Μαδριγάλι στη θάλασσα

11.02.2016

music_b

Μου αρέσει το χαμόγελό σου
είναι δροσερό και φρέσκο
Στάλες υγρές, μου νοτίζουν το βλέμμα
καθώς σε κοιτάζω
Μύες και νευρώνες πάλλονται ξανά και ξανά
κρουστά, στα μελίγγια μου
 -θεριεύει-
Συμφωνική μέσα στο κεφάλι μου
παίζει ένα Mαδριγάλι*
Σαν το Mαδριγάλι του Τρετσέντο
τρεις φωνές, όλες μαζί σε ένα (ή σε σένα ίδια τα βλέπω εγώ…)
αναγεννησιακό πάντρεμα..
Η μια κουβαλά στα σπλάχνα της την άλλη
Η μια γεννά με πόνο την άλλη
κι έρχεται στη ζωή, η δική σου σύνθεση
Δεν ξέρω γιατί κάθε φορά που σε σκέφτομαι
ακούω στη σιωπή σου ήχους και φωνές
μελωδίες και συνθέσεις
Πότε άναρχες νότες ξεπροβάλλουν
στα μάτια μου μπροστά
με γυρνούν εδώ και εκεί
-στροβιλίζομαι-
χάνω προς στιγμή τη κατεύθυνση
Ο προορισμός όμως πάντα φτάνει
εμπρός μου…
Απόλυτος
λευκός
και λείος
στο πρόσωπο σου..
Λείος τόσο που τεντώνεις τις μικρές
''νεογνές'' μου ρυτίδες
Αυτές που μόνο ο χρόνος
ο δικός μου χρόνος εκτιμά
και μου τις ζωγραφίζει
καμιά φορά στενάζω
και ξεφυσάω θάλασσα
Αυτό μου μένει στο τέλος
η θάλασσα…
θα την αδειάσω μια μέρα!
Όλη!
μόνο μερικές σταγόνες θα της αφήσω
καθώς θα περπατώ για να σε βρω
να νιώθω λίγη δροσιά κι εγώ στα βήματα μου
Λίγη δροσιά στα βήματα μου

Έρχομαι αγάπη μου…

 

_

γράφει η Ελένη Χιωτάκη

 

 

* Το μαδριγάλι είναι είδος κοσμικής, πολυφωνικής, φωνητικής μουσικής που άνθισε την εποχή της Αναγέννησης. Πρωτοεμφανίζεται στην Ιταλία του 14ου αιώνα και λαμβάνει δύο κύριες μορφές: το μαδριγάλι του τρετσέντο (ιτ. trecento = τριακόσια· αναφέρεται στην εποχή του 1300 μ.Χ.) Το μαδριγάλι του τρετσέντο είναι συνήθως για δύο ή τρεις φωνές, όπου την κύρια φωνή μιμείται με πιο απλοϊκό τρόπο η δεύτερη (ή τρίτη) φωνή. Τα κείμενα -με κεντρικό θέμα την αγάπη και τον έρωτα- είναι λιτά και η δομή τους απλή.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    με το μελωδικό σας μαδριγάλι με ταξιδέψατε σήμερα.. Αυτή η φράση καμιά φορά στενάζω και ξεφυσάω θάλασσα…πανέμορφη αίσθηση και εικόνα… Μπράβο..τραγουδήσατε τον έρωτα…

    Απάντηση
    • Ελένη Χιωτάκη

      Σας ευχαριστώ πολύ, χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί το νιώσατε όπως ακριβώς το ένιωσα κι εγώ όταν το έγραφα..

      Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Υπέροχο συνταίριασμα λέξεων, χρωμάτων, εικόνων, σκέψεων….Τετράφυλλο *τριφύλλι στην πλώρη του ταξιδιού μας….Μπράβο!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Χιωτάκη

      Σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ που νιώσατε και ακούσατε το Μαδριγάλι μου 🙂

      Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Μα τι ωραίος Αναγεννησιακός μουσικός μονόλογος τούτο το ποίημα,
    Ένα Μπράβο από μία όχι ποιήτρια…

    Απάντηση
    • Ελένη Χιωτάκη

      άνθρωπος που αισθάνεται νιώθει, ακούει, αγγίζει, στίχους λόγια χτύπους καρδιάς, είναι ποιητής για μένα.. Σας ευχαριστώ να’στε καλά 🙂

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου