Κύκλος, της Ελένης Ιωαννάτου

11.12.2015

 

Γεννήθηκα μες στων ματιών σου τη σκιά.
Βύζαξα των σφυγμών το πρώτο γάλα.

Οι καμπάνες φύλαξαν το ρυθμό της πνοής μου μυστικά,
για να χτυπάνε τη ζωή γοργά.

Αχ! τα κόκαλά σου στο αίμα μου γλυκά κυλούν.
Εσύ μου έδωσες της αγάπης το βασιλικό πολτό.
Μανδύα ζωής στο αύριο.
Ψαλμό αυγής,
νανούρισμα στα πρώτα βήματα μου.
Μου έφερες τη Γη στην αγκαλιά.
Να χαράξω την δική μου τροχιά στο κόσμο.
Μου έμαθες την γλώσσα των σιωπών.
Έτσι, μπορούσα να ερμηνεύω τα πουλιά.
Μου έδειξες,
πως να βλέπω όνειρα τη μέρα.
Πως να τα ζωγραφίζω.
Για να μοιάζει η πραγματικότητα με πολύχρωμο καμβά.
Πως να αντλώ απ' τα άστρα τη μορφή τους.
Ύστερα να τα φυλάω κάτω απ' το μαξιλάρι
για να μου δίνουν φως.

Το σκοτάδι φοβόμουν.
Μου έλεγες παραμύθια.
Στην αγκαλιά σου με έσφιγγες.
Ψιθύριζες “Εγώ είμαι εδώ!”
Τότε, ηρεμούσε η θάλασσα.
Σιωπούσαν οι άνεμοι...

Θυμάσαι άραγε,
την ταράτσα του παππού;
Καθόμασταν στην κουνιστή καρέκλα.
Μου κράταγες το χέρι.
Κοιτούσαμε τα φώτα της πόλης.
Τα τετράγωνα φωτεινά στολίδια.
Έτσι, μου έλεγες.
Πλήθυναν τώρα ξέρεις.
Έφτασαν τον αριθμό των χαμένων ψυχών.
Από ποσοτικής άποψης.
Ένα απ' όλα ανάβει για 'σένα.
Ασπροντυμένη Παναγιά.

Άκου!
Το γλυκό αεράκι της νύχτας.            
Ο θάνατος σίγουρα έχει χρώμα λευκό.
Μην ακούς τι λένε.
Κύκλος είναι.
Σε ποια στιγμούλα του,
άραγε, να βρίσκεσαι;

Εις το επανιδείν...

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    Κι’ εσένα Ελένη σε φαντάζομαι κάπου λίγο μετά την αρχή του ‘Κύκλου” λουσμένη με το άρωμα από το αγιόκλιμα και το γιασεμί της αυλής του σπιτιού της γιαγιάς και ντυμένη με τα ζωηρά χρώματα της ποικιλίας των τριαντάφυλλων που καλλιεργόυσε ο παππούς!!!!!
    Έτσι εξηγείται και η ομορφιά της ψυχής όλων εσάς των ποιητών που δεν παύω να λέω ότι δεν είστε του κόσμου τούτου…
    Υπέροχο και αυτό σου το ποίημα…

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Λένα μου όλοι “παιδιά” του άπαντος είμαστε. Σε ένα όλον συνδεδεμένοι, απόλυτα μεταξύ μας συνταιριασμένοι!
      Σ’ ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!!!

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το ποίημα σου Ελένη… τα λόγια σου, λόγια ψυχής γεννημένα για να αγγίζουν καρδούλες όμοιες με τη δική σου. Κύκλος είναι η ζωή, έχεις δίκιο!… Για αυτό Εις το Επανιδείν!!!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Eλένη μου θαυμάσιο το ποίημά σου..γλυκό, τρυφερό γεμάτο έντονα συναισθήματα με εικόνες τόσο ζωντανές!!!!Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα μου σ’ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου για τα όμορφα λόγια σου!!!!
      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!!!

      Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μπράβο Ελένη! Πάντα γεμάτα ευαισθησία τα ποιήματά σου. 🙂

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Έλενα σ’ ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!!!
      Μια ανθοδέσμη από χαμόγελα σου προσφέρω!!!

      Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Πόσο όμορφα γραμμένο το ποίημα σου αυτό Ελένη. Ξεχειλίζει από αγάπη αληθινή…κάθε φράση ακούμπησε τρυφερά στην καρδιά μου και την συνέδεσα με δικές μου όμορφες σκέψεις για κάποια φωτεινά μου αστέρια… Σε ευχαριστώ για το ταξίδι…

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Συγκινούμαι αν βοήθησα έστω και λίγο Μάχη μου, να βρεθείς δίπλα στα δικά σου φωτεινά αστέρια…
      Ήταν το καλύτερο που μπορούσα να ακούσω!!!

      Εγώ σ’ ευχαριστώ καλή μου Μάχη!!!!
      Να έχουμε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!!!!

      Απάντηση
  6. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Εσύ μου έδωσες της αγάπης το βασιλικό πολτό.
    Μανδύα ζωής στο αύριο.
    Ψαλμό αυγής,
    νανούρισμα στα πρώτα βήματα μου.
    Μου έφερες τη Γη στην αγκαλιά.
    Να χαράξω την δική μου τροχιά στο κόσμο.

    Ελένη,

    οι στίχοι σου μ᾽ ανέπαυσαν και μού
    χάρισαν τη μνήμη των στίχων τού Ελύτη :

    Για σένα ο Θεός δέχτηκε να μου οδηγεί το χέρι …

    Θερμά συγχαρητήρια!

    Καλό ΣΚ!

    Απάντηση
  7. Pola Vakirli

    Τρυφερότητα, ευαισθησία, λυρισμός αλλά και έντονη φιλοσοφική διάθεση διακρίνονται στο ποίημά σου Ελένη μου! Για άλλη μια φορά ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου