Κυριακή

23.03.2014

 

Δευτέρα:

Ξυπνητήρι τις 7.

6 λεπτά δρόμος. Στάση, λεωφορείο.

13  λεπτά διαδρομή.

Ασανσέρ, 4ος όροφος.

Γραφείο, χαρτιά, υπογραφές.

Σχολάμε στις 2.

Ισόγειο. Στάση, λεωφορείο.

6 λεπτά δρόμος.

Φαγητό απ' έξω.

Τηλεόραση ύπνος.

 

Τρίτη:

Ξυπνητήρι τις 7.

6 λεπτά δρόμος. Στάση, λεωφορείο.

13  λεπτά διαδρομή.

Ασανσέρ, 4ος όροφος.

Γραφείο, χαρτιά, υπογραφές.

Σχολάμε στις 2.

Ισόγειο. Στάση, λεωφορείο.

6 λεπτά δρόμος.

Φαγητό απ' έξω.

Τηλεόραση ύπνος.

 

Τετάρτη.

Πέμπτη.

Παρασκευή .

Σάββατο.

 

Να που έφτασε η ανθρωπότητα.

Να βρίσκει ευτυχία

στην κάθε Κυριακή

 

που όλη μέρα δεν χρειάζεται να βγάλει τις πιτζάμες του.

 

της Δήμητρας Τζελαλίδου

 

 

Η εικόνα είναι της Δήμητρας Τζελαλίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μαργαρίτα Αρβανίτη

    Πετυχημένη και πειστική η απόδοση του ποιήματος σχετικά με τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Η δομή του στησίματος του “σκηνικού” ανάλογη του θέματος….με “ρουτινιάρικη ” ροή που την αποδίδει η επανάληψη των ίδιων στίχων. Αρμονία μορφής και περιεχομένου! Θα σταθώ προσωπικά ιδιαίτερα στο νόημα του ποιήματος μέσα από μια άλλη οπτικήγωνία. Συχνά μας δυσαρεστεί η ρουτίνα έως και να μας κουράζει μέσα στη καθημεριν/ότητα μας – όπως εκφράζεται και με το ποίημα – όταν δεν υπάρχει το ενδιαφέρον και η χαρά του “αλλοιώτικου” και “διαφορετικού”! Μέχρι που να εισβάλλει στη ζωή το απροσδόκητο , το δασάρεστα απροσδόκητο και να νοσταλγήσης να εκτιμήσεις “αλλοιώτικα” την ευεργεσία της ρουτίνας της δουλειάς και μάλιστα της καλής δουλειάς …”Γραφείο, χαρτιά, υπογραφές” σχόλασμα στις 2 (!)…της υγείας – αφού μπορούσε ο ήρωας -ηρωίδα να πηγαίνει στη δουλειά του/της καθημερινά -, με σπίτι με ασανσερ , τηλεόραση κλπ. , αγαθά ανεκτίμητα αγαθά , όνειρο ζωής γι α πολλούς ανθρώπους , έτσι που να πεις ευλογημένη “ρουτίνα” ! Από κει και πέρα όταν υπάρχουν τα αναγκαία της ζωής καλούμαστε στα μικρά και καθημερινά μας να ψάξουμε να βρύμε τις χαρές που κρύβουν….Οπότε Δήμητρα το ποίημα σου , δίνει και την αφορμή για σκέψεις που δεν φαίνονται ίσως εξ αρχής ! Σε ευχαριστώ για το ποιήμα σου , που κέρδισε το ενδιαφέρον μου για τις σκέψεις που προηγήθηκαν! Καλή συνέχεια και νάσαι χαρούμενη με ότι κάνεις!

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Να βρίσκει ευτυχία στην κάθε Κυριακή
    που όλη μέρα δεν χρειάζεται να βγάλει τις πιτζάμες του”.

    Σκληρή πραγματικότητα για πάρα πολλούς από μας… ωστόσο κάπου μέσα σ΄αυτήν την άχαρη ρουτίνα οφείλουμε (στον εαυτό μας) να βρίσκουμε μικρές στιγμές χαράς… μικρές ευτυχίες…
    Στο χαμόγελο των αγαπημένων μας… στον ήλιο που αντικρίσαμε το πρωί… στο πέταγμα του χελιδονιού… στο κόκκινο του τριαντάφυλλου… στο γαλάζιο του ουρανού…
    Γιατί η ζωή μας είναι στιγμές… και μέσα στις δύσκολες, σίγουρα υπάρχουν και κάποιες όμορφες. Ας τις αδράξουμα κι ας τις χαρούμε … κι ας μην περιμένουμε την Κυριακή – γιατί οι καιροί ού μενετοί!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου