Μετρώντας Πλακάκια

12.03.2014

 

Το μέρος που σύχναζα

ήταν ένα πλακόστρωτο δρομάκι.

Στη μέση του δρόμου

ένα φανάρι. Μαύρο και ψηλό.

Πάνω το φανάρι κρέμονταν

ένα αγγλικό ρολόι.

 

Εκεί σύχναζες και εσύ.

Πάντα ήσουν εκεί κοντά.

Και θυμάμαι κοιτούσα το ρολόι.

Τους δείκτες να γυρνάνε.

 

Όταν εξαφανιζόσουν, όπως έκανες συχνά.

Καθόμουν στωικά. Μετρούσα τα πλακάκια.

Σφύριζα, κουνούσα τα πόδια μου.

Μέχρι να φανείς πάλι.

 

Δεν έφευγα.

Ήλπιζα πως θα έρθεις.

Βλέπεις, ο έρωτας

είναι άκαρδος αφέντης

με χαιρέκακο χαμόγελο στα χείλη.

 

Και εσύ απορούσες

που σε κοίταζα στα μάτια.

Με εκείνο το περίεργο βλέμμα.

 

Μετά μου γύριζες την πλάτη,

εξαφανιζόσουν στα σοκάκια.  

Και το ρολόι πάγωνε. Οι δείκτες σταματούσαν.

 

Έτσι απέμενα όρθια.

Εκεί. Στωική.

Τα χέρια μου γροθιές.

Το στόμα μου σφιγμένο.

Βουρκωμένη.΄

 

Και σιωπηλή.

Να κοιτάω το ρολόι.

 

της Δήμητρας Τζελαλίδου

 

 

Η εικόνα είναι της Δήμητρας Τζελαλίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου