Μελαγχολία – Γιώργος Γκρίλης

Δημοσίευση: 31.12.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

Μελαγχολία

(Στον Κάρολο Μπωντλαίρ)

Θέλω να πάει αλλού, ή απλά να προσπεράσει…

Όταν στον ώμο με το χέρι μ’ ακουμπήσει

γίνομαι ευάλωτος και χάνομαι στα δάση,

κάτι απ’ τα μάτια της στα μάτια μου θ’ αφήσει

Σε κάποια ανάκτορα με βρίσκει απ’ τα παλιά σας

κλωτσάω μόνος μία μπάλα σ’ άδειους τοίχους,

ύστερα ανοίγω το παράθυρο και… ‘γεια σας’!

Ξόδι μου δίνει δυο αδέσποτούς μου στίχους

Τσιγάρο ανάβω απ’ το φεγγάρι κι αργοσβήνω

φοράω τη μάσκα, στη θυμέλη καθώς πάμε

βλέπω τον άγγελο με τον αρχαίο κρίνο

κάτι της λέει στο αυτί – κρυφογελάνε…

Λες την ψυχή να μου ‘χει κλέψει; (Για φαντάσου…)

Και δεν αντέχω ούτε μακριά, ούτε κοντά της…

‘Ένα φαγιούμ είμαι’, της λέω, ‘στα δάχτυλά σου’

‘Μελαγχολία…’ μου είπε εκείνη το όνομά της

_

γράφει ο Γιώργος Γκρίλης

Ακολουθήστε μας

Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. drmakspy

    Υπέροχο σε όλα του…. Μέτρο, ρυθμό, εκφράσεις, εικόνες, ατμόσφαιρα…. Όλα τα έχει… όλα… Ένα πανέμορφο ποιητικό τελείωμα στην χρονιά σας!!!! (Και σαν διαπίστωση και σαν ευχή!)…. (Ζήλεψα, με την καλή έννοια!).

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου