Κυανή πληγή

29.04.2019

Ηττημένο το σώμα,
αφουγκράζεται την άυλη ετούτη σκηνή 
Διαμπερές το δωμάτιο 
Κλείνω τα μάτια 
Ζωγραφίζω τη θάλασσα
Σχεδόν ακούω το κύμα 
Μυρίζω το ιώδιο 
Φωνάζω
Μα η σιωπή κατακρημνίζει τη φωνή μου  
Στο μυαλό μου αντηχεί η ηχώ των λέξεων μου 
Σώσε με 
Μα κανένας δεν αναγνωρίζει πια τα μάτια μου
Η πύλη ανοικτή προς την αθανασία 
Είμαι αέρας 
Ανοικτή ατέρμονη πληγή

 

_

γράφει η Σταυριάνα Γκούτα

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου