old-photo-album_b

Κι ήρθες
και με πήρες απ’ το χέρι
σ’ εποχές αλλοτινές
και μου θύμησες
παλιά και γνώριμα συναισθήματα.

Κι ένα μόνιμο χαμόγελο
στο πρόσωπό μου χαράχτηκε
σαν σε διάβαζα,
σαν διάβαζα όλα κείνα
που με ζέση άπλωνες
στο ολόλευκο χαρτί.

Σ’ ευχαριστώ
για τ’ όμορφο ταξίδι,
για τις ζεστές εκείνες μνήμες,
για την αγάπη,
γι’ αυτό που καταθέτεις,
γι’ αυτό που είσαι.

Και μείνε.
Μείνε ατόφιος.
Άνθρωπος,
γλυκός και τρυφερός
γελαστός και σκανταλιάρης,
γιατί
μόνο τότε
δε θα γεράσεις ποτέ.

-

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!