Λήθη

8.10.2016

woman_b

Λάθος μου να πιστέψω πως θα σε λησμονήσω,
πως τη μορφή σου θα μπορέσω στο παρελθόν να αφήσω.
Η λήθη δεν είναι νερό που τρέχει σαν καταρράκτης,
είναι βροχή στην έρημο, κρύο το καλοκαίρι.

Να σε ξεχάσω νόμιζα πως ήταν εφικτό,
πως θα μπορούσα εύκολα να σε αντικαταστήσω,
να πλανέψω το μυαλό και την καρδιά με άλλη παρουσία,
μα αυτά δεν ξεπερνούν τη δική σου απουσία.

Στης λήθης το βυθό μέσα του να χαθώ,
να σβήσω από τη μνήμη ό,τι σε θυμίζει,
να αρνηθώ πως το κορμί μόνο εσένα γυρεύει.
Γύρω από εσένα ο κόσμος πια να μη γυρίζει,
να μην είσαι εσύ αιτία που η ψυχή θεριεύει.
Λάθος μου να πιστέψω πως θα σε λησμονήσω
και πως για δεύτερη φορά θα ξαναγαπήσω!

-

γράφει η Ακριβή Σάχνικα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

Το λάφυρο!

Το λάφυρο!

Θέλω βρε ζωή πολύ να σε παινέψω τα καλά σου να διαλαλήσω, με άνθη αμυγδαλιάς, με κρίνους και φύλλα ελιάς να σε στολίσω.   Μα δεν στεριώνει λόγος γλυκός, ούτε χάδι τρυφερό  Σε δέρνουν βάσανα πολλά,  τρικυμίες   καταιγίδες   Ψηλές θερμοκρασίες αρρώστιες φοβερές...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου