Μελαγχολία – Γιώργος Γκρίλης

31.12.2015

 

Μελαγχολία

(Στον Κάρολο Μπωντλαίρ)

 

Θέλω να πάει αλλού, ή απλά να προσπεράσει…

Όταν στον ώμο με το χέρι μ’ ακουμπήσει

γίνομαι ευάλωτος και χάνομαι στα δάση,

κάτι απ’ τα μάτια της στα μάτια μου θ’ αφήσει

 

Σε κάποια ανάκτορα με βρίσκει απ’ τα παλιά σας

κλωτσάω μόνος μία μπάλα σ’ άδειους τοίχους,

ύστερα ανοίγω το παράθυρο και… ‘γεια σας’!

Ξόδι μου δίνει δυο αδέσποτούς μου στίχους

 

Τσιγάρο ανάβω απ’ το φεγγάρι κι αργοσβήνω

φοράω τη μάσκα, στη θυμέλη καθώς πάμε

βλέπω τον άγγελο με τον αρχαίο κρίνο

κάτι της λέει στο αυτί - κρυφογελάνε…

 

Λες την ψυχή να μου ‘χει κλέψει; (Για φαντάσου…)

Και δεν αντέχω ούτε μακριά, ούτε κοντά της…

‘Ένα φαγιούμ είμαι’, της λέω, ‘στα δάχτυλά σου’

‘Μελαγχολία…’ μου είπε εκείνη το όνομά της

 

_

γράφει ο Γιώργος Γκρίλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. drmakspy

    Υπέροχο σε όλα του…. Μέτρο, ρυθμό, εκφράσεις, εικόνες, ατμόσφαιρα…. Όλα τα έχει… όλα… Ένα πανέμορφο ποιητικό τελείωμα στην χρονιά σας!!!! (Και σαν διαπίστωση και σαν ευχή!)…. (Ζήλεψα, με την καλή έννοια!).

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου