2SideStory

Ιστορίες με δύο όψεις.
Ευτυχία Κοσμαδοπούλου & Δήμος Χλωπτσιούδης.

 

τοβιβλίο.net υποδέχεται την Ευτυχία Κοσμαδοπούλου & το Δήμο Χλωπτσιούδη και την ιστορία τους

"Ιστορία με δύο όψεις",

η οποία δημιουργήθηκε για τις Ιστορίες με δύο όψεις.

Στην περίπτωση που πιο πάνω εμφανίζεται μήνυμα λάθους απλώς κάντε ανανέωση (refresh) της σελίδας ή κάντε κλικ εδώ.

Ακολουθήστε μας

Το καλώδιο που έμεινε έρημο και η αλλαγή που δε θα ‘ρθει

Το καλώδιο που έμεινε έρημο και η αλλαγή που δε θα ‘ρθει

Ζω στη μεγάλη γκρίζα πόλη, δεν έχει σημασία το όνομά της. Εξάλλου όλες οι πόλεις, όσο μεγάλες και αν είναι, αποπνέουν το ίδιο κλίμα καφκικού εγκλεισμού: στενοί δρόμοι, στενά σπίτια, αδιέξοδα φυσικά και αφηρημένα, άνθρωποι που μιλούν με αινίγματα, ατμόσφαιρα επικίνδυνα...

Εγώ, η Δέσποινα

Εγώ, η Δέσποινα

Καθισμένη πλάι στο καλοριφέρ, η Δέσποινα προσπαθούσε να ζεστάνει τα παγωμένα χέρια της. Κάθε τόσο, έριχνε μια κλεφτή ματιά να δει μήπως ξύπνησε το αφεντικό. Παραδόξως κοιμόταν ακόμη του καλού καιρού. Είχε, επομένως, κάμποση ώρα να απολαύσει την ηρεμία της, έστω κι...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Εγώ, η Δέσποινα

Εγώ, η Δέσποινα

Καθισμένη πλάι στο καλοριφέρ, η Δέσποινα προσπαθούσε να ζεστάνει τα παγωμένα χέρια της. Κάθε τόσο, έριχνε μια κλεφτή ματιά να δει μήπως ξύπνησε το αφεντικό. Παραδόξως κοιμόταν ακόμη του καλού καιρού. Είχε, επομένως, κάμποση ώρα να απολαύσει την ηρεμία της, έστω κι...

Μας λείπεις

Μας λείπεις

Απομεσήμερο και στον ολάνθιστο κήπο μιας αυλής, χάμω στο νοτισμένο χώμα, το λούκι μάλλον έχει βουλώσει. -Κάθισε, κάθισε, νά, εδώ!, στο ψάθινο σκαμνί, κάτω από το γιασεμί που αναπνέεις το βράδυ στη φύση, κάθισε να σου πω αυτό που φαντάζεσαι και δεν το θέλεις, που όμως...

Και έρχεται η επιβίωση

Και έρχεται η επιβίωση

Κάθε βράδυ, όταν συνήλθε η μητέρα της, σαν σε όνειρο έρχεται η γιαγιά της, και της λέει:  -Άννα, το κορίτσι και τα μάτια σου!  Και την μαλώνει που το καντήλι της είναι σβηστό, το τζάκι σβηστό και ο ουρανός μελανός.  Στιγμές μετά, και τα πύρινα μάτια, η αγωνία:  -είσαι...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Γεράσιμος Μοσχόπουλος

    Διαβάζοντας το διήγημα της Ευτυχίας Κοσμαδοπούλου και του Δήμου Χλωπτσιούδη, ένιωσα πως έγινα θεατής στα άδυτα ενός ζευγαριού που αντιμετωπίζει τα προβλήματα μιας μακρόχρονης σχέσης, αλλά τα καταφέρνουν καθώς τους ενώνει η αγάπη.Παράλληλα, το διήγημα αυτό θίγει ένα σοβαρό θέμα, το οποίο είναι οι ψυχιατρικές παθήσεις. Η ηρωίδα, που έχει νοσηλευτεί παλιότερα σε κλινική το αποσιωπεί καθώς φοβάται το στίγμα. Επιπλέον, υπάρχει μεγάλη χημεία μεταξύ του συγγραφικού δίδυμου, καθώς, πέρα ότι το διάβασα μονορούφι, το κείμενο είναι συμπαγές κι εννιαίο νοηματικά λες κι έχε γραφτεί από ένα συγγραφέα.Συγχαρητήρια Ευτυχία και Δήμο!

    Απάντηση
    • Δήμος Χλωπτσιούδης

      Με μεγάλη καθυστέρηση είδα το σχόλιο του Γεράσιμου… Χάρηκα πολύ για την κριτική του και πραγματικά χάρηκα πολύ αυτή τη συνεργασία με την Ευτυχία που δημιουργήθηκε ένα διήγημα δίνοντας έμφαση στην αθέατη ζωή του ζευγαριού…

      Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    Με δυνατή σκιαγράφηση χαρακτήρων, ζωηρή περιγραφή καταστάσεων, καλή δόση χιούμορ και πετυχημένη κατάδυση στην αθέατη ( κι επώδυνη) πλευρά της συμβίωσης των ηρώων, η Ευτυχία και ο Δήμος κατορθώνουν να μας βάλουν μέσα στη ζωή τους και να γίνουμε μέτοχοι των προβλημάτων και προβληματισμών τους.
    Η αρμονία στην συνεργασία των δύο συγγραφέων είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Μόνη μου (ίσως) ένσταση η συνεχής ροή των σελίδων σε ενιαίο κείμενο – θα προτιμούσα να υπάρχει διακριτή γραμμή ανάμεσα στα κείμενα των συγγραφέων για να μπορώ να ξεχωρίσω, έστω και μ’ αυτόν τον τρόπο, ποιος έγραψε τι – το παιχνίδι των δύο!
    Ευτυχία και Δήμο, πραγματικά το διάβασα πολύ ευχάριστα! Συγχαρητήρια, φίλοι μου!

    Απάντηση
  3. ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΟΣΜΑΔΟΠΟΎΛΟΥ

    Παιδιά, σας ευχαριστούμε πολύ!!!! Θεωρώ ότι τέτοιες ευκαιρίες σύμπραξης είναι μοναδικές, σε μια εποχή που εκ των πραγμάτων οδηγούμαστε στην απομόνωση. Τα σχόλιά σας είναι πολύτιμα.

    Απάντηση
  4. Σιαφάκα Βασιλική

    Ολόκληρη η ζωή τους μέσα σε μια σύντομη διαδρομή (αναδρομή). Είναι σαν να τους γνωρίζω ήδη αυτούς τους δύο. Γράψιμο με ρυθμό, δύναμη και συναίσθημα. Χαίρομαι που το γράψατε δύο (ένας άντρας και μια γυναίκα) ειδικά αυτό το διήγημα. Συγχαρητήρια θερμά!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου