Λευκό και Γαλάζιο

21.10.2014

 

 

Χιλιάδες αποχρώσεις δύουν και ανατέλλουν
στον αέναο κύκλο της ζωής.  

Μα μονάχα δυο χρώματα στολίζουν
Θάλασσα και Ουρανό:
Λευκό και Γαλάζιο.

Αντιθέσεις ζωής, που σμίγουν με αρμονία
σε ένα παράλογο σύμπαν.

Γαλάζιος καμβάς με πινελιές
από εκφάνσεις της πιο αθώας απόχρωσης της πλάσης,
που τόσο περίτεχνα φθείρει τη φύση.

Σύννεφα, γλάροι και κύματα
συντροφεύουν τη Θαλασσινή αύρα και το Ουράνιο πνεύμα
σε ταξίδι με φόντο το απέραντο πέλαγος.

Σύννεφα, γλάροι και κύματα
πλανεύουν σα σειρήνες στο Αιγαίο Θαύματα και Όνειρα
σε ταξίδι αναζήτησης ξεχασμένων νησιών πάνω στο χάρτη. 

 

_

γράφει η Μαρία Θωμάδη

 

Η Μαρία Θωμάδη γεννήθηκε στη Χίο το 1993. Διανύει το τελευταίο έτος των σπουδών της στο τμήμα Λογοθεραπείας στα Ιωάννινα. Τα τελευταία 6 χρόνια ασχολείται ερασιτεχνικά με την ποίηση, με συμμετοχή σε αρκετούς Λογοτεχνικούς Διαγωνισμούς. Έχει αποσπάσει επαίνους και ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε δύο ποιητικές συλλογές. Αν η ποίηση είχε όνομα θα την έλεγε Ελπίδα και αν ήταν εποχή θα ήταν η άνοιξη. Ένα ανοιξιάτικο και ελπιδοφόρο ταξίδι, με δημιουργία και μεράκι. Αγαπημένος της ποιητής είναι ο «Αλεξανδρινός» Κωνσταντίνος Καβάφης.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Εποχικά

Εποχικά

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Αντιθέσεις ζωής, που σμίγουν με αρμονία
    σε ένα παράλογο σύμπαν”

    Διότι εκεί βρίσκεται η αρμονία κι η ομορφιά – στην αντίθεση!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου