Select Page

Μια καλύτερη μέρα, της Μάχης Τζουγανάκη

Μια καλύτερη μέρα, της Μάχης Τζουγανάκη

old_window

Στα στέκια μυρίζει το γιασεμί και απλώνουν οι βουκαμβίλιες. Περπατώ και τα μάτια μου ζωγραφίζουν ασπροντυμένα χαμόσπιτα με ολάνοιχτα παραθύρια που φυσά ο αέρας τα δαντελωτά τους κουρτινάκια. Το πλάνο με θέλει διαβάτη τουρίστα και κάτοικο μαζί. Ντυμένο με τα χτεσινά μου ρούχα, μπορεί και προχτεσινά.

Θαρρείς πως θα ξεπηδήσει μια ιστορία παλιά από κάποιο στενό. Ένα παιδί ξυπόλητο θαρρείς πως θα τρέξει γελώντας, θαρρείς πως θα μυρίσει ολόφρεσκο ψωμί στη γειτονιά και θα καλημερίσει η γιαγιά που λιάζεται στο απέναντι σκαμνάκι. Θαρρείς πως θα κάτσω μαζί της αμίλητος κοιτάζοντας πώς πλέκει με το βελονάκι που σίγουρα θα κρατά.

Στους δρόμους περπατώ φτωχός και παραπονεμένος. Κοιτάζω τις γωνιές και ίδιες μου μοιάζουν και παλιές. Το ίδιο σκοτεινές. Το ίδιο φωτεινές. Μια ίδια εποχή που βρέθηκα και εγώ να ζω μαζί σου. Που βρέθηκες και εσύ να ζεις μαζί μου. Φαντάζομαι εκείνες τις ώρες που ο κανόνας αυτός θα μας αρκεί. Κείνος που μας θέλει χαμογελαστούς φτωχούς και ενωμένους.

Συγχώρα με αγάπη μου, συγχώρα με εαυτέ, μα δεν ξέρω αν θέλω να γίνω κομμάτι τούτης της εικόνας. Πρωταγωνιστής μιας παλιάς ασπρόμαυρης ταινίας. Με μια κάλπικη λίρα ίσως στο χέρι και μια λατέρνα να παίζει. Ένα γαρύφαλλο δεν ξέρω αλήθεια αν θέλω να φοράς στο αυτί και ένα ντέφι να κρατώ εγώ και να μου φτάνει…

Σε αγκαλιάζω με την υπόσχεση μιας καλύτερης μέρας, που όμως δεν ξέρω ποια θέλω να είναι. Και μάλλον πως δεν έχω επιθυμήσει αρκετά…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου…

16 Σχόλια

  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ παραστατική η εικόνα που μας έδωσες. Συμπληρώνεις αρμονικά την ιστορία ενός ανθρώπου που ακόμη παιδεύεται.
    Την καλημέρα μου Μάχη 🙂

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου

    “μα δεν ξέρω αν θέλω να γίνω κομμάτι τούτης της εικόνας”
    Είναι τα βιώματα που έχει φορτωμένα η εικόνα τούτη που αποφασίζουν γι αυτό – όχι εμείς.
    Πολύ ζωντανό και εσωτερικό, Μάχη μου!

    Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Καλημέρα κοριτσάκι την εποχή αυτή φυσικά και δεν την έζησες όπως και τα άλλα κορίτσια της παρέας. Πάντως τόσο τότε, όσο και τώρα όλοι μας ελπίζαμε σε καλύτερες μέρες. Και να μου το θυμηθείς αυτές οι μέρες θα έρθουν αργά ή γρήγορα.Καλά κάνεις που δεν νοσταλγείς τις μέρες που γνώρισες από τον ασπρομαυρο κινηματογράφο. ήταν πολύ πιο φτωχικές από τις σημερινές.Απλά η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο ήταν πολύ πιο μεγάλη…

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Δεν ξεχνάμε το χθες αλλά κοιτάμε το αύριο. Τα βήματά μας, μας οδηγούν μπροστά ακόμη κι αν δεν είμαστε σίγουροι για τον προορισμό. Όμορφες οι εικόνες σου Μάχη, με άρωμα παλιάς εποχής. Προσωπικά με ταξίδεψαν σε ένα νησί μια μέρα καλοκαιρινή. Καλημέρα!

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Ελενά μου καλημέρα. Όλοι εμείς παιδεύουμε το μυαλό μας για μια καλύτερη μέρα…

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανάκη

    Ναι Λένα δίκιο έχεις. Και εγώ αυτό το πισωγύρισμα δε θέλω. Οι εποχές είχαν γλύκα αλλα είχαν και μεγάλη φτώχεια και ανέχεια…Και η ζωή κάνει κύκλους. Και δε μου αρέσει να με πείθουν με μια κάλπικη λίρα… Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  7. Μάχη Τζουγανάκη

    Αννα ναι…ερωτηματικά…που ζητάνε τις δικές μας απαντήσεις. Ποια θα ειναι αυτή η καλύτερη μέρα. Πώς την ονειρευόμαστε; Αν δεν την ονειρευτούμε δε θα την αποκτήσουμε…Τα φιλια μου

    Απάντηση
  8. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πόσο ποιητική μπορεί να γίνει η εικόνα μέσα από το χρώματα μιας εμπνευσμένης πένας… ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ ΜΟΥ!!!!

    Απάντηση
  9. Σοφία Ντούπη

    Εμείς βάζουμε τα όρια στην ζωή μας !… Αν δεν αντέχουμε το ¨ντέφι¨ και το ¨γαρύφαλλο¨ αν δεν είναι αρκετός ο ορίζοντας για να πετάξουμε, πρέπει να έχουμε τη δύναμη να τα αλλάξουμε! Έχουμε όμως;;;;;
    Πολύ όμορφη η ιστορία σου Μάχη μου!!! Καλό απόγευμα!

    Απάντηση
  10. Μάχη Τζουγανακη

    Σας ευχαριστώ θερμά. Την καλησπέρα μου κυρία Χρυσουλα

    Απάντηση
  11. Μάχη Τζουγανακη

    Σοφια μου γλυκιά έτσι είναι δίκιο έχεις! ! Την αγάπη μου

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!