Select Page

Λόγια…του αυτοκινήτου

Λόγια…του αυτοκινήτου

travel_car

-Κώστα το δυναμώνεις;

-Καλά δεν είναι τόσο;

-Γιατί είναι καλά;

-Τι εννοείς; Τα αυτάκια μου δεν τα λυπάσαι; Το κεφάλι μου; Την ηρεμία μου;

-Όλα αυτά γιατί θέλω δυο σκάλες παραπάνω;

-Μα εσύ δε θες δυο σκάλες, εσύ ασανσέρ θέλεις!

-Θα τελειώσει το τραγούδι και ακόμα θα μουρμουράς χριστιανέ μου!

-Ώχουυυυυ, δε γλιτώνω από τη μουρμούρα σου. Ορίστε να! Καλά είσαι έτσι; Εεεεεεεεεεεεεεεε;

-Γιατί φωνάζεις χριστιανέ μου;

-Γιατί δεν ξέρω αν πλέον μπορείς να ακούσεις κάτι πέρα από δαύτην τη μουσική

-Αμάν βρε Κώστα μου, αμάν!

-Τι αμάν ρε Καίτη; Τι αμάν;

-Ε μα λίγο ρομαντισμό δε διαθέτεις βρε παιδί μου;

-Ρομαντισμός η κώφωσή μου; Ε όχι Καιτούλα μου δεν είμαι διόλου ρομαντικός αν το θέτεις έτσι.

-Ναι γιατί είσαι αλλιώς…

-Καιτούλα φιρί φιρί το πας. Γιατί μου τη λες βρε Καίτη ε;

-Ε μα… εδώ παίζει το πιο αγαπησιάρικο τραγούδι της εποχής και εσύ το λιβανίζεις. Αντί να απλώσεις λίγο το κουλό σου και να με αγκαλιάσεις!

-Τι λες βρε Καίτη! Οδηγώ τόση ώρα και εσύ μου θες και αγκαλιές; Να σκοτωθούμε θες;

-Σιγά βρε Κώστα σιγά! Κάποτε οδηγούσες με το ένα χέρι και το άλλο δεν το ξεκολλούσες από το πόδι μου!

-Εμ, τότε πάλευα ο χριστιανός μπας και με αφήσεις να πιάσω και τίποτε άλλο!

-Α! Δηλαδή τώρα που τα έπιασες όλα πάει ε; Ως εκεί φτάνει δηλαδή ο «ρομαντισμός» σου!

-Όχι, ως εκεί φτάνει πλέον το τύμπανό μου. Να χαμηλώσω τώρα; Τέλειωσε το τραγούδι σου!

-Τέλειωσε; Ορίστε ορίστε! Μιλάς τόση ώρα με την αγριοφωνάρα σου και έχασα όλο το τραγούδι! Τι κατάλαβες, ε τι κατάλαβες;

-Τίποτα δεν κατάλαβα. Χρόνια τώρα το χώνεψα ότι απλά πρέπει να σε ακούω. Το να καταλαβαίνω κιόλας είναι πολυτέλεια.

-Σταμάτα τώρα το αυτοκίνητο! Σταμάτα!

-Τι λες βρε Καίτη μέσα στην Εθνική Οδό;

-Κώστα, σταμάτα γιατί θα ανοίξω τώρα την πόρτα!

-Έλα βρε Καίτη ηρέμησε! Πλάκα σου έκανα!

-Πλάκα μου κάνεις χρόνια τώρα. Μα δε γελάω. Έπαψα να γελάω!

-Τι λες βρε Καίτη, πριν λίγο δε γελάγαμε που σχολιάζαμε τη νέα γκόμενα του γιου μας;

-Είδες; Μόνο τα παιδιά μας, μου δίνουν πλέον χαρά!

-Ορίστε;

-Σταμάτα!

-Άσε κορίτσι μου την πόρτα ήσυχη. Ορίστε ορίστε θα κάνω στην άκρη, περίμενε ντε!

-Πώς με είπες;

-Κορίτσι μου.

-Κώστα μου…

-Τι είναι πάλι;

-Είμαι μπαμπόγρια πλέον και εσύ μες λες κορίτσι σου…

-Αφού είσαι το κορίτσι μου βρε χαζή!

-Άκου Κώστα! Το ξαναβάλαν το τραγούδι μου! Δεν το πιστεύω! Τι τύχη!

-Τι τύχη βρε μπαμπόγριά μου; CD είχα τόση ώρα και μόλις πάτησα το replay. Για σένα το αγόρασα. Για να ακούς στη διαδρομή αυτά τα ψυχοπονιάρικα που σου αρέσουν. Χαζή ε χαζή…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξιλόγιο της ψυχής μου...

18 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Να δεις πως κάπως έτσι, είμαστε όλα τα ζευγάρια!… Δυνατή η αμεσότητα του λόγου σου… μέσα από το διάλογο του ζευγαριού, μας περιέγραψες άψογα τους ρόλους και τους χαρακτήρες. Είναι μαγική η πένα σου!!! Τι να πούμε; Μέσα από ένα απλό διάλογο μου έβγαλες συναισθήματα όπως το γέλιο… την ανησυχία και στο τέλος την απόλυτη ικανοποίηση! Την αγάπη μου και την καλημέρα μου κορίτσι με τη μαγική πένα!!!.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Βουτιά σε μια καθημερινότητα που όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε. Μα να εκείνο το cd που ξαναπαίζει το αγαπημένο τραγούδι και αγοράστηκε για να δώσει χαρά…αναβοσβήνει σα φάρος… και μαρτυρά πως ο χρόνος γδέρνει το σώμα αλλά ποτέ την καρδιά… Η καρδιά ακολουθεί διαδικασία παλαίωσης όπως το καλό κρασί. Την καλημέρα μου Σοφία και την αγάπη μου σε όλους σας!

      Απάντηση
  2. drmakspy

    Έψαχνα να δω ποιανού είναι η ιστορία βρε Μάχη μου… Με το να επιμελείσαι και τις άλλες μπερδεύομαι ενίοτε… Να ξέρω που έβαλα τα αστέρια μου ντε….
    Αληθινή, γλαφυρή και πικρόγλυκη ιστορία… Υπέροχα δοσμένη… Ξέρεις πολλοί θα ταυτιστούν με τον Κώστα σου…. Και πολλές με το “κορίτσι” του…
    Σε ευχαριστώ για το όμορφο ξεκίνημα της μέρας… Καλημέρααααααααα…

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σε μπέρδεψα ε; Μα κι εγώ μη νομίζεις…ενίοτε τα μπερδεύω. Σε λίγο θα με ρωτάω και θα μου απαντάω εγώ. Χμμμ…νομίζω οτι αυτό ήδη το κάνω…! Η αλήθεια είναι οτι σε αυτήν την ιστορία όλοι έχουμε κάτσει οδηγοί, συνοδηγοί ή και στο πίσω κάθισμα παρατηρώντας και γελώντας διακριτικά…

      Χαίρομαι πολύυυυυυυυυυυυυυυ που έκανα όμορφο ξεκίνημα. Καλη σου μέρα

      Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Τι όμορφος διάλογος τι όμορφη γκρίνια και τι μου θυμίζει της μπαμπόγριας 🙂 Όπως πάντα μου μίλησες Μάχη μου ..την καλημέρα μου!!!

    Απάντηση
  4. Βάσω Αποστολοπούλου

    “-Είμαι μπαμπόγρια πλέον και εσύ μες λες κορίτσι σου…
    -Αφού είσαι το κορίτσι μου βρε χαζή!”
    Και κάπως έτσι, όμορφα και τρυφερά, τελειώνει ένα ακόμη μικροκαυγαδάκι από τα τόσα που έχουμε βιώσει όλοι μας στο διάβα των κοινών μας χρόνων!
    Πολύ όμορφο και με πολύ χιουμορ, Μάχη μου!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Νομίζω οτι τους έχουμε ανάγκη αυτούς τους καυγάδες… 😀
      Σας ευχαριστώ. Την καλημέρα μου

      Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Λατρεύω αυτούς τους διαλόγους ανάμεσα σε άτομα που έχουν περάσει μια ζωή μαζί. Τις γκρίνιες τους , που στην ουσία κρύβουν μία έννοια για τον άλλον, τις συζητήσεις τους, την ηρεμία στα λόγια τους, τα καυγαδάκια τους. Πολύ μου άρεσε.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      μετά από χρόνια…νομίζω πως είναι σα να μιλάς στον ίδιο σου τον εαυτό. μια του θυμώνεις..μια του γκρινιάζεις..αλλά αυτόν έχεις και τον αγαπάς…Χριστίνα μου! Κάπως έτσι είναι και οι μακρόχρονες σχέσεις που έχουν περάσει πολλά και αντέξαν και στήσανε ένα ακλόνητο μαζί..

      την καλημέρα μου

      Απάντηση
  6. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Σου το έχω νομίζω ξαναπεί, πεθαίνω για κείμενο με διαλόγους έξυπνους, καθημερινούς και άμεσους σαν τους σημερινούς σου να πούμε. Ωραία.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σε ευχαριστώ Λένα μου. Και πού να βρω λίγο χρόνο να αρχίσω το Ταξιθέατρο…εκεί να δεις διαλόγους…!!!

      Καλη σου μέρα!

      Απάντηση
  7. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ μου άρεσε ο διάλογος Μάχη μου! Τελικά μας την “έφερε” ο Κωστάκης!!! 🙂 Ωραία ανατροπή 😉

    Απάντηση
  8. Ζωή Δικταίου

    Έχω ζήσει το πλέον της ζωής μου ακροβατώντας σε όνειρα και πληθυντικούς ευγενείας που με πρόδωσαν πολλές φορές. Τα αληθινά είναι σε αυτούς τους διαλόγους. Γράφε Μάχη, γράφεις όμορφα στην κόψη της αλήθειας.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ζωή μου, δε θα πάψω να γράφω. Δε θα πάψω ποτέ να χτυπώ όποια πόρτα θέλει να ανοίξει να μπω να τα πούμε….Κι όπου μας βγάζει όλο αυτό…Ας ανοίγουν μόνο εκείνες οι αληθινές οι πόρτες οι τρυφερές…να γίνεται η ώρα του καφέ..του ποτού και της κουβέντας ζηλευτή… Οι πληθυντικοί ευγενείας….γίνονται καμιά φορά καλάμια…τα ανεβαίνει κανείς..και δεν ξέρει να κατέβει από εκεί πέρα…Άντε να κάνεις μετά διάλογο μαζί του…!

      Σε ευχαριστώ για το πέρασμα.. Καλό μας ξημέρωμα!

      Απάντηση
  9. Ελένη Ιωαννάτου

    Μάχη μου υπέροχη ιστορία!!!
    Αυτό είναι που λέμε “μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε!”

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      έτσι είναι οι περισσότεροι Ελένη μου!!! Την καλησπέρα μου και ένα όμορφο Σαββατοκύριακο εύχομαι…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!