυλιά· δεν φοβούνται, δεν τρέμουν. Μπροστά τους έχουν το τέρμα της διαδρομής, και είναι άγιο. Ένα μοναστηράκι στης παρυφές ενός λόφου του νησιού. Η βροχή πέφτει αλύπητα,...

Το τελευταίο μεροκάματο

Το τελευταίο μεροκάματο

Από το μυαλό της δεν φεύγανε τα απειλητικά λόγια, που αντάλλαξαν στο τηλέφωνο χθες το βράδυ με τον πρώην άντρα της όταν αυτή αναλύθηκε σε λυγμούς, μόνη και αβοήθητη στον κόσμο.  Σήμερα κοντοστέκεται λίγο να ξαποστάσει και να πάρει μιαν ανάσα, σκουπίζοντας τον ιδρώτα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το τελευταίο μεροκάματο

Το τελευταίο μεροκάματο

Από το μυαλό της δεν φεύγανε τα απειλητικά λόγια, που αντάλλαξαν στο τηλέφωνο χθες το βράδυ με τον πρώην άντρα της όταν αυτή αναλύθηκε σε λυγμούς, μόνη και αβοήθητη στον κόσμο.  Σήμερα κοντοστέκεται λίγο να ξαποστάσει και να πάρει μιαν ανάσα, σκουπίζοντας τον ιδρώτα...

Ουράνιες μελωδίες

Ουράνιες μελωδίες

Ερμητικό το σφράγισμα των κτιρίων με τα σιδερένια φαντάσματα της γειτονιάς της Άνω Πόλης, κάτω από έναν συννεφιασμένο ουρανό του Φεβρουαρίου, που τυλίγει με γκρίζο πέπλο ομίχλης, τη Νύμφη του Θερμαϊκού μέχρι κάτω, στο φωτισμένο λιμάνι. Το κρύο του Βαρδάρη αβάσταχτο. ...

Ο πραματευτής

Ο πραματευτής

ΠΡΑΜΑΤΕΥΤΗ ΤΟΝ ΞΕΡΑΝ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ. Ούτε ρώτησε κανείς τ’ όνομά του, ούτ’ εκείνος το ’πε ποτέ σε κανέναν. Λιγόλογος. Μέτριο, γεροδεμένο κορμί.  Πυκνά, σμιχτά φρύδια σκέπαζαν δυο μάτια βαριά. Νιότερος γνωρίζονταν από μια μεγάλη λοξή χαρακιά που ξεκίναγε από το μέτωπο,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Καλημέρα. Ας παραδειγματιστούμε όλοι από το κείμενό σου, που παραδίδει μαθήματα υπομονής και ψυχικής δύναμης. Μπράβο!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Συμφωνώ με την Βάσω. Μου άρεσε το κείμενό σου Νίκη! Δείχνει δύναμη ψυχής μία τέτοια αντιμετώπιση απέναντι στη ζωή. Συνήθως στη πρώτη δυσκολία απελπιζόμαστε και τα παρατάμε.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου