Μακάβριο τοπίο

Δημοσίευση: 14.01.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Τα νερά της λίμνης ταλαντεύτηκαν, όταν μια σειρά από πέτρες άρχισε να σχηματίζει κύκλους μικρότερους και προοδευτικά μεγαλύτερους. Κανένας δεν είχε καταφέρει να προσέξει ποιος έπαιζε με τα βότσαλα, σε ένα τόσο ειδυλλιακό μέρος όσο κι αυτό. Ο επιθεωρητής αισθανόταν σαν τον κοιμώμενο Ύλα, στον πίνακα του Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαουζ. Ένιωθε θελκτικές ναϊάδες του γλυκού νερού, να τον πλησιάζουν κρατώντας στα χέρια τους όστρακα και, παρά τα εξήντα του χρόνια, να του ψιθυρίζουν λόγια σαγηνευτικά. Το βλέμμα του περιπλανιόταν στα γύρω χωριά, όλα τους παραδοσιακά και φιλόξενα. Άραγε, θα προλάβαινε κανείς να γίνει  δολοφόνος, αν είχε μία τέτοια πανοραμική θέα του τόπου μπροστά στα μάτια του; Κι όμως, ακριβώς πίσω  του υπήρχε η οροθετημένη περιοχή, όπου βρέθηκε η σωρός ενός άτυχου άντρα. «Μαγικό  και  συγχρόνως  προκλητικά  ακατανόητο, πως  η  επανάσταση  των  κυττάρων, ο  αυθόρμητος  μηχανισμός  της  αναπνοής, το  ατέρμονο  και  ρυθμικό  σκίρτημα  της  καρδιάς, έπονται  από  την  ακινησία  της  θνητότητας», μουρμούρισε προς το μέρος του βοηθού του κι έπειτα φόρεσε τα απρόσωπα, λαστιχένια του γάντια.

_

γράφει η Ροδάνθη Πάντου

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ελευθερία

    Τα λόγια είναι περιττά.. υπέροχο!! Ειδικά το τέλος πάρα πολύ δυνατό

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου