Έφυγες από κοντά μου                         
της καρδιάς μου εσύ...
καρδιά μου!...
Θάλασσες τα δάκρυά μου
νότισαν τα όνειρα μου
κι έγιναν μικρό χαρτάκι
της ψυχής μου καραβάκι,
που αρμενίζει στα πελάη
κι όλο εσένα καρτεράει.
 
Ψάχνει μέρες… ψάχνει βράδια…
και με φως και στα σκοτάδια.
Της χαράς ζητάει τα χνάρια
που ξεθώριασαν στο χάρτη,
σαν τα πούλια και τα ζάρια,
και των κοριτσιών τα νάζια.
Σαν ευχές και πεφταστέρια...
που έπεσαν σε λάθος χέρια.

Τώρα που έφτασε στην άκρη
της ψυχής στερνό το δάκρυ,
ξάφνου κόπηκε το νήμα
στου παραμυθιού τ’ αδράχτι,
τάμα κάνω την καρδιά μου
σαν θα γύρεις στα όνειρα μου,
να στολίσω καραβάκι
από τόσο δα... χαρτάκι!...

 

_

γράφει η Σοφία Ντούπη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!