Θα την κρατήσουμε αγκαλιά
θα βγάλει ένα επιφώνημα κρυμμένο στα χοντρά ρούχα μας
Θα πούμε το όνομα της ενώ μας κοιτάει δίπλα μας
Θα τη ρωτήσουμε τι θα κάνει μετά
Κι εκείνη θα κοκκινίζει στο δίπλα δίπλα
και θα είναι πιο χαμηλά των χειλιών μας
και θα αγκαλιάζουμε κορμί των αγκαλιών
Θα τη δούμε να μας κοιτά
και την πρώτη φορά
θα μας πλησιάζει
εκείνη θα χαμογελά
κι εμείς,
κι εμείς
θα τη χαιρετήσουμε
και θα κοκκινίζει
θα της προσφέρουμε το χέρι λέγοντας το όνομά μας
στα μάτια της στοχεύοντας
και ξεχνώντας την ντροπή της πια
θα μας πει το δικό της
και έκτοτε θα μας χαμογελά στις ενώσεις ματιών.
Και κρυφά θα αναμένουμε τώρα την πρώτη βόλτα μας
γλυκιά μου.
–
γράφει ο Μάριος Βασιλόπουλος
Πολύ όμορφο!