Μέλισσες σε ρίγανη από την Ευτυχία Κοσμαδοπούλου

15.07.2014

Τη γνωρίζαμε ως ζωγράφο της Ανώτατης Σχολής καλών Τεχνών με πλήθος συμμετοχών στο εξωτερικό και το εσωτερικό και επιμέρους σπουδές (φωτογραφίας, αγιογραφίας, κοσμήματος και από το 2010 είμαι η ζωγράφος του ζωολογικού μουσείου στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Διακρίθηκε στο φεστιβάλ «Τσιτσάνεια» ως στιχουργός με το Α΄ βραβείο. Είναι ίσως ο ορισμός του καλλιτέχνη, του ανθρώπου που αγαπά την Τέχνη και την ασκεί σε όλες της τις εκφάνσεις. Και ένας τέτοιος άνθρωπος δε θα μπορούσε να μείνει μακριά από την πεζογραφία και το διήγημα.

Δείγματα δουλειάς της είδαμε κατά καιρούς σε διαγωνισμούς. Βραβεύτηκε για διηγήματά της από το "Μικρό Πολυτεχνείο" (2013), τη "Βιβλιοθήκη Κοραής" Χίου (2013). Διακρίθηκε επίσης από τις εκδόσεις “Παράξενες Μέρες”  (2013) και από την Greek-Australian Cultural League  of Melbourne INC".

Τώρα πλέον βρήκε το δρόμο και στην έκδοση η πρώτη της ολοκληρωμένη δουλειά από τις εκδόσεις "Γαβριηλίδη". Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων υπό τον ιδιόρρυθμο τίτλο «μέλισσες και πεταλούδες πάνω στη ρίγανη»…

Σύντομα διηγήματα που καταγράφουν όλες τις πτυχές τις σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας. Η αναπηρία, η οικονομική κρίση, η σεξουαλική διαφορετικότητα, ο έγγαμος βίος και οι δυσκολίες του είναι μερικά από τα βασικά ζητήματα που θίγονται μέσα από ολοζώντανους πρωταγωνιστές που προσπαθούν να σταθούν στη ζωή τους με θάρρος και δυναμισμό. Ήρωες της ζωής και γνήσιοι αντιήρωες αγωνίζονται να διατηρήσουν τη θέση τους μέσα σε ένα σκληρό κοινωνικό περιβάλλον. Καλλιτέχνες, εκπαιδευτικοί, μοιχοί, θύματα της κρίσης, ομοφυλόφιλοι και ηλικιωμένοι βρίσκονται σε πρώτο ρόλο.

Οι ιστορίες της σύντομες. Με ποιητική λιτότητα, χωρίς υπερβολές και κουραστικές περιγραφές, μεταφέρουν την εικόνα που πλάθει η διηγηματογράφος και το μήνυμά της. Εικόνες καθημερινές. Εικόνες και καταστάσεις που ίσως κάποιοι εξ ημών δεν τις βιώνουμε, αλλά κάποιοι στο κοινωνικό περιθώριο τις βιώνουν ως καθημερινότητα.

Με γλώσσα απλή, σύντομη και μελετημένη ο αναγνώστης μεταφέρεται στο νέο σκηνικό που στήνεται σε κάθε ιστορία. Η γλωσσική ενάργεια σε συνδυασμό με την χωρίς όρια ελευθερία στην απόδοση των συναισθημάτων και των σκέψεων, δημιουργούν ένα άκρως ρεαλιστικό πεδίο δράσης. Η παραστατική περιγραφή και αφήγηση ζωντανεύουν τις ιστορίες σαν ένα μικρό θεατρικό δρώμενο που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια του αναγνώστη.

Χαρακτηριστικό της γραφής της είναι η απότομη είσοδος στο κέντρο της πλοκής. Inmediares, χωρίς εισαγωγή, ο αναγνώστης από την πρώτη γραμμή βρίσκεται στην καρδιά της ιστορίας, των συναισθημάτων και των σκέψεων του ήρωα. Και αυτός είναι ο βασικός σκοπός της ιστορίας: να μεταφέρει τις σκέψεις και τις εμπειρίες του πρωταγωνιστή της. Σημασία για τη συγγραφέα έχει ακριβώς το πώς βιώνουν οι άνθρωποι το περιθώριο και πώς αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες που συναντούν. Η  επιλογή έναρξης inmediares ενισχύει το ρεαλισμό και τη θεατρικότητα των ιστοριών.

Χαρακτηριστικό είναι το σπονδυλωτό διήγημα «πίσω από τις γυναίκες που συναντάς δεν ξέρεις τι κρύβεται» (σελ. 142 κ.ε.) που έχει τη μορφή συνεντεύξεων, χωρίς όμως τις ερωτήσεις, χωρίς την εμφάνιση του/της δημοσιογράφου. Inmediares με τη μορφή του ψευτοδιαλόγου, γυναίκες σε κρίση, σε δύσκολες καταστάσεις δείχνουν τις ιδιαίτερες καταστάσεις που βιώνουν, αλλά συχνά μένουν αθέατες από τα κοινά μάτια.

Και αυτό ακριβώς προσπαθεί να κάνει μέσα από τους πίνακες των διηγημάτων της η Ευτυχία Κοσμαδοπούλου: να φέρει στην επιφάνεια τις  μέλισσες και τις πεταλούδες που γονιμοποιούν τη ρίγανη που ραίνει την κοινωνία μας, αλλά φοβόμαστε να αγγίξουμε, τρέμουμε να χαϊδέψουμε. Έχουμε εκπαιδευτεί να θεωρούμε ανήθικο το άγγιγμα του διαφορετικού. Το κοιτάμε μέσα από τον παραμορφωτικό καθρέφτη που εμείς στερεοτυπικά κατασκευάσαμε.

Άλλωστε, οι μέλισσες και οι πεταλούδες είναι το τιτλικό σύμβολο των ανθρώπων και των συναισθημάτων του. Οι άνθρωποι που τσιμπούν, που πονούν, που αφήνουν δηλητήριο -πολλές φορές ιαματικό- και φεύγουν. Οι πεταλούδες ομορφαίνουν τη φύση χωρίς ιδιαίτερη συμπαντική σκοπιμότητα, ενώ πολλές φορές είναι από τη φύση τους ερμαφρόδιτες. Η δε ρίγανη νοστιμίζει και δίνει άρωμα στην ζωή μας και την ίδια την κοινωνία.

Από τα διηγήματα της συλλογής ήδη ορισμένα διακρίθηκαν σε προηγούμενους διαγωνισμούς. Η "Βιβλιοθήκη Κοραής" Χίου τίμησε με τον Δ΄ έπαινο το διήγημα «Η γιαγιά δεν πρέπει να πεθάνει» (σελ. 44 κ.ε.) ενώ το «Ως πότε θα ψέλνει ανέραστος» (σελ. 23 κ.ε.) απέσπασε το Β΄ έπαινο διηγήματος από τον "Greek-Australian Cultural League of Melbourne INC". Ο «Ιούνιος» (σελ. 33 κ.ε.) βραβεύτηκε από το “Μικρό Πολυτεχνείο” το 2013. Την ίδια χρονιά έλαβε διάκριση έλαβε το «Asclepias Fruticosa» (σελ. 83 κ.ε.) από τις εκδόσεις "Παράξενες Μέρες".

Ο υπογράφων το άρθρο είχε τη χαρά να εργαστεί με τη συγγραφέα στο συνεργατικό διήγημα "ιστορία με δύο όψεις" στο πλαίσιο της ομώνυμης δράσης του ιστοτόπου τοβιβλίο.net, όπου δίνονταν έμφαση στην αθέατη όψη ενός ζευγαριού.

 

Συγγραφέας: Ευτυχία Κοσμαδοπούλου Εκδόσεις: Γαβριηλίδης | Είδος: συλλογή διηγημάτων

ISBN: 978-960-576-144-8 | Αθήνα, 2014 | Τιμή:12€

Ακολουθήστε μας

Το τρένο των παιδιών, της Βιόλα Αρντόνε

Το τρένο των παιδιών, της Βιόλα Αρντόνε

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - "Μερικές φορές αυτός που σε αφήνει να φύγεις σε αγαπάει περισσότερο από αυτόν που σε κρατάει κοντά του..." Αυτή είναι η φράση η οποία αντιπροσωπεύει εν ολίγοις το νόημα του βιβλίου "Το τρένο των παιδιών" της Ναπολιτάνας λογοτέχνιδας Βιόλα...

Ο ουρανός που δεν ήθελε να είναι μόνος του, της Ελένης Θεοδοσίου

Ο ουρανός που δεν ήθελε να είναι μόνος του, της Ελένης Θεοδοσίου

Συνήθως όταν διαλέγουμε παραμύθια ψάχνουμε αυτά που έχουν ένα κοινωνικό μήνυμα να περάσουν, αυτά που είναι διασκεδαστικά ή αυτά που κινητοποιούν τις δεξιότητες των παιδιών. Τα τελευταία χρόνια η παιδική λογοτεχνία καταπιάνεται όλο και συχνότερα με πιο «δύσκολες»...

Έγκλημα στον Νείλο, της Agatha Christie

Έγκλημα στον Νείλο, της Agatha Christie

Ο Βέλγος ντετέκτιβ Ηρακλής Πουαρό είναι σε μια κρουαζιέρα στον Νείλο και απολαμβάνει τις ξεναγήσεις στους ναούς και στις παραποτάμιες πόλεις. Όλα κυλάνε υπέροχα όταν η πλούσια κληρονόμος Λινέτ Ρίτζγουεϊ βρίσκεται δολοφονημένη αφήνοντας απαρηγόρητο τον σύζυγό της, με...

Η φλόγα της Ελεγκάντι, της Χριστίνας Ψύλλα

Η φλόγα της Ελεγκάντι, της Χριστίνας Ψύλλα

«Είμαι η Ελίζ Γουάιτ. Είμαι το απαγορευμένο, ο μύθος σας, και θα διεκδικήσω τη θέση μου σε αυτόν τον κόσμο». Έτσι συστήνει την ηρωίδα της στο αναγνωστικό κοινό η Χριστίνα Ψύλλα, η οποία, με το συγγραφικό της ντεμπούτο Η φλόγα της Ελεγκάντι, διεκδικεί επάξια μια θέση...

Πύρινη κόλαση – (Στέλλα Άνταμς #2), της Κικής Τσιλιγγερίδου

Πύρινη κόλαση – (Στέλλα Άνταμς #2), της Κικής Τσιλιγγερίδου

Ο Αλέξανδρος Κορρές, δημοσιογράφος και παρουσιαστής στη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη, βρίσκεται δολοφονημένος, βασανισμένος και φριχτά ακρωτηριασμένος στο διαμέρισμά του στον Λυκαβηττό. Τι θέλει να δείξει ο δολοφόνος με τον τρόπο που τοποθέτησε το θύμα αφού αφαίρεσε τη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πύρινη κόλαση – (Στέλλα Άνταμς #2), της Κικής Τσιλιγγερίδου

Πύρινη κόλαση – (Στέλλα Άνταμς #2), της Κικής Τσιλιγγερίδου

Ο Αλέξανδρος Κορρές, δημοσιογράφος και παρουσιαστής στη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη, βρίσκεται δολοφονημένος, βασανισμένος και φριχτά ακρωτηριασμένος στο διαμέρισμά του στον Λυκαβηττό. Τι θέλει να δείξει ο δολοφόνος με τον τρόπο που τοποθέτησε το θύμα αφού αφαίρεσε τη...

Το Τζόκερ, της Μαργαρίτας Αλευρίδη

Το Τζόκερ, της Μαργαρίτας Αλευρίδη

Η Σοφία Πετρίδη, που η ζωή της είναι τελματωμένη και κατ’ εκείνη αποτυχημένη, παιδί κλασικής μεσοαστικής οικογένειας, βλέπει ένα προφητικό όνειρο που της δείχνει κάποιους αριθμούς. Μήπως είναι τα νούμερα του Τζόκερ; Σπεύδει λοιπόν και καταθέτει το δελτίο της. Θα...

Μυστήριο στην Καραϊβική, της Agatha Christie

Μυστήριο στην Καραϊβική, της Agatha Christie

Η μις Μαρπλ δεν ευχαριστιέται τις διακοπές της στην Καραϊβική κι ας είναι δώρο του ανιψιού της, Ρέιμοντ Γουέστ, ώσπου η φλυαρία του ταγματάρχη Πάλγκρεϊβ για έναν δολοφόνο που εξακολουθεί να μένει ασύλληπτος της κεντρίζει το ενδιαφέρον. Την επόμενη μέρα ο ταγματάρχης...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Ήρωες της ζωής και γνήσιοι αντιήρωες αγωνίζονται να διατηρήσουν τη θέση τους μέσα σε ένα σκληρό κοινωνικό περιβάλλον.”

    Οι πραγματικοί άνθρωποι, οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας… οι μονοι αληθινοί!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου