τοβιβλίο.net

Select Page

Μονοπάτια της εσωτερικής μας ποίησης

Μονοπάτια της εσωτερικής μας ποίησης

 

Τα αέρινα μονοπάτια της εσωτερικής μας ποίησης

τα γιγαντώσαμε στις ευφάνταστες μητρογενείς επελάσεις

της ζυμωμένης σκέψης μας, τα συγκρίναμε με τα κοινωνικά

πεπραγμένα της μεταβατικής μνησικακίας μας και τέλος

τα αναγάγαμε στα ξεχασμένα είδωλα της κακεντρεχούς

φιληδονίας μας.

Συντομεύσαμε τα ρητά δεδομένα της ενδογενούς

περιπέτειας μας και αναθαρρήσαμε στην μεστωμένη

συμπύκνωση της εγωκεντρικής ηττοπάθειας μας,

της ατελούς παραφροσύνης μας, μετερίζι της τυχάρπαστης

ενηλικίωσης μας.

Δεν θα μετανιώσουμε για το αναπότρεπτο παρόν που

εμβολιάσαμε στην αλλογενή συνύπαρξη μας με μεταθανάτια

κλίμακα κοινωνικής δικτύωσης στρατευμένης σε μηδενικά

ενδεχόμενα και συμπορεύσασας με αλλόκοσμες ματαιωτικές

απαντήσεις.

Αναμοχλεύσαμε την καθημαγμένη αξιοπρέπεια μας σε τόνους

από πέλαγα εγκόσμιας αυταπάτης, ενστερνιστήκαμε τις

επίβουλες οράσεις θνησιγενών παλαιομοδίτικων φρικαλεοτήτων,

κηδεύσαμε την εντεταλμένη πενία συκοφαντικών προτεραιοτήτων,

στομώνοντας την ανεξερεύνητη πλάνη χαοτικών συχνοτήτων.

Παραδώσαμε το φεγγάρι στην έπαρση της μελλοντικής του

οφθαλμαπάτης αποτολμώντας την εκτοπισμένη αρμονία

στην σύζευξη πολυσχιδών ανεφάρμοστων συνταγοδοτήσεων,

ενοχλητικών παρεκκλίσεων, συνταιριασμένων λογοδοτήσεων,

κοινωνικά αναθεωρήσιμων, αποφατικά διεκδικήσιμων,

επιτελικά σιγκλίσιμων.

_

γράφει η Βασιλική Κουτσανδριά

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Επιμέλεια κειμένου

Χριστίνα Παπαβασιλείου

Γεννήθηκα στην όμορφη Θεσσαλονίκη, όμως οι συγκυρίες με έφεραν στη ζεστή Λάρισα. Με τα χρόνια την αγάπησα και αυτήν. Τελευταία, οι γύρω μου λένε πως μεγάλωσα, δεν είμαι πια παιδί. Τους αγνοώ και συνεχίζω να ονειρεύομαι. Από μικρή ήμουν βιβλιόπαιδο, αγαπούσα τα βιβλία και τις περίεργες λέξεις τους. Μια νύχτα με βροχή στάθηκε η αφετηρία για να πιάσω ενεργά χαρτί και μολύβι. Έπειτα, ακολούθησαν και άλλες τέτοιες νύχτες -ενίοτε και μέρες- που οι σκέψεις μου αποτυπώνονταν στο χαρτί. Ελπίζω ότι κάποια μέρα θα γίνω καλύτερος άνθρωπος. Ως τότε, θα συνεχίσω να χορεύω στο ρυθμό της ζωής...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος