Λεκές

16.01.2019

Έψαχνα καιρό την αλήθεια. Πίσω από κάτι χαλασμένα ξυπνητήρια γύριζα το μοχλό να κουρδίσει ο χρόνος. «Ψιτ! Ξύπνα με όταν ανθίσει ο τόπος, ναι;» σ’ το είπα δυο φορές. Μία από μέσα μου, και μια απ’ έξω μου. Έψαχνα καιρό την αλήθεια. Μέσα στους σκουπιδοτενεκέδες της γειτονιάς μαζί με κάτι αλητόγατες. Φοβήθηκαν πως θα τους φάω την τροφή. Τα χέρια μου ανακάτευαν τις σακούλες. «Τι είσαι; Τι τρως; Τι πετάς; Τι δεν αντέχεις;» μονολογώ σαν εκείνη την τύπισσα της γειτονιάς με την κόκκινη ρόμπα και τις μπλε βελούδο παντόφλες. Έψαχνα καιρό την αλήθεια. Άνοιγα το κουτί και πάταγα με βία το κοντρόλ. Από κανάλι σε κανάλι δίχως ήχο. «Καλσόν που αδυνατίζει και μάσκα που σκοτώνει τη φθορά. Χαμογελάστε με δόντια αστραφτερά και σαπίστε τον έρωτα» ρουφάω με το τσιγάρο. Έψαχνα καιρό την αλήθεια. Μέσα στα ψηφία που μας φυλάκισαν. Ένα για μένα ένα για σένα ένα για τον διπλανό. «Πώς νιώθεις; Τι σου αρέσει; Τι σε στεναχωρεί; Πού θα πας; Τι θα δεις; Θα γίνουμε φίλοι; Εραστές; Άγνωστοι;» επίμονα ρωτά κάποια που μου μοιάζει πιστό αντίγραφο άψυχο, ωραιότερο από το είδωλο του καθρέφτη. Μια σέλφι κι άλλη μια από ψηλά να κόβει και δυο τρία φίλτρα στην σειρά για να θαυμάσει το αχόρταγο κοινό.  Έψαχνα καιρό την αλήθεια. Πίσω από εσένα. Πίσω από εμένα. Γίναμε εκείνοι οι διάφανοι. Σαν τα ποτήρια του πάρτι τα πλαστικά που τσαλακώνεις άχρηστα στο τέλος. Χωρίς γυαλάδα. Καμιά φορά σαν μας ψάχνω, λέω πως ήμασταν κάποτε σε εκείνα τα χρωματιστά σελοφάν χειροποίητο γλυκό για μια επίσκεψη της Κυριακής, για μια γιορτή. «Ωραίο το γλυκό σας. Ταιριάζει με το τραπεζομάντηλο και τον καινούριο σας λεκέ».

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ε.Λ

    Καυστική η γραφή σας,καταπέλτης.Μαρτυρά ένα νεκρό σημείο(στη ζωή σας;) όπου ο χρόνος σταμάτησε και άρχισε να μετρά ξανά.Από το τότε προς τα πίσω,από το σημείο μηδέν και δώθε,δεν ξέρω.Είμαστε τα σοφά γεννήματα του πόνου και θα τον αναγεννάμε μέχρι το εγκόσμιο
    τέλος,όπου ο λεκές του χρόνου θα εξαφανιστεί και ο πόνος θα σβήσει.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου