sad_girl_window

Τα λόγια χάσανε τον ειρμό τους

Χωρίς καμμιά λογοκρισία

διαπέρασαν τα κομμάτια της καρδιάς

Οι απελπισμένες ριπές θυμού

σφαγίασαν το αρμυρό των βλεφάρων...
Αυτό ήταν…

Μάζεψα δυο -τρεις αιτίες

ξεχασμένες πληγές

Γύρισα το κλειδί και τρέχοντας έφυγα

Έκανα στάση για λίγο

στη θνητή απώλεια της αλήθειας

Κι από το άρμα των ιδιοτήτων...

τερμάτισα τ' αλληγορικά χρώματά της εξαπάτησης

Μίασμα

Καμμιά εμπειρία δεν θέλω μαζί σου

Καλυτέρα στο άθροισμα του τίποτα

εκεί που αντέχουν σαλεμένοι μύστες

Έτσι με βρήκε τ' απομεσήμερο…

έναν ανεξέλεγκτο μύθο στα διάσπαρτα της ψυχής

 

_

γράφει η Ασημίνα Λεοντή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!