Κυριακή

Δημοσίευση: 23.03.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Δευτέρα:

Ξυπνητήρι τις 7.

6 λεπτά δρόμος. Στάση, λεωφορείο.

13  λεπτά διαδρομή.

Ασανσέρ, 4ος όροφος.

Γραφείο, χαρτιά, υπογραφές.

Σχολάμε στις 2.

Ισόγειο. Στάση, λεωφορείο.

6 λεπτά δρόμος.

Φαγητό απ' έξω.

Τηλεόραση ύπνος.

 

Τρίτη:

Ξυπνητήρι τις 7.

6 λεπτά δρόμος. Στάση, λεωφορείο.

13  λεπτά διαδρομή.

Ασανσέρ, 4ος όροφος.

Γραφείο, χαρτιά, υπογραφές.

Σχολάμε στις 2.

Ισόγειο. Στάση, λεωφορείο.

6 λεπτά δρόμος.

Φαγητό απ' έξω.

Τηλεόραση ύπνος.

 

Τετάρτη.

Πέμπτη.

Παρασκευή .

Σάββατο.

 

Να που έφτασε η ανθρωπότητα.

Να βρίσκει ευτυχία

στην κάθε Κυριακή

 

που όλη μέρα δεν χρειάζεται να βγάλει τις πιτζάμες του.

 

της Δήμητρας Τζελαλίδου

 

 

Η εικόνα είναι της Δήμητρας Τζελαλίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άνθρωπε

Άνθρωπε

Άνθρωπε. Αιώνια σκλάβε του χρόνου και της ματαιότητας σε έναν κόσμο αρετής και κακίας. Παλεύεις να γίνεις κάτι. Να αποκτήσεις ελευθερία. Και έτσι βρίσκεις τον εαυτό σου. Ενώ άλλες φορές τον χάνεις.  Πριν καν τον καταλάβεις…   _ γράφει η Διώνη...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μαργαρίτα Αρβανίτη

    Πετυχημένη και πειστική η απόδοση του ποιήματος σχετικά με τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Η δομή του στησίματος του “σκηνικού” ανάλογη του θέματος….με “ρουτινιάρικη ” ροή που την αποδίδει η επανάληψη των ίδιων στίχων. Αρμονία μορφής και περιεχομένου! Θα σταθώ προσωπικά ιδιαίτερα στο νόημα του ποιήματος μέσα από μια άλλη οπτικήγωνία. Συχνά μας δυσαρεστεί η ρουτίνα έως και να μας κουράζει μέσα στη καθημεριν/ότητα μας – όπως εκφράζεται και με το ποίημα – όταν δεν υπάρχει το ενδιαφέρον και η χαρά του “αλλοιώτικου” και “διαφορετικού”! Μέχρι που να εισβάλλει στη ζωή το απροσδόκητο , το δασάρεστα απροσδόκητο και να νοσταλγήσης να εκτιμήσεις “αλλοιώτικα” την ευεργεσία της ρουτίνας της δουλειάς και μάλιστα της καλής δουλειάς …”Γραφείο, χαρτιά, υπογραφές” σχόλασμα στις 2 (!)…της υγείας – αφού μπορούσε ο ήρωας -ηρωίδα να πηγαίνει στη δουλειά του/της καθημερινά -, με σπίτι με ασανσερ , τηλεόραση κλπ. , αγαθά ανεκτίμητα αγαθά , όνειρο ζωής γι α πολλούς ανθρώπους , έτσι που να πεις ευλογημένη “ρουτίνα” ! Από κει και πέρα όταν υπάρχουν τα αναγκαία της ζωής καλούμαστε στα μικρά και καθημερινά μας να ψάξουμε να βρύμε τις χαρές που κρύβουν….Οπότε Δήμητρα το ποίημα σου , δίνει και την αφορμή για σκέψεις που δεν φαίνονται ίσως εξ αρχής ! Σε ευχαριστώ για το ποιήμα σου , που κέρδισε το ενδιαφέρον μου για τις σκέψεις που προηγήθηκαν! Καλή συνέχεια και νάσαι χαρούμενη με ότι κάνεις!

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Να βρίσκει ευτυχία στην κάθε Κυριακή
    που όλη μέρα δεν χρειάζεται να βγάλει τις πιτζάμες του”.

    Σκληρή πραγματικότητα για πάρα πολλούς από μας… ωστόσο κάπου μέσα σ΄αυτήν την άχαρη ρουτίνα οφείλουμε (στον εαυτό μας) να βρίσκουμε μικρές στιγμές χαράς… μικρές ευτυχίες…
    Στο χαμόγελο των αγαπημένων μας… στον ήλιο που αντικρίσαμε το πρωί… στο πέταγμα του χελιδονιού… στο κόκκινο του τριαντάφυλλου… στο γαλάζιο του ουρανού…
    Γιατί η ζωή μας είναι στιγμές… και μέσα στις δύσκολες, σίγουρα υπάρχουν και κάποιες όμορφες. Ας τις αδράξουμα κι ας τις χαρούμε … κι ας μην περιμένουμε την Κυριακή – γιατί οι καιροί ού μενετοί!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου