Λουρί, του Γιώργου Ντόζη

6.04.2016

Ξημέρωσε και πάλι σήμερα,

σου έβαλαν λουρί οι καταστάσεις.

Βρεθήκαμε,

μα δεν είπες όσα ήθελες.

Δεν ήσουν σαν κι αυτούς,

κι όμως έγινες.

Τι θα ήθελες να είσαι;

Θα ήθελες να πετάς και να μην νοιάζεσαι κανέναν

ή να είσαι εδώ και να 'σαι ασφαλής;

Θα ήθελες  να  ξεφύγεις και να 'σαι μόνος

ή να μείνεις και να στηριχτείς σε εμένα;

Θα 'θελες να γλυτώσεις,

να είσαι ελεύθερος!

Μα δεν μπορείς.

Φυλακίστηκες μόνος σου.

Κλείδωσες το κελί σου.

Πέταξες το κλειδί.

Μα ίσως αυτή  να είναι η ζωή σου,

Λουρί τυλιγμένο σφιχτά

 

_

γράφει ο Γιώργος Ντόζης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου