Καλό ταξίδι Άγγελε…

15.05.2021

σχόλια

“Χαίρε φίλε Κώστα”. Αυτές ήταν πάντα οι πρώτες λέξεις τού Άγγελου στα μηνύματα που έφταναν στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο. Λέξεις που, δυστυχώς, θα λείψουν πια όχι μόνο από την αλληλογραφία μου. Ο Άγγελος έφυγε από κοντά μας, χτυπημένος από τον καρκίνο, ξημερώματα Σαββάτου στις 15 του Μάη. “Η περιπέτεια δεν θα ξεπεραστεί”, μου είπε την τελευταία φορά που μιλήσαμε χωρίς όμως ίχνος ηττοπάθειας. Το κεφάλι το κρατούσε πάντοτε ψηλά και το μυαλό του πάντα σε εγρήγορση…

Συνεργάτης τής ιστοσελίδας τοβιβλίο.net για πολλά χρόνια, τα κείμενά του πάντοτε ξεχώριζαν. Γραμμένα προσεκτικά, λέξη προς λέξη, πάντα γεμάτα με το πάθος τού ανθρώπου που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη. Διψασμένος μελετητής τής λογοτεχνίας, και όχι μόνο, ήξερε πάντα να ξετρυπώνει τα πιο καλά κρυμμένα νοήματα πίσω από τις λέξεις. Εκείνο που δεν είχε ο Άγγελος ήταν ματαιοδοξία, δεν χωρούσε ούτε μέσα στο πνιγμένο από βιβλία γραφείο του ούτε μέσα στο μυαλό του. Η πένα του ακούραστη μέχρι το τέλος, δε σταμάτησε να δίνει στον κόσμο… έναν άλλον κόσμο! Έναν κόσμο βουτηγμένο στη διανόηση κι απαλλαγμένο από παρωπίδες. Αυτός ήταν ο Άγγελος Πετρουλάκης.

Καλέ μου φίλε, σε χαιρετώ. Πάντα θα έχω κρατημένα στη μνήμη μου τις συζητήσεις μας και στο ταχυδρομείο μου τα μηνύματά σου. Χαίρε φίλε…

Όλα τα άρθρα του Άγγελου Πετρουλάκη μπορεί να τα μελετήσει κανείς εδώ.

Από την ιστοσελίδα larissapress.gr, την οποία ευχαριστούμε θερμά για την παραχώρηση του υλικού, αντιγράφουμε το βιογραφικό του.

Ο Άγγελος Πετρουλάκης γεννήθηκε το 1952 στη Λάρισα. Γυναίκα του η Μαίρη Σοφιανοπούλου, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά: Τη Χριστίνα, τον Πέτρο (που δεν είναι πια στη ζωή) και τον Ιωάννη.

Η σχέση του με τη δημοσιογραφία ξεκίνησε το 1967, όταν ως μαθητής τού Γυμνασίου, άρχισε να γράφει σημειώματα, σχόλια, άρθρα στις τοπικές εφημερίδες της Λάρισας. Στη συνέχεια, μέχρι που έφυγε από τη Λάρισα (1971) γίνεται βασικός συνεργάτης τής εφημερίδας «Θεσσαλικό Βήμα» του Κώστα Γκέτσιου.

Το 1982 επέστρεψε  στη Λάρισα και μέχρι το 1986 κρατά με ψευδώνυμο το χρονογράφημα της πρώτης σελίδας στην τοπική εφημερίδα τής πόλης «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ». Το φθινόπωρο του 1986 ανέλαβε την έκδοση του μηνιαίου περιοδικού «Θεσσαλικές Επιλογές» από το οποίο απολύεται στις 31-12-2010.

Με την έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας «larissanet», τον Οκτώβριο του 2013 γίνεται συνεργάτης της, αναβιώνοντας τη στήλη τού χρονογραφήματος με τον τίτλο «Μονολογώντας», ενώ παράλληλα συνεργάζεται και με άλλες ηλεκτρονικές εφημερίδες και περιοδικά τού λογοτεχνικού και κοινωνικού χώρου.

Στο ξεκίνημα της LarissaPress ο Άγγελος Πετρουλάκης βρέθηκε δίπλα μας, πρωτεργάτης στο εγχείρημα, όπου και έγραφε μέχρι την τελευταία στιγμή.

Η σχέση του με τη λογοτεχνία ξεκίνησε επίσης το 1967 δημοσιεύοντας ποιήματα στο λογοτεχνικό περιοδικό τής Λάρισας «Προσανατολισμοί», που εκδίδει εκείνη την εποχή ο επίσης νεαρός Δημήτρης Κουνελάκης, ανατρέποντας τον εφησυχασμό τής επαρχιακής πόλης.

Το φθινόπωρο του 1971, στις εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν για τα 150 χρόνια από την επανάσταση του 1821, κέρδισε Α΄ Πανελλήνιο Βραβείο τής Ακαδημίας Αθηνών, στην ποίηση.

Το 1981 κυκλοφόρησαν από τις «Εκδόσεις Δεδεμάδη» εφτά τόμοι με διηγήματα και νουβέλες του, που είχαν βασιστεί στα εγκληματολογικά αρχεία και χρονικά τής Ελληνικής Χωροφυλακής τής 25ετίας 1955-1980 με το γενικό τίτλο «Εγκλήματα στην Ελλάδα». Τα «Εγκλήματα στην Ελλάδα» είναι τα πρώτα που εισάγουν στην αστυνομική λογοτεχνία υποθέσεις που άπτονται των εγκληματολογικών χρονικών και παρουσιάζουν ρεαλιστικά την πορεία για την εξιχνίασή τους.

Έχει εκδώσει συνολικά 16 βιβλία:

«ΛΟΓΟΣ πρώτος» – ποίηση (1981)
«ΛΟΓΟΣ δεύτερος» – ποίηση (1984)
«ΛΟΓΟΣ τρίτος» – ποίηση (1999)
«ΛΟΓΟΣ και αιτία για ένα ταξίδι» – ποίηση (2001)
«ΛΟΓΟΣ και αιτία για μια σιωπή» – ποίηση (2001)
«ΛΟΓΟΣ και αιτία για μια θύμηση» – ποίηση (2011)
«Μου πες να κουρευτώ και κουρεύτηκα» – μυθιστόρημα – Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ (2002)
«Κρυφοί έρωτες» – μυθιστόρημα – Εκδόσεις ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ (2004)
«Ζωές στο κόκκινο» – μυθιστόρημα (2010) Εκδόσεις ΓΡΑΦΗΜΑ.

Έχει γράψει τα κείμενα του φωτογραφικού λευκώματος «Μικρά αντίο» του καρδιοχειρουργού Σωτήρη Πράπα (Εκδόσεις Καστανιώτης).

Έχει σχεδιάσει, επιμεληθεί και γράψει τα κείμενα του φωτογραφικού λευκώματος του Γιώργου Μποντικούλη «ΛΑΡΙΣΑ – άνωθεν».

Πρωτοπόρος και εραστής των γεύσεων και των αρωμάτων δημιούργησε, επίσης στη Λάρισα, ως οικογενειακή επιχείρηση, το art restaurant «Να με θυμάσαι…» σε μια προσπάθεια ν’ αναπτύξει την ιστορία των καθαρών γεύσεων, του ποιοτικού ελληνικού κρασιού και της γαλήνιας ατμόσφαιρας.

Φανατικός καπνιστής, αλλά και ταξιδευτής. Η μεγάλη του αγάπη άκουγε στο όνομα «Πελοπόννησος», την οποία έχει περιηγηθεί σε δεκάδες ταξίδια του. Ταξιδιωτικά άρθρα και φωτογραφίες του έχουν χρησιμοποιηθεί από τον ΕΟΤ σε καμπάνιες στο εξωτερικό και πλήθος απ’ αυτά βρίσκονται σκόρπια σε πολλά περιοδικά.

Ακολουθήστε μας

Ραγιάς – ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ 1821, του Γιάννη Καλπούζου

Ραγιάς – ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ 1821, του Γιάννη Καλπούζου

- γράφει η Άννα Δεληγιάννη - Τσιουλπά - Ο γνωστός και πολυγραφότατος λογοτέχνης Γιάννης Καλπούζος, με το τελευταίο του έργο-μυθιστόρημα «ραγιάς - ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ 1821» Εκδόσεις Ψυχογιός, εισχωρεί τολμηρά στα δύσβατα μονοπάτια της πεζογραφίας και χαράσσει δρόμους και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα χρόνια της βραδύτητας, του Fernando Aramburu

Τα χρόνια της βραδύτητας, του Fernando Aramburu

«Τα χρόνια της βραδύτητας» τιτλοφορείται το βραβευμένο μυθιστόρημα του Ισπανού συγγραφέα  Φερνάντο Αραμπούρου, μιας βραδύτητας πνευματικής, ηθικής και πολιτιστικής που ευνοήθηκε από το δικτατορικό καθεστώς του Φράνκο και τον αγώνα των Βάσκων κατά τις δεκαετίες του ’60...

Πώς θα ήταν τα Νεοελληνικά Γράμματα χωρίς τον Σολωμό και τον Παπαδιαμάντη

Πώς θα ήταν τα Νεοελληνικά Γράμματα χωρίς τον Σολωμό και τον Παπαδιαμάντη

- γράφει ο Αντώνης Χρ. Περδικούλης - Η γνωστή τελειομανία που χαρακτήριζε τον Σολωμό, μας δείχνει ότι ένα γραπτό κείμενο μπορεί να μην τελειώνει ποτέ, ιδιαιτέρως όταν πρόκειται για ποίημα. Βάζει τελεία όταν το θελήσει ο δημιουργός του, κι επιπλέον μας στεριώνει την...

Μνήμη Αλέκου Φασιανού

Μνήμη Αλέκου Φασιανού

  Μνήμη Αλέκου Φασιανού «Τρεις γείτονες τον συνόδευσαν στο τελευταίο του σπίτι. Τρεις γείτονες, όχι φίλοι. Τρεις μαύρες ομπρέλες ανοίχτηκαν. Να συγκρατήσουν τα δάκρυα της βροχής που κυλούσαν για συμπαράσταση» (Βαγγέλης Χρόνης, ‘Οι μαύρες ομπρέλες’). _ γράφει ο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου