Ατέλειωτα τα μοναχικά μας βράδια

ίσως να μας περιτριγυρίζουν χιλιάδες

αλλά οι καρδιές μας νιώθουν μόνες

όπως ένα δέντρο σε αχανή έρημο

που ο ίσκιος του δροσίζει το άπειρο

 

_

γράφει ο Χριστάκης Χαραλάμπους