Ληγμένες υποσχέσεις

24.07.2014

 

Αφήσαμε πίσω μας τα χρόνια

―ν’ αποξηρανθούν― στον καυτό ήλιο της νιότης μας.

Σαν τα λουλούδια, που κόψαμε μιαν άνοιξη,

για να στολίζουν τ’ ανθοδοχεία του χειμώνα…

Φορτώσαμε μ’ αυταπάτες το μυαλό μας

με δισταγμούς γι’ αυτά που αγαπήσαμε.

Κι έτσι το χτες θα εκδικείται πάντα,

όταν θα συναντιέται με το αύριο…

Τάξαμε στην ελπίδα μας «τα μέρη τ’ αταξίδευτα»,

που μόνο αητού το βλέμμα τα ’χει δει·

για μια στιγμή πιστέψαμε πως είμαστε αητοί·

μα βολευτήκαμε στη σιγουριά του κάμπου!..

Διαγράψαμε με συνοπτικές διαδικασίες τις ανάγκες μας,

και τις πετάξαμε έξω απ’ τα «θέλω» μας.

Τώρα πλαγιάζουμε χωρίς προσκέφαλο τον ήλιο,

«κι ούτ’ ένα όνειρο!», δε βρίσκουν να σκεπάσουν τα σεντόνια μας…

Το μόνο που μας απόμεινε τώρα

είναι μια ζωή από χαρές πεινασμένη

και κάποιες ληγμένες υποσχέσεις στα ντουλάπια μας

να ξεγελούν μι’ αξιοπρέπεια, φανερά ενοχλημένη,

που δεν αφήνει ήσυχα τα βράδια μας…

 

από την ποιητική συλλογή “Μετρητής βημάτων”

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου