Κύκλος, της Ελένης Ιωαννάτου

11.12.2015

 

Γεννήθηκα μες στων ματιών σου τη σκιά.
Βύζαξα των σφυγμών το πρώτο γάλα.

Οι καμπάνες φύλαξαν το ρυθμό της πνοής μου μυστικά,
για να χτυπάνε τη ζωή γοργά.

Αχ! τα κόκαλά σου στο αίμα μου γλυκά κυλούν.
Εσύ μου έδωσες της αγάπης το βασιλικό πολτό.
Μανδύα ζωής στο αύριο.
Ψαλμό αυγής,
νανούρισμα στα πρώτα βήματα μου.
Μου έφερες τη Γη στην αγκαλιά.
Να χαράξω την δική μου τροχιά στο κόσμο.
Μου έμαθες την γλώσσα των σιωπών.
Έτσι, μπορούσα να ερμηνεύω τα πουλιά.
Μου έδειξες,
πως να βλέπω όνειρα τη μέρα.
Πως να τα ζωγραφίζω.
Για να μοιάζει η πραγματικότητα με πολύχρωμο καμβά.
Πως να αντλώ απ' τα άστρα τη μορφή τους.
Ύστερα να τα φυλάω κάτω απ' το μαξιλάρι
για να μου δίνουν φως.

Το σκοτάδι φοβόμουν.
Μου έλεγες παραμύθια.
Στην αγκαλιά σου με έσφιγγες.
Ψιθύριζες “Εγώ είμαι εδώ!”
Τότε, ηρεμούσε η θάλασσα.
Σιωπούσαν οι άνεμοι...

Θυμάσαι άραγε,
την ταράτσα του παππού;
Καθόμασταν στην κουνιστή καρέκλα.
Μου κράταγες το χέρι.
Κοιτούσαμε τα φώτα της πόλης.
Τα τετράγωνα φωτεινά στολίδια.
Έτσι, μου έλεγες.
Πλήθυναν τώρα ξέρεις.
Έφτασαν τον αριθμό των χαμένων ψυχών.
Από ποσοτικής άποψης.
Ένα απ' όλα ανάβει για 'σένα.
Ασπροντυμένη Παναγιά.

Άκου!
Το γλυκό αεράκι της νύχτας.            
Ο θάνατος σίγουρα έχει χρώμα λευκό.
Μην ακούς τι λένε.
Κύκλος είναι.
Σε ποια στιγμούλα του,
άραγε, να βρίσκεσαι;

Εις το επανιδείν...

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    Κι’ εσένα Ελένη σε φαντάζομαι κάπου λίγο μετά την αρχή του ‘Κύκλου” λουσμένη με το άρωμα από το αγιόκλιμα και το γιασεμί της αυλής του σπιτιού της γιαγιάς και ντυμένη με τα ζωηρά χρώματα της ποικιλίας των τριαντάφυλλων που καλλιεργόυσε ο παππούς!!!!!
    Έτσι εξηγείται και η ομορφιά της ψυχής όλων εσάς των ποιητών που δεν παύω να λέω ότι δεν είστε του κόσμου τούτου…
    Υπέροχο και αυτό σου το ποίημα…

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Λένα μου όλοι “παιδιά” του άπαντος είμαστε. Σε ένα όλον συνδεδεμένοι, απόλυτα μεταξύ μας συνταιριασμένοι!
      Σ’ ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!!!

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το ποίημα σου Ελένη… τα λόγια σου, λόγια ψυχής γεννημένα για να αγγίζουν καρδούλες όμοιες με τη δική σου. Κύκλος είναι η ζωή, έχεις δίκιο!… Για αυτό Εις το Επανιδείν!!!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Eλένη μου θαυμάσιο το ποίημά σου..γλυκό, τρυφερό γεμάτο έντονα συναισθήματα με εικόνες τόσο ζωντανές!!!!Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα μου σ’ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου για τα όμορφα λόγια σου!!!!
      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!!!

      Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μπράβο Ελένη! Πάντα γεμάτα ευαισθησία τα ποιήματά σου. 🙂

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Έλενα σ’ ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!!!
      Μια ανθοδέσμη από χαμόγελα σου προσφέρω!!!

      Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Πόσο όμορφα γραμμένο το ποίημα σου αυτό Ελένη. Ξεχειλίζει από αγάπη αληθινή…κάθε φράση ακούμπησε τρυφερά στην καρδιά μου και την συνέδεσα με δικές μου όμορφες σκέψεις για κάποια φωτεινά μου αστέρια… Σε ευχαριστώ για το ταξίδι…

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Συγκινούμαι αν βοήθησα έστω και λίγο Μάχη μου, να βρεθείς δίπλα στα δικά σου φωτεινά αστέρια…
      Ήταν το καλύτερο που μπορούσα να ακούσω!!!

      Εγώ σ’ ευχαριστώ καλή μου Μάχη!!!!
      Να έχουμε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!!!!

      Απάντηση
  6. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Εσύ μου έδωσες της αγάπης το βασιλικό πολτό.
    Μανδύα ζωής στο αύριο.
    Ψαλμό αυγής,
    νανούρισμα στα πρώτα βήματα μου.
    Μου έφερες τη Γη στην αγκαλιά.
    Να χαράξω την δική μου τροχιά στο κόσμο.

    Ελένη,

    οι στίχοι σου μ᾽ ανέπαυσαν και μού
    χάρισαν τη μνήμη των στίχων τού Ελύτη :

    Για σένα ο Θεός δέχτηκε να μου οδηγεί το χέρι …

    Θερμά συγχαρητήρια!

    Καλό ΣΚ!

    Απάντηση
  7. Pola Vakirli

    Τρυφερότητα, ευαισθησία, λυρισμός αλλά και έντονη φιλοσοφική διάθεση διακρίνονται στο ποίημά σου Ελένη μου! Για άλλη μια φορά ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου