Καρυάτιδες

3.10.2019

Φωτογραφία: Φοίβος Σταμπολιάδης

 

Βουβά κορμιά, μαλλιά πλεγμένα… στου καιρού τα μπερδέματα.

Ρημαγμένα κάλλη…

Χαμένη νιότη, σμιλεμένη στην σκουριά του κόσμου και του αλμυρού πελάγους.

Φως εκ φωτός, γέννημα του κορμιού και της ψυχής το συναπάντημα.

Αδέρφι μας με σχοινιά στον λαιμό, σε τράβηξαν στην άβυσσο της μοναξιάς και την προσμονή των αιώνων.

Στήθη, βορά στων απανταχού ορδών το αντίτιμο. 

Ξεψυχισμένων  ερώτων, τάχα το καθρέφτισμα.

 

_

γράφει ο Φοίβος Σταμπολιάδης

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. ΦΟΙΒΟΣ ΣΤΑΜΠΟΛΙΑΔΗΣ

    Οι Καρυάτιδες στο διάβα των αιώνων, ως υλικό αποτύπωμα, παρόλη τη φθορά του χρόνου και την απώλεια μέρους του γλυπτικού συνόλου,
    κουβαλούν αναλλοίωτη τη μεγαλειώδη πρωταρχική ουσία της γεννήσεώς τους.

    Διερωτώμαι, αν η εποχή μας μπορεί να αναγνωρίσει την πνευματική αυτή παρακαταθήκη.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου