Χιού-μορ. Λέξη δανεική. Φορεμένη από τις περισσότερες γλώσσες στον κόσμο και ανάγκη σίγουρα των περισσότερων από εμάς αν όχι όλων. Χιούμορ λοιπόν είναι εκείνη η ιδιαίτερη μορφή ανθρώπινης επικοινωνίας, που ως στόχο έχει να προκαλέσει το γέλιο.

Είναι επιθυμητό το γέλιο στην Λογοτεχνία; Μια ερώτηση που θα μπορούσε να απαντηθεί μόνο με μια άλλη ερώτηση φέρνοντας απόλυτη ισορροπία στην ζυγαριά του νου: «Είναι απαραίτητο το γέλιο στην ζωή μας;» Οι κωμικές σκηνές σε μια ιστορία, οι αστείες περιγραφές προκαλούν εκείνο το όμορφο χαμόγελο στα χείλη του αναγνώστη και γλυκαίνουν την ψυχή του για να προετοιμαστεί και για τις πιο «δύσκολες» συναισθηματικά σελίδες. Η επιλογή της χιουμοριστικής γραφής στην συγγραφή προσθέτει οικείες πινελιές και φορτίζει τις μπαταρίες του αναγνώστη βοηθώντας τον πολλές φορές να απαλλαχτεί από την καθημερινότητα που ενδεχομένως τον βασανίζει και να βουτήξει με αυτήν την σανίδα σωτηρίας μέσα στην ιστορία που του σερβίρεται.

«Το κωμικό, επειδή έχει την αίσθηση του παράδοξου, μου φαίνεται πως δείχνει περισσότερη απελπισία από το τραγικό»
Ευγένιος Ιονέσκο, Γαλλορουμάνος θεατρικός συγγραφέας

Ήρωες που μπερδεύονται σε καταστάσεις καθημερινής τρέλας, έρωτες μετ’ εμποδίων, ρυθμοί που αποσυντονίζονται έρχονται να συνοδέψουν την καθημερινότητά μας και να μας βγάλουν από την μοναξιά που έχει η αντιμετώπιση ενός προσωπικού προβλήματος. Τόσο από την μεριά των συγγραφέων όσο και από την μεριά του αναγνωστικού κοινού είναι ανάγκη να επιλέγονται κάποιες φορές χιουμοριστικές οδοί. Ο συγγραφέας αποσυμπιέζει την εσωτερική του αγωνία να περάσει από τις προσωπικές του Συμπληγάδες μέχρι να ολοκληρώσει το έργο του αλλά και ο αναγνώστης παίρνει γενναίες δόσεις οξυγόνου για να ανταπεξέλθει στην δική του πραγματικότητα.

Πόσες φορές έχουμε κλείσει για λίγο ένα βιβλίο γελώντας και κοιτάζοντας μακριά απολαμβάνοντας τις αστείες εικόνες που μόλις διαβάσαμε; Πόσες φορές έχουμε περιγράψει τέτοιες σελίδες στους οικείους μας και πόσες φορές έχουμε επιδιώξει να τις ζήσουμε ακόμα και οι ίδιοι;

Τι κάνει όμως μια ιστορία πραγματικά χιουμοριστική; Πότε ένα αστείο προκαλεί γέλιο; Η επιλογή αυτής της γραφής δε θα διέφερε από τους στοιχειώδεις κανόνες συγγραφής. Για να «αρέσει» ένα βιβλίο σε έναν αναγνώστη βασική προϋπόθεση είναι να γραφτεί από ειλικρινή πένα. Το ίδιο λοιπόν και ένα αστείο. Πρέπει να είναι πηγαίο και όχι νοθευμένο. Να μην θέλει να φτιάξει μια… «κασέτα γέλιου» σαν αυτές που ακούγονται σε μερικές τηλεοπτικές σειρές αλλά να δώσει εκείνη την όμορφη αυθόρμητη αφορμή για ένα αληθινό χαμόγελο.

«Μπορείς να προσποιηθείς ότι είσαι σοβαρός, αλλά δεν μπορείς να προσποιηθείς ότι είσαι αστείος»
Σασά Γκιτρύ, Γάλλος συγγραφέας

Ένας κακός συγγραφέας επιδιώκει το εύκολο αστείο και απευθύνεται στην μερίδα εκείνων των ανθρώπων που γελούν με κακοφτιαγμένα αστεία όπως ακριβώς συμβαίνει σε διάφορα μέσα «ψυχαγωγίας». Το φτηνό χιούμορ και οι αποδέκτες του θα είναι πάντα η απέναντι μεριά σε οποιονδήποτε τομέα Τέχνης και είναι δική μας η επιλογή να διαλέξουμε το είδος του συγγραφέα που θέλουμε να είμαστε.

«Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου φαίνεται απ’ αυτό που θεωρεί αστείο»
Βόλφγκανγκ Γκαίτε, Γερμανός ποιητής & φιλόσοφος

Ποιοι είναι όμως εκείνοι οι συγγραφείς που επιλέγουν την αστεία οδό; Τις περισσότερες φορές είναι άνθρωποι που έχουνε ανάγκη να βρουν πηγές αισιοδοξίας για την δική τους απαισιόδοξη στάση. Είναι άνθρωποι που επιλέγουν το χιούμορ ως όπλο για να νικήσουν τα θλιβερά τους κομμάτια. Πολλές φορές η λύπη, ο θυμός, η ανησυχία, ο φόβος μακιγιάρονται με τα χρώματα του χιούμορ. Όπως και στον προφορικό λόγο, έτσι και στον γραπτό το χιούμορ είναι η διέξοδος πολλών στο αδιέξοδο της όποιας καθημερινότητάς τους.

«Αυτοί που κάνουν χιούμορ, θυμίζουν μικρά παιδιά που, καθώς διασχίζουν σκοτεινά δωμάτια, τραγουδούν για να πάρουν θάρρος»
Pitigrilli (Dino Segre), Ιταλός συγγραφέας

Το χιούμορ στην ζωή μας, είναι απαραίτητο να υπάρχει σε όλους τους τομείς και η εμφάνισή του στην βιβλιοθήκη μας αποτελεί ένα καλό «αντικαταθλιπτικό» χάπι που δεν λήγει ποτέ μα και ούτε θα βρεθεί ποτέ σε έλλειψη. Οποιαδήποτε στιγμή δύσκολη, μπορούμε να ανατρέξουμε στις σελίδες που μας έκαναν να ξεκαρδιστούμε και να ξαναζήσουμε ευχάριστες στιγμές ζωγραφίζοντας και πάλι το όμορφο –γιατί ναι, είναι πάντα όμορφο αρκεί να σχηματιστεί στο πρόσωπο- χαμόγελό μας. Ας είμαστε φιλόξενοι σε τούτα τα βιβλία και ας δίνουμε το χέρι μας στον συγγραφέα χορευτή που μας ρωτά πολύ ευγενικά: