words

Λόγια, λόγια, λόγια…
σκόρπια λόγια
κενά
χωρίς ουσία
ορφανά από συναίσθημα…

Λόγια για σένα,
λόγια για τα κοινά,
λόγια για το αύριο,
όχι το δικό σου,
λόγια για το αύριο άλλων,
λόγια που δεν αφορούν εσένα…

Στόματα ανοιγοκλείνουν
ήχοι ξεπροβάλλουν
ήχοι σκληροί
καλυμμένοι με μαεστρία
πίσω από μια μάσκα καλοσύνης.

Κι εσύ,
δόλιε άνθρωπε
τα ακούς και τα πιστεύεις.
Κι έρχεται ο λογαριασμός
σε σένα,
όχι σε κείνους
και τρως το χαστούκι…

Άλλη μια προδοσία.
Και τι έγινε;
Κουτσάθηκε ο γάιδαρος από τ’ αφτί
που λέει κι ο λαός;

Μείνε στη γωνιά σου,
ονειρέψου,
φτιάξε έναν δικό σου
όμορφο κόσμο
και άσε αυτούς
να πιστεύουν
πως σε ξεγέλασαν.

Κρατήσου, Ανθρωπάκο μου,
κρατήσου από σένα
γιατί χωρίς εσένα
Ναι,
χωρίς εσένα
κανείς τους δεν υπάρχει.

-

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!