“Being with you or not being with you, is the only way I have to measure time”
Jorge Luis Borges

Χρόνος δεν υφίσταται όταν το μαζί συνυπάρχει με το χώρια.
Μην απορείς.
Το ανέφικτο ντύνεται εφικτό στην ποίηση.
Αλλάζει το ο με το η.
Η ποίηση στερείται λογικής.
Στερείται ηθικής.
Ουδείς είναι άξιος να ρίξει τον λίθο του αναθέματος.
Ουδείς!
Γαλάζιος ουρανός.
Καυτό καλοκαίρι.
Ματωμένη καρδιά.
Καρποφόρα ποίηση φέτος, με ποιητές χρεωμένους.
Ανίκανοι να ξεχρεώσουν τα όνειρά τους γιατί όσα πληρώνουν,
τόσα και άλλα τόσα γεννιούνται στην τράπεζα του νου.
Είναι και αυτές οι λέξεις που τους τσάκισαν.
Δύσκολο να βρεθούν πρώτες ύλες.
Πανάκριβες στην εποχή της κρίσης.
Βρίσκεις λέξεις και δραπετεύουν.
Από όλα τα μονοπάτια διαλέγουν τα πιο επίκνδυνα και απόκρημνα να ξεφύγουν.
Αυτές που απομένουν τελικά με υψηλές μετοχές.
Οι πηγές των βιβλίων στέρεψαν και αυτές.
Ψηλά στον ουρανό αναζητώ άλλες που πέταξαν.
Να τις μάζεψω με απόχη.
Να τις κεντήσω στο χαρτί.
Να τις καρφώσω στην καρδιά.
Εσύ, εγώ, εμείς, χρόνος, πόνος, τρόμος.
Μετρώ τις στιγμές με την παρουσία σου,
ή με την… απουσία σου!
Δεν υπάρχουν μέρες, μήνες, χρόνια.
Μονάχα οι στιγμές χώρια ή μαζί. Μαζί ή χώρια.

_

γράφει η Φωτεινή Πεσματζόγλου