Λήθη

Λήθη

woman_b

Λάθος μου να πιστέψω πως θα σε λησμονήσω,
πως τη μορφή σου θα μπορέσω στο παρελθόν να αφήσω.
Η λήθη δεν είναι νερό που τρέχει σαν καταρράκτης,
είναι βροχή στην έρημο, κρύο το καλοκαίρι.

Να σε ξεχάσω νόμιζα πως ήταν εφικτό,
πως θα μπορούσα εύκολα να σε αντικαταστήσω,
να πλανέψω το μυαλό και την καρδιά με άλλη παρουσία,
μα αυτά δεν ξεπερνούν τη δική σου απουσία.

Στης λήθης το βυθό μέσα του να χαθώ,
να σβήσω από τη μνήμη ό,τι σε θυμίζει,
να αρνηθώ πως το κορμί μόνο εσένα γυρεύει.
Γύρω από εσένα ο κόσμος πια να μη γυρίζει,
να μην είσαι εσύ αιτία που η ψυχή θεριεύει.
Λάθος μου να πιστέψω πως θα σε λησμονήσω
και πως για δεύτερη φορά θα ξαναγαπήσω!

-

γράφει η Ακριβή Σάχνικα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια με αγάπη για τη λογοτεχνία και την ποίηση. Συνήθως είναι με ένα βιβλίο στο χέρι. Πού και πού γράφει. Έργα της υπάρχουν στον δικτυακό τόπο tovivlio.net, στα συλλογικά "ιστορίες μπονσάι" και "καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017" (εκδόσεις τοβιβλίο), αλλά και στη νουάρ ανθολογία "Τα μπλουζ της πόλης" (εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές).

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Υποβολή συμμετοχής!

Αναζήτηση στη σελίδα

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

Αρχείο

Είσοδος