Μαντινάδες

21.01.2021

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει

να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει…

Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου,

μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου.

Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου

και μου ταράζει την ψυχή η σκέψη σου μικρό μου.

Είσαι μια κόρη μάγισσας, με μαγικό βοτάνι,

που μου μαγεύει το μυαλό και την καρδιά μου γιάνει.

Όσα δεν ονειρεύτηκα εσύ τα κάνεις να ‘ναι

αληθινά, που υπάρχουνε κι ολόγυρα πετάνε.

Σαν μου μιλάς, σαν με κοιτάς και με καλησπερίζεις

μ’ ένα σου γέλιο με μεθάς τη διάθεσή μου ορίζεις. 

Να σου μιλώ, να σε θωρώ και να σου τραγουδάω,

το πού θα βγει όλο αυτό, το νου μου τον ρωτάω…

Πεσ’ μου, κυρά να σε χαρώ, πώς το μπορώ ν’ αντέχω

το βλέμμα σου ν’ αποζητώ κι υπομονή να έχω;

 

_

γράφει ο Γιώργος Ν. Μουσταΐρας

 

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου