Κύκλος, της Ελένης Ιωαννάτου

11.12.2015

 

Γεννήθηκα μες στων ματιών σου τη σκιά.
Βύζαξα των σφυγμών το πρώτο γάλα.

Οι καμπάνες φύλαξαν το ρυθμό της πνοής μου μυστικά,
για να χτυπάνε τη ζωή γοργά.

Αχ! τα κόκαλά σου στο αίμα μου γλυκά κυλούν.
Εσύ μου έδωσες της αγάπης το βασιλικό πολτό.
Μανδύα ζωής στο αύριο.
Ψαλμό αυγής,
νανούρισμα στα πρώτα βήματα μου.
Μου έφερες τη Γη στην αγκαλιά.
Να χαράξω την δική μου τροχιά στο κόσμο.
Μου έμαθες την γλώσσα των σιωπών.
Έτσι, μπορούσα να ερμηνεύω τα πουλιά.
Μου έδειξες,
πως να βλέπω όνειρα τη μέρα.
Πως να τα ζωγραφίζω.
Για να μοιάζει η πραγματικότητα με πολύχρωμο καμβά.
Πως να αντλώ απ' τα άστρα τη μορφή τους.
Ύστερα να τα φυλάω κάτω απ' το μαξιλάρι
για να μου δίνουν φως.

Το σκοτάδι φοβόμουν.
Μου έλεγες παραμύθια.
Στην αγκαλιά σου με έσφιγγες.
Ψιθύριζες “Εγώ είμαι εδώ!”
Τότε, ηρεμούσε η θάλασσα.
Σιωπούσαν οι άνεμοι...

Θυμάσαι άραγε,
την ταράτσα του παππού;
Καθόμασταν στην κουνιστή καρέκλα.
Μου κράταγες το χέρι.
Κοιτούσαμε τα φώτα της πόλης.
Τα τετράγωνα φωτεινά στολίδια.
Έτσι, μου έλεγες.
Πλήθυναν τώρα ξέρεις.
Έφτασαν τον αριθμό των χαμένων ψυχών.
Από ποσοτικής άποψης.
Ένα απ' όλα ανάβει για 'σένα.
Ασπροντυμένη Παναγιά.

Άκου!
Το γλυκό αεράκι της νύχτας.            
Ο θάνατος σίγουρα έχει χρώμα λευκό.
Μην ακούς τι λένε.
Κύκλος είναι.
Σε ποια στιγμούλα του,
άραγε, να βρίσκεσαι;

Εις το επανιδείν...

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    Κι’ εσένα Ελένη σε φαντάζομαι κάπου λίγο μετά την αρχή του ‘Κύκλου” λουσμένη με το άρωμα από το αγιόκλιμα και το γιασεμί της αυλής του σπιτιού της γιαγιάς και ντυμένη με τα ζωηρά χρώματα της ποικιλίας των τριαντάφυλλων που καλλιεργόυσε ο παππούς!!!!!
    Έτσι εξηγείται και η ομορφιά της ψυχής όλων εσάς των ποιητών που δεν παύω να λέω ότι δεν είστε του κόσμου τούτου…
    Υπέροχο και αυτό σου το ποίημα…

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Λένα μου όλοι “παιδιά” του άπαντος είμαστε. Σε ένα όλον συνδεδεμένοι, απόλυτα μεταξύ μας συνταιριασμένοι!
      Σ’ ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!!!

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το ποίημα σου Ελένη… τα λόγια σου, λόγια ψυχής γεννημένα για να αγγίζουν καρδούλες όμοιες με τη δική σου. Κύκλος είναι η ζωή, έχεις δίκιο!… Για αυτό Εις το Επανιδείν!!!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Eλένη μου θαυμάσιο το ποίημά σου..γλυκό, τρυφερό γεμάτο έντονα συναισθήματα με εικόνες τόσο ζωντανές!!!!Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα μου σ’ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου για τα όμορφα λόγια σου!!!!
      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!!!

      Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μπράβο Ελένη! Πάντα γεμάτα ευαισθησία τα ποιήματά σου. 🙂

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Έλενα σ’ ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!!!
      Μια ανθοδέσμη από χαμόγελα σου προσφέρω!!!

      Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Πόσο όμορφα γραμμένο το ποίημα σου αυτό Ελένη. Ξεχειλίζει από αγάπη αληθινή…κάθε φράση ακούμπησε τρυφερά στην καρδιά μου και την συνέδεσα με δικές μου όμορφες σκέψεις για κάποια φωτεινά μου αστέρια… Σε ευχαριστώ για το ταξίδι…

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Συγκινούμαι αν βοήθησα έστω και λίγο Μάχη μου, να βρεθείς δίπλα στα δικά σου φωτεινά αστέρια…
      Ήταν το καλύτερο που μπορούσα να ακούσω!!!

      Εγώ σ’ ευχαριστώ καλή μου Μάχη!!!!
      Να έχουμε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!!!!

      Απάντηση
  6. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Εσύ μου έδωσες της αγάπης το βασιλικό πολτό.
    Μανδύα ζωής στο αύριο.
    Ψαλμό αυγής,
    νανούρισμα στα πρώτα βήματα μου.
    Μου έφερες τη Γη στην αγκαλιά.
    Να χαράξω την δική μου τροχιά στο κόσμο.

    Ελένη,

    οι στίχοι σου μ᾽ ανέπαυσαν και μού
    χάρισαν τη μνήμη των στίχων τού Ελύτη :

    Για σένα ο Θεός δέχτηκε να μου οδηγεί το χέρι …

    Θερμά συγχαρητήρια!

    Καλό ΣΚ!

    Απάντηση
  7. Pola Vakirli

    Τρυφερότητα, ευαισθησία, λυρισμός αλλά και έντονη φιλοσοφική διάθεση διακρίνονται στο ποίημά σου Ελένη μου! Για άλλη μια φορά ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου