Κυριακή

23.03.2014

 

Δευτέρα:

Ξυπνητήρι τις 7.

6 λεπτά δρόμος. Στάση, λεωφορείο.

13  λεπτά διαδρομή.

Ασανσέρ, 4ος όροφος.

Γραφείο, χαρτιά, υπογραφές.

Σχολάμε στις 2.

Ισόγειο. Στάση, λεωφορείο.

6 λεπτά δρόμος.

Φαγητό απ' έξω.

Τηλεόραση ύπνος.

 

Τρίτη:

Ξυπνητήρι τις 7.

6 λεπτά δρόμος. Στάση, λεωφορείο.

13  λεπτά διαδρομή.

Ασανσέρ, 4ος όροφος.

Γραφείο, χαρτιά, υπογραφές.

Σχολάμε στις 2.

Ισόγειο. Στάση, λεωφορείο.

6 λεπτά δρόμος.

Φαγητό απ' έξω.

Τηλεόραση ύπνος.

 

Τετάρτη.

Πέμπτη.

Παρασκευή .

Σάββατο.

 

Να που έφτασε η ανθρωπότητα.

Να βρίσκει ευτυχία

στην κάθε Κυριακή

 

που όλη μέρα δεν χρειάζεται να βγάλει τις πιτζάμες του.

 

της Δήμητρας Τζελαλίδου

 

 

Η εικόνα είναι της Δήμητρας Τζελαλίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

Φυλακισμένη καρδιά

Φυλακισμένη καρδιά

Ο έρωτάς σου ένα φθηνό μαγαζάκι κόσμος μπαίνει βγαίνει κι εγώ σε μιαν άκρη να παρατηρώ: “πόσες καρδιές ακόμα θα προσπεράσεις  και θα σπάσεις στο διάβα σου;” Σε μιαν άκρη του μυαλού σου ευελπιστώ να βρίσκομαι κι εγώ ένα μονοπάτι τρέχω να βρω να χωθώ στην αγκαλιά σου να...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μαργαρίτα Αρβανίτη

    Πετυχημένη και πειστική η απόδοση του ποιήματος σχετικά με τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Η δομή του στησίματος του “σκηνικού” ανάλογη του θέματος….με “ρουτινιάρικη ” ροή που την αποδίδει η επανάληψη των ίδιων στίχων. Αρμονία μορφής και περιεχομένου! Θα σταθώ προσωπικά ιδιαίτερα στο νόημα του ποιήματος μέσα από μια άλλη οπτικήγωνία. Συχνά μας δυσαρεστεί η ρουτίνα έως και να μας κουράζει μέσα στη καθημεριν/ότητα μας – όπως εκφράζεται και με το ποίημα – όταν δεν υπάρχει το ενδιαφέρον και η χαρά του “αλλοιώτικου” και “διαφορετικού”! Μέχρι που να εισβάλλει στη ζωή το απροσδόκητο , το δασάρεστα απροσδόκητο και να νοσταλγήσης να εκτιμήσεις “αλλοιώτικα” την ευεργεσία της ρουτίνας της δουλειάς και μάλιστα της καλής δουλειάς …”Γραφείο, χαρτιά, υπογραφές” σχόλασμα στις 2 (!)…της υγείας – αφού μπορούσε ο ήρωας -ηρωίδα να πηγαίνει στη δουλειά του/της καθημερινά -, με σπίτι με ασανσερ , τηλεόραση κλπ. , αγαθά ανεκτίμητα αγαθά , όνειρο ζωής γι α πολλούς ανθρώπους , έτσι που να πεις ευλογημένη “ρουτίνα” ! Από κει και πέρα όταν υπάρχουν τα αναγκαία της ζωής καλούμαστε στα μικρά και καθημερινά μας να ψάξουμε να βρύμε τις χαρές που κρύβουν….Οπότε Δήμητρα το ποίημα σου , δίνει και την αφορμή για σκέψεις που δεν φαίνονται ίσως εξ αρχής ! Σε ευχαριστώ για το ποιήμα σου , που κέρδισε το ενδιαφέρον μου για τις σκέψεις που προηγήθηκαν! Καλή συνέχεια και νάσαι χαρούμενη με ότι κάνεις!

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Να βρίσκει ευτυχία στην κάθε Κυριακή
    που όλη μέρα δεν χρειάζεται να βγάλει τις πιτζάμες του”.

    Σκληρή πραγματικότητα για πάρα πολλούς από μας… ωστόσο κάπου μέσα σ΄αυτήν την άχαρη ρουτίνα οφείλουμε (στον εαυτό μας) να βρίσκουμε μικρές στιγμές χαράς… μικρές ευτυχίες…
    Στο χαμόγελο των αγαπημένων μας… στον ήλιο που αντικρίσαμε το πρωί… στο πέταγμα του χελιδονιού… στο κόκκινο του τριαντάφυλλου… στο γαλάζιο του ουρανού…
    Γιατί η ζωή μας είναι στιγμές… και μέσα στις δύσκολες, σίγουρα υπάρχουν και κάποιες όμορφες. Ας τις αδράξουμα κι ας τις χαρούμε … κι ας μην περιμένουμε την Κυριακή – γιατί οι καιροί ού μενετοί!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου