Καρυάτιδες

3.10.2019

Φωτογραφία: Φοίβος Σταμπολιάδης

 

Βουβά κορμιά, μαλλιά πλεγμένα… στου καιρού τα μπερδέματα.

Ρημαγμένα κάλλη…

Χαμένη νιότη, σμιλεμένη στην σκουριά του κόσμου και του αλμυρού πελάγους.

Φως εκ φωτός, γέννημα του κορμιού και της ψυχής το συναπάντημα.

Αδέρφι μας με σχοινιά στον λαιμό, σε τράβηξαν στην άβυσσο της μοναξιάς και την προσμονή των αιώνων.

Στήθη, βορά στων απανταχού ορδών το αντίτιμο. 

Ξεψυχισμένων  ερώτων, τάχα το καθρέφτισμα.

 

_

γράφει ο Φοίβος Σταμπολιάδης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. ΦΟΙΒΟΣ ΣΤΑΜΠΟΛΙΑΔΗΣ

    Οι Καρυάτιδες στο διάβα των αιώνων, ως υλικό αποτύπωμα, παρόλη τη φθορά του χρόνου και την απώλεια μέρους του γλυπτικού συνόλου,
    κουβαλούν αναλλοίωτη τη μεγαλειώδη πρωταρχική ουσία της γεννήσεώς τους.

    Διερωτώμαι, αν η εποχή μας μπορεί να αναγνωρίσει την πνευματική αυτή παρακαταθήκη.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου