Η άνοιξη έφυγε σου λέω

μα εσύ επιμένεις

πως πίσω μου στέκει...

Παίρνω μολύβια και χαρτιά

γράφω εκείνες τις εξισώσεις

τις δύσκολες και τις στριφνές

με γράμματα και αριθμούς

και λογικά στο αποδεικνύω

πως θέλει μια εγκυμοσύνη

για να ’ρθει πάλι η εποχή

των ανθισμένων λουλουδιών...

 

Το κεφάλι κουνάς απογοητευτικά

Κι υπομονετικά προσμένεις

Και καρτεράς την αλλαγή

Κι εκείνη τη χρυσή στιγμή

που θα μου στρίψει η λογική

την πλάτη να γυρίσω

μήπως κι ανθίσει η ψυχή

σε μια κρυμμένη εποχή…

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!