Κάποτε

5.05.2016

feet_woman_b

 

Κάποτε που η καλοσύνη ήταν γυναίκα
Είχε πέσει μεγάλη πείνα
Κάθονταν οι άνθρωποι κουλουριασμένοι
Πάνω στα κράσπεδα των πεζοδρομίων.
Η καλοσύνη τότε
Πούλησε τα κοσμήματά της
Και τα ακριβά φορέματα
Και άρχισε να τριγυρνά ανάμεσά τους
Μοιράζοντας καρύδια, αμύγδαλα και μέλι.
Μετά από αιώνες ήρθε η κακία
Κι αυτή γυναίκα
Έπεσε πάλι πείνα, μα εκείνη δεν πούλησε τίποτα.
Τριγυρνούσε περιπαιχτικά και έδινε μόνο για μεγάλο κέρδος.
Κύλησαν αιώνες
Κράτη κοινωνικοποιήθηκαν
Περιουσίες κρατικοποιήθηκαν
Τα παιδιά διασκεδάζουν με καρτούν
Η κακία απέκτησε κέρατα
Η καλοσύνη φτερά.

 

_

γράφει η Μάρθα Δήμου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Συγκλονιστικό!!!!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!

    Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Ευχαριστώ πολύ, χαίρομαι που σας άρεσε. Είναι η πρώτη μου ηλεκτρονική δημοσίευση και χρειάζομαι ενθάρυνση.

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Δυστυχώς…αυτά τα κέρατα…μας έχουνε πληγώσει αρκετά… Λίγα λόγια απλά περιγράφουν τη φθορά μας.
    Καλώς ήρθατε! Να μας έρχεστε συχνά!

    Απάντηση
  4. Μάρθα Δήμου

    Ευχαριστώ πολύ για το καλωσόρισμα. Αισθάνομαι οικεία “κοντά σας” αν και δεν σας έχω γνωρίσει προσωπικά. Ελπίζω να μου δοθεί η ευκαιρία κάποια στιγμή. Τα φτερά της καλοσύνης ας μας βοηθούν να πετάμε πάνω από τις κακίες ώστε αυτές να μη μας αγγίζουν. Αυτό είναι το αισιόδοξο μήνυμα.

    Απάντηση
  5. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Μάρθα γεια σου κι’ από δω. Να σε βλέπουμε συχνά. Όμορφο το πεζό σου ποίημα – παραμύθι – Καλογραμμένο και με φαντασία . Καλή αρχή στη ”φιλία” μας.

    Απάντηση
  6. Μάρθα Δήμου

    Γειά σας και από μένα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τα εύστοχα και καλά σας λόγια. Χαίρομαι πολύ για τη νέα φιλία και πιστεύω ότι θα είναι πραγματική. Παρακολουθώ πολύ καιρό την συντροφιά σας και, όπως ανέφερα και παραπάνω, αισθάνομαι οικεία και ότι μπορώ να μοιραστώ μαζί σας τα δημιουργήματά μου(πεζά ή έμμετρα). Θα συνεχίσω οπωσδήποτε να “έρχομαι” κοντά σας.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου