Select Page

Συντάκτης: Μάχη Τζουγανάκη

Τουλάχιστον δύο, της Μαρίας Παπαγιάννη

To βιβλίο για το οποιο θα μιλήσουμε σήμερα, είναι καινούρια κυκλοφορία από μια συγγραφέα και μια εικονογράφο που μαζί αλλά και χωριστά, έχουν βραβευτεί ουκ ολίγες φορές, τόσο σε ελληνικό, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Το «Τουλάχιστον δύο» της Μαρίας Παπαγιάννη, σε εικονογράφηση Έφης Λαδά ( εκδόσεις Πατάκη ), είναι από αυτά τα βιβλία που σου δίνουν την εντύπωση πως δεν είναι παραμύθια. Χάνεσαι τόσο πολύ μέσα στην  αισθαντική εικονογράφηση αλλά και στην τρυφερότητα του κειμένου, που πραγματικά νομίζεις πως βρίσκεσαι κι εσύ παρέα με το Φεγγαράκι και την πυγολαμπίδα. Μπορούν να το απολαύσουν τόσο μικροί από 3 ετών,...

Διαβάστε περισσότερα

Πάσαν γλώσσα βασάνιζε

Δη-λη-τή-ρι-ο. Συλλαβίζοντας μια… επικίνδυνη λέξη σήμερα. Δηλητήριο λοιπόν oνομάζεται οποιαδήποτε ουσία, φυσικής προέλευσης ή τεχνητά παρασκευασμένη, που μετά την εισαγωγή της σε ζωντανό οργανισμό μπορεί να ασκήσει βλαπτική ή και θανατηφόρο επίδραση. Εμείς θα χρησιμοποιήσουμε την λέξη αυτή πιο ειδικά και θα την ποτίσουμε στον Λόγο. Στον δηλητηριασμένο λόγο. Με μια αναγωγή του παραπάνω ορισμού, ο δηλητηριασμένος λόγος είναι εκείνος που μπορεί να έχει μια βλαπτική και τοξική επίδραση στην ανθρώπινη ψυχή. Οι λέξεις είναι όμορφες και όποιος κατέχει να τις ενώνει σωστά προκαλεί θαύματα. Μα όποιος τις ενώνει με μίσος, έλλειψη ανθρωπιάς και ευγένειας μπορεί να προκαλέσει μεγάλες...

Διαβάστε περισσότερα

Ανταριασμένες σιωπές

Τις μέρες σε κοιτώ μες τα μάτια μήπως καταφέρω να μοιραστώ μαζί σου τα μυστικά μου.  Σιωπηλά. Ούτε ψίθυρος να ακουστεί. Τις νύχτες κρουστές σκέψεις αγκαλιάζουν σφιχτά το μυαλό μου, γεμίζουν το κεφάλι μου ασφυκτικά. Πόσο γλυκός ο ήχος της σιωπής. Μα και πόσο πικρός. Και πώς να σου πω ότι είμαι εδώ για σένα χωρίς να είμαι σίγουρη ότι δεν θα στραφείς αλλού για το ίδιο; Πώς να σου πω πως σε ονειρεύομαι χωρίς να ξέρω αν εσύ θα έχεις εφιάλτες μ’ αυτό; Πώς να σου πω πως είμαι δική σου  χωρίς να ξέρω αν θες να τ’...

Διαβάστε περισσότερα

Η τελεία, του Πίτερ Ρέινολντς

Υπάρχουν κάποιες ιστορίες για παιδιά, που δεν έχουν ηλικία και δεν θα έπρεπε να έχουν κιόλας. Είναι αυτές οι ιστορίες με διπλό νόημα, με κρυμμένους συμβολισμούς, που συγκινούν πολύ και τα «μεγάλα παιδιά», τους ενήλικες. «Η τελεία» του Πίτερ Ρέινολντς που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αίσωπος, είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα. Με λίγα λόγια και λιτή εικονογράφηση, μας δίνει μαθήματα αυτοπεποίθησης και ταλέντου, που όλοι έχουμε μέσα μας. Τι είναι, αλήθεια, το ταλέντο; Όλα ξεκινούν, από μια ασήμαντη αφορμή που γίνεται η αιτία για να ανακαλύψει η Λία την κρυμμένη της δημιουργικότητα. Όλα ξεκινούν από μια… τελεία! Η Λία, πιστεύει...

Διαβάστε περισσότερα

Mind the gap

Κε-νό. Λέξη που συλλαβίζουμε συχνά σε διάφορους τομείς. Κενό μουσικό ή αλλιώς παύση. Κενό ανάμεσα σε σχολικά μαθήματα. Κενό στομάχι. Κενό μνήμης. Κενό διάστημα. Κενό μαθηματικό. Κενό αέρος. Κενό δημιουργικό. Κι εδώ σε αυτό το σημείο παίρνουμε μια βαθιά ανάσα και προχωράμε σε αυτήν την περιγραφή. Κενό δημιουργικό. Είναι εκείνη η περίοδος του δημιουργού, πολλοί την λένε μαύρη, άλλοι πάγωμα, άλλοι πιο ευγενικοί με τον εαυτό τους παύση, που ο καλλιτέχνης δεν μπορεί να συνεχίσει το έργο του ή να δημιουργήσει ένα νέο.. Είναι η στιγμή που ο καμβάς του ζωγράφου μένει άσπρος, η κόλλα του συγγραφέα άγραφη, το...

Διαβάστε περισσότερα

Το ψαράκι

Πίσω από την βιτρίνα του μαγαζιού του, ένας  γνωστός φωτογράφος, πάνω στην Λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου, είχε τοποθετήσει πολύ ωραίο ένα ενυδρείο. Πολύ ωραίο σας λέω. Οι φωτογραφίες, που τις είχε μπροστά-μπροστά, σαν δείγμα της τέχνης του, ομολογώ πως ελάχιστα τραβούσαν την προσοχή μου. Ωραίες ήτανε δεν λέω, μα… ήταν με κάτι κλαψιάρικα μωρά πάνω στην βάφτισή τους και κάτι τρισευτυχισμένες, που αξιώθηκαν να βάλουνε στεφάνι στο κεφάλι τους και φανταράκια με μουστάκι όλοι το ίδιο κι αναμμένο τσιγάρο, να δείχνει το αντριλίκι τους και δεν το μπορούσα καλέ κι εσείς. Νέος ήμουν, μόλις που με γαργάλαγαν οι πρώτες μου...

Διαβάστε περισσότερα

Ελεγεία

                                                                 «τη νύχτ’ απόψε ανοίξανε οι έβδομοι ουρανοί και πόντισε νερό κατακλυσμός τη χτίση» Ιωάννης Γρυπάρης       Την αδερφοφάδα εκείνη ώρα που η αυγή εκύκλωνε τον ορίζοντα με τ’ αγκομαχητό του τρόμου, στο σκεβρωμένο ορεινό με τ’ όνομα «Πατέρας» εζύγωσε άξαφνα ο καταποτήρας κι εβούλιαξε σαν σκέλεθρο η μέρα. Στης παρυφής το ερημοκλήσι -παρόλες τις εκκλήσεις μας- το σήμαντρο του θάματος δεν εσήμανε η Αγιά Σωτήρα. Δυο ακάματοι καταδρομείς της φύσης -μαινάδα φύση- σε φάλτσο καιρό και δριμύ του θανάτου στην κολυμπήθρα της πένθιμης γης σφαλούν τα βλέφαρα για πάντα. Δυο δεντριά βαθύριζα στης φαμίλια τους την...

Διαβάστε περισσότερα

Αδερφή ψυχή

Είσαι Άστρο αυγής μίας νέας αρχής σαν σενάριο παράλληλου κόσμου Είσαι νότα σιωπής και ο όρκος αυτής για να γίνεις και πάλι δικός μου Μία τρέλα του νου με σημάδια Θεού που μιλάει με ό,τι υπάρχει Μια αγάπη που σπάει ό,τι την σταματάει μια αιωνίως ανίκητη μάχη Είσαι εσύ το μισό της ψυχής μου.. που το ψάχνω σε κάθε ζωή Είσαι δάσκαλος κι μαθητής μου ένας καθρέφτης που μιλάει φιλί   _ γράφει η Δώρα...

Διαβάστε περισσότερα

Η μικρή μπαλίτσα της Κάλλιας Πεδιαδίτη

Ένα πολύ σημαντικό θέμα διαπραγματεύεται το βιβλίο για το οποιο θα μιλήσουμε σήμερα. Το θέμα του καρκίνου και πώς θα μιλήσουμε γι’ αυτό στα παιδιά. «Η μικρή μπαλίτσα» της Κάλλιας Πεδιαδίτη – Prud’Ηomme από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη, είναι ένα παιδικό βιβλίο που ασχολείται με τον καρκίνο μέσα στην οικογένεια και προσφέρει ταυτόχρονα συμβουλές από ομάδα ψυχολόγων και παιδοψυχιάτρων. Είναι επιστημονικές συμβουλές ώστε να κατευθύνουν τους γονείς για να υποστηρίξουν έγκαιρα τα παιδιά τους σε ό,τι ηλικία κι αν βρίσκονται και να τα προετοιμάσουν για τις επικείμενες αλλαγές μέσα στην οικογένεια. Το μυστικό είναι η ειλικρίνεια κι η τρυφερότητα,...

Διαβάστε περισσότερα

Μια στιγμή

Μια στιγμή μονάχα δώσε μου.. το γαλανό απ΄τα πανσέληνα μάτια σου να πειράξω.. κι αγνάντι μου μείνε ως την αυγή μια θάλασσα να φτιάξω! Μια χτενισιά σ΄ένα φεγγάρι δρόμο άσε μου… Να ταξιδέψω μια αφορμή το χορό της άνοιξης να προλάβω ! Να βγω μια βόλτα στη ζωή με χρώματα του δειλινού στα χείλη… Να φιληθώ με το φιλί μαζί σου να τσαλακωθώ ζωή να μου διδάξω!   _ γράφει η Βίκυ...

Διαβάστε περισσότερα

Βιβλιοφιλία ή βιβλιοφαγία;

Τρο-φή. Συλλαβίζουμε μια λέξη κατανοητή και γνώριμη σε όλους μας. Είναι η ουσία που καταναλώνεται από έναν οργανισμό για να διατηρηθεί στη ζωή και οτιδήποτε επίσης συντελεί μεταφορικά στην ανάπτυξη κάποιου πράγματος. Με την τροφή αναπτυσσόμαστε, μεγαλώνουμε, γινόμαστε γεροί και υγιείς και θωρακίζουμε το σώμα μας από αρρώστιες σοβαρές. Επιλέγοντας τη σωστή διατροφή γινόμαστε οι γιατροί του ίδιου του εαυτού μας, παρέχοντάς του την κατάλληλη φροντίδα και προστασία. Μια ισορροπημένη διατροφή είναι το κλειδί για ένα γερό και δυνατό σώμα. Mens sana in corpore sano ή αλλιώς Νους υγιής εν σώματι υγιεί. Για να είναι υγιής ο νους πρέπει...

Διαβάστε περισσότερα

Καμπούρης χρόνος

Οργώνω την ευτυχία με ένα δρεπάνι που μου έδωσε κάποιος που όνομα δε μπορώ να του δώσω. Ούτε κεριά ούτε προσευχές ούτε και λιτανείες μπορώ να κάνω. Μα κατέχω καλά μέσα από τα σπλάχνα και τα σωθικά μου πως μια δύναμη δικιά μου πάει και τον συναντά και γίνεται ένα. Εκείνος είμαι εγώ και εγώ εκείνος. Και πλαταίνω το βήμα μου και το γεμίζω. Κάποτε θα φτάσω στο μέρος που αγαπώ περισσότερο αρκεί να έχω ήδη αγαπήσει τούτο που πατώ. Η αγάπη η σκάλα που ανεβαίνω και κατεβαίνω από εγωισμούς και περηφάνιες. Πότε σκύβω το κεφάλι και πότε το σηκώνω...

Διαβάστε περισσότερα

Κλέφτης ονείρων

Κλέφτης χρωμάτων Ψυχών, σωμάτων Αφήνει αύρα σε χρώμα γαλάζιο Δάκρυα σιωπής Μιας ενοχής Τον ουρανό δεν τον αλλάζω Κάποιοι παλεύουν Λευκό γυρεύουν Σαν ήρωες παραμυθιών Μα οι χροιές όλες σβήνουν την ποινή τους εκτίουν μέσα σε άσματα κιθαρωδών   _ γράφει η  Δώρα...

Διαβάστε περισσότερα

Αθάνατος ή θνητός ο γραπτός λόγος;

Α-θα-να-σί-α… Συλλαβίζουμε μια λέξη βαφτισμένη στην κολυμπήθρα της ουτοπίας. Γραμμένη σε ποιήματα, κείμενα, θεατρικά, τραγούδια. Πολλές φορές παντρεμένη με βότανα, υποσχόμενες θεραπευτικές αγωγές και σούπερ τροφές, δίδυμη αδερφή της ματαιοδοξίας και της εγωιστικής μας στάσης απέναντι στην φθορά που μας υποτάσσει ο χρόνος. «Μα κι ευθύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή. Κάθε στιγμή γεννιόμαστε. Γι’ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία» φιλοσοφεί στην Ασκητική του ο αγαπητός Καζαντζάκης . Αθανασία. Η επέκταση του χρόνου που ζητάμε. Η αιωνιότητα που θα καλύψει την ανάγκη μας για...

Διαβάστε περισσότερα

Το κλάμα του μωρού

Αχτινοβόλησε ξανά η χαρά του οικοδεσπότη. Δέθηκε η αγάπη με την πράξη και άνοίχτηκε η πόρτα, χύθηκαν τα λόγια. Χείμαρρος ορμητικός κυλούσε η καλοσύνη και τα παιδιά ζεστάθηκαν από το γέλιο που αντηχούσε εντός του μικρού σπιτιού, του φτωχικά ντυμένου με τους τέσσερις τοίχους πλαγιαστά κλεισμένους. Εκεί ήταν που γεννήθηκε το κλάμα ενός μωρού. Στο διπλανό αρχοντικό, ξεφάντωμα αντηχούσε. Νύχτα τρανή. Βουτήξτε στη θαλπωρή που παρέχει η απόλαυση της πλαδαρής ζωής. Φώτα, κοσμήματα που αστράφτουν, πανάκριβα δώρα, λαχταριστά φαγητά. Μόνο που εδώ δεν ακούστηκε το κλάμα. Ίσως να μην προγραμματίζονταν γεννητούρια στον οίκο της χλιδής. Ίσως να μη θυμόντουσαν...

Διαβάστε περισσότερα

Η πράσινη πολυθρόνα με το χρυσό κέντημα

Μια φορά κι έναν καιρό…   Η Μαίρη περπατά απογοητευμένη με σκυφτό το κεφάλι της σε όλη τη διαδρομή από τη δουλειά στο σπίτι της. Η μύτη της παγωμένη από τον άγριο χειμώνα που έπιασε τις τελευταίες ημέρες και τα δάχτυλά της κανονικά κρυσταλλάκια που όσο και να τα χώνει στις τσέπες του παλτού της δεν λένε να ζεσταθούν. Τόσο καιρό λέει πως θα αγοράσει γάντια και τόσο καιρό το παραμελεί. Παραμελεί. Να αυτήν την λέξη τελευταίως την έχει καρφώσει στον τοίχο του σαλονιού της σαν στόχο και της πετά βελάκια. Παραμέλησε τον εαυτό της τόσο καιρό. Να είναι...

Διαβάστε περισσότερα

Ανάσα κρατημένη χρόνια

Ορθώθηκε στις μύτες των ποδιών να ανακτήσει την απώλεια ύψους από το βάρος των χρόνων στις πλάτες της Έφτασε την απλώστρα και κρέμασε τις νοτισμένες σελίδες της παρατεταμένης ομηρίας στους εφηβικούς ενθουσιασμούς της Σκληρή αγωνία για το μετά, αλλά σαν στέγνωσαν καμάρωσε το κορυφαίο αποτύπωμα της προσωπικής της σφραγίδας σε μια, κατά τα άλλα, συλλογική συγγραφή Πήρε βαθιά ανάσα, βέβαιη πλέον πως η επανάσταση που της είχε αφιερώσει δυνατά συναισθήματα μα κι ανομολόγητη απροθυμία δεν πρόκειται, τελεσίδικα, να γίνει Έστρεψε τα δάκρυά της προς τα οικογενειακά κειμήλια σταυροκοπήθηκε συγκινημένη και τα ασπάστηκε κατά σύμπτωση, παραμονές Χριστουγέννων Κατέβασε κι από...

Διαβάστε περισσότερα

To δώρο της παπλωματούς, του Τζεφ Μπριμπό

Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, δε θα μπορούσαμε να μην προτείνουμε ένα παραμύθι με τα όλα του. Ένα παραμύθι σαν αυτά που μας έλεγαν οι γιαγιάδες μας τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Ένα παραμύθι με εικονογράφηση μαγική. «Το δώρο της παπλωματούς» του Τζεφ Μπριμπό, σε εικονογράφηση της Γκέιλ ντε Μάρκεν, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγκυρα κι απευθύνεται σε παιδιά από 4 ετών. Μετρήστε βραβεία: Βραβείο PW Off-the-Cuff (Cuffie): Καλύτερο Εικονογραφημένο Βιβλίο της Χρονιάς, ALA Notable Social Studies Trade Book for Young People, Silver Honor για βιβλίο επιλογής Γονιών, Book Sense για Παιδικό Βιβλίο της Χρονιάς, Βραβείο Ανεξάρτητων Εκδοτών Midwest-...

Διαβάστε περισσότερα

Αναγέννηση

Ήλιε που έδυσες, ξανθό απομεσήμερο της νιότης μου φρούδες ελπίδες γέμισες. Όνειρα που διαλύθηκαν. Κάστρα στην άμμο έχτισες μα όλα γκρεμίστηκαν… Ζωή χωρίς αντίκρισμα… Κίβδηλο νόμισμα στο χέρι σου κρατάς, αγάπη και στοργή αναζητάς… Πουλί ήσουν κάποτε και πέταγες, όμως λαβώθηκες με βέλη ανελέητα. Άδεια καρδιά, μάτωσες, άντεξες […] _ γράφει η Γεωργία...

Διαβάστε περισσότερα

Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί

«Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί…» Απόστολος Παύλος, Προς Κορινθίους Α’ Επιστολή, Α-γά-πη. Συλλαβίζουμε μαζί με δέος μια τρισύλλαβη λέξη ιερή και αναντικατάστατη. Την ονομάζουμε συχνά μα σπάνια καταλαβαίνουμε το μεγαλείο της. Είναι από εκείνες τις λέξεις που θεριεύουν τον κήπο της καρδιάς και ανθίζουν ό,τι σπόρι του πετάξεις. Η αγάπη είναι η Άνοιξη που νικά τον όποιο...

Διαβάστε περισσότερα

Μολυβένιος στρατιώτης… αλλιώς

Στην πινακίδα του Μουσείου Ψαριών μπορούσε κανείς εύκολα να διακρίνει το σχέδιο ενός ψαροκόκαλου σε κόκκινο χρώμα. Ο Λευτεράκης το παρατηρούσε για ώρα όταν ξαφνικά τον διέκοψε η φωνή της μητέρας του, που κρατούσε ήδη τα εισιτήρια. Η ξενάγηση ξεκίνησε και ένας υπέροχος κόσμος ξετυλίγονταν μπροστά στα μάτια του· κοχύλια, όστρακα, κοράλλια. Ο μικρός είχε ενθουσιαστεί τόσο πολύ που είχε ξεχάσει την γκρίνια για το παγωτό. Στο κέντρο της αίθουσας των ψαριών να το πάλι· ένα κόκκινο ψαροκόκαλο- όχι φωτογραφία- αληθινό μέσα σε ένα γυάλινο δοχείο.  Ο Λευτέρης συλλάβισε τη χρυσή πινακίδα “Αγαπόψαρο.  Ψάρι της θάλασσας. Το πρώτο και...

Διαβάστε περισσότερα

Ηλεκτροφόρα ρίγη

Σκλάβοι ορμονών μέσα σ’ ένα ντελίριο μιας παράδοξης ψυχικής κατάστασης ισορροπίας εντός της υπερβολής. Παρανοϊκή έλξη που σε ηλεκτρίζει… Μήπως ξέφυγα από της πραγματικότητας τα όρια; Καθώς η έννοια του χρόνου αποτυγχάνει να περάσει στην αντίληψή μου, οι πόθοι εξαπλώνουν την ιερή σπίθα τους ολόγυρα, καίγοντας τα γεμάτα φόβους άλση του υποσυνειδήτου, διαβρώνοντάς τα σαν οξύ ή κάποιου είδους αυτό-ανάφλεξη. Κάθε ένα κύτταρο ενεργοποιείται μέχρι τον πυρήνα του. Εκτεταμένος σωματικός έλεγχος κάθε σπιθαμής που πυροδοτεί αμηχανία. Μα η φωνή σου με μεταμορφώνει σαν να ‘ναι άνεμος. Το άγγιγμά σου ηλεκτροφόρο σκορπίζει ρίγη παντού. Πώς γίνεται καν αυτή η αίσθηση να...

Διαβάστε περισσότερα

Θρήνος

Σπάζω την κούκλα που μου χάρισαν μικρό παιδί. Πολλά γυάλινα ερείπια στην κοιλιά της. Ισχνές λεπίδες λάμνουν στο χάος και χαράζουν με μένος τα γυμνά της κόκαλα. Ποιος κομμός συνοδοιπόρος θα απαλύνει της τραγωδίας τη βαθειά ουλή; Ποια σοφόκλεια ικεσία θα προστρέξει στο βωμό να ικετέψει της κάθαρσης το μανουάλι; Εσθήρ, Εσθήρ συγκέντρωσε τη φωνή σου, ποια λύτρωση θα αιτήσεις απόψε για τον οίκο σου;   _ γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου...

Διαβάστε περισσότερα

Πανάκριβή μου αλήθεια

Εξεπλάγην Αλήθεια σάς λέγω Μέρες που είναι Καθώς όλα βαίνουν Ρυθμικά γιορτινά με χειραψίες ευχών χαμογελά και αγκαλιές αγάπης στο δι’ ευχών ημάς Εξεπλάγην Αλήθεια σας λέγω Φίλος ξεχωριστός Στο πάνω πάνω μέρος Εξέχουσας θέας Συντετριμμένος Από την καθ’ ομολογία του Κόαζε. Και κόαζε με φωνή  κοράκου Και βλέμμα μοχθηρό και ύπουλο Με κείνο το ακαθόριστο σύμπλεγμα του εκφυλισμού Ω! Μοίρα της αντιπαλότητας Πόσο γέρικο το είναι σου Σαν κακόγουστο αστείο […]   _ γράφει η Ασημίνα...

Διαβάστε περισσότερα

Κοντσέρτο για πιάνο

Προς τι λοιπόν το χαμόγελο όταν η θλίψη είναι πάντα κοντά σαν μια παλιά ανάμνηση στην άκρη του μυαλού, σαν μια πικρή μνήμη που επαναλαμβάνει, το αργό, σκοτεινό τραγούδι της, σαν τα μπλουζ της άγριας νιότης που παίζεις στην καρδιά όταν εποχικοί ύμνοι δονούν ένα αόρατο πιάνο στο σκοτάδι, σαν μια λευκή κουρτίνα που παραμερίζει για να αφήσει τη νυχτερινή αύρα να εισβάλλει στο χώρο, ενώ κάθεσαι μέσα σε μια πυκνή σιωπή παρακολουθώντας σκιές, ακούγοντας βήματα να πηγαινοέρχονται έξω από την πόρτα που δεν θα ανοίξεις, χαράζοντας αρχαίους χρησμούς στη σκόνη του πιάνου; […] _ γράφει η Βασιλική...

Διαβάστε περισσότερα

Ανακολουθίες

Τώρα, που και πάλι δύσμοιροι και δυσοίωνοι καιροί ταξινομούνται ως αγεφύρωτα χάσματα ιδεών και γενεών και αιτιολογούνται ως αναπόφευκτες ιστορικές επαναλήψεις, τώρα, που και πάλι αλλόμορφες και αλλότριες εποχές δικάζονται με απλές απεμπολήσεις σε αθώες καθαιρέσεις κι ελαφρύνονται με συμβιβαστικές ταυτίσεις και συμπράξεις, ποια διαύγεια και τόλμη αιρετική να επιστρατευθεί, συνειδήσεις να αφυπνίσει, υποκρισίες να στιγματίσει, ευθύνες να ευαγγελιστεί και χρέη να κοινωνήσει; Και καθώς διακονούμε σε συνήθειες και γνώριμες πρακτικές αριθμούμε ορθόδοξες συμπτώσεις, μικρές εφήμερες αλλαγές και εντρυφούμε σε παρυφές, ομοιότητες και μιμήσεις, και καθώς αναδιφούμε σε αδόκητες και σωτήριες στιγμές, αναδιπλώνουμε ευκαιριακές επιλογές, σύντομες προσηλώσεις, και ανακαλούμε...

Διαβάστε περισσότερα

Ιστορίες της καληνύχτας για επαναστάτριες, από τις Έλενα Φαβίλι και Φραντζέσκα Καβάλο

Περιμέναμε με αγωνία να εκδοθεί αυτό το βιβλίο στα ελληνικά, από την πρώτη στιγμή που ακούσαμε γι’ αυτό σε ένα βίντεο που έκανε τον γύρο του κόσμου. Oι «Ιστορίες της καληνύχτας για επαναστάτριες» από τις Έλενα Φαβίλι και Φραντζέσκα Καβάλο, κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός κι απευθύνονται σε παιδιά από 9 ετών σύμφωνα με τον εκδοτικό οίκο. Ωστόσο, οι ιστορίες αυτών των γυναικών είναι τόσο καλογραμμένες, με τρόπο απλό και παραμυθένιο που κάποιες από αυτές, σίγουρα θα μπορούσε να τις καταλάβει κι ένα παιδί 5 ετών. Άλλωστε, είναι ένα βιβλίο με εκατό διαφορετικές ιστορίες εκατό διαφορετικών γυναικών και...

Διαβάστε περισσότερα

Εκδότης, Συγγραφέας, Κριτικός, Λογοτέχνης

Πο-λυ-μη-χά-νη-μα.  Συλλαβίζουμε ευχάριστα και με μπρίο μία πολύ ιδιαίτερη λέξη. Πολυμηχάνημα στον χώρο των υπολογιστών είναι εκείνη η μηχανή η ολίγον τι ογκώδης που κάνει εκτυπώσεις, σαρώνει έγγραφα, βγάζει φωτοτυπίες, λειτουργεί ως φαξ, φτιάχνει καφέ και τα λοιπά. Η αλήθεια είναι πως το τελευταίο αδυνατεί να το εκτελέσει ακόμα προς απογοήτευση πολλών. (Βέβαια κάπου στην Κίνα, υπάρχει εκείνη η καφετέρια που σε φωτογραφίζει, σε σκανάρει και σε κάνει σχέδιο πάνω στο αφρόγαλα του καπουτσίνο σου που παραγγέλνεις μα τώρα έχουμε σίγουρα ξεφύγει από τον συλλαβισμό μας). «Συγγνώμη τι επαγγέλλεστε;» ρωτάμε όταν αποκτούμε μια χ οικειότητα σε κάποιον που έχουμε...

Διαβάστε περισσότερα

Ο θησαυρός της Εβίτας, της Εύης Τσιτιρίδου – Χριστοφορίδου

«Ο θησαυρός της Εβίτας» της Εύης Τσιτιρίδου – Χριστοφορίδου από τις εκδόσεις Καλέντης, είναι ένα βιβλίο για όλες τις ηλικίες. Πραγματικά, ένα παιδί  6 χρονών θα το ταξιδέψει στη χώρα του Υπόγειου Γλωσσολύτη κι ένα πιο μεγάλο παιδί ή ένας ενήλικας, θα καταλάβει τους κρυμμένους συμβολισμούς, πίσω από την ποιητική γραφή της συγγραφέως. Είναι ένα βιβλίο καλογραμμένο, που δεν τα προσφέρει όλα έτοιμα στο παιδί, που το προτρέπει να σκεφτεί ποιος ήταν τελικά αυτός ο θησαυρός που έψαχνε η Εβίτα. Μια περιπέτεια που συμβαίνει μέσα στην παιδική ψυχή της Εβίτας, ένα κορίτσι που όλο τρέχει και τρέχει κι αγχώνεται,...

Διαβάστε περισσότερα

Ο έρωτας θέλει… χαρτί και μολύβι

Έ-ρω-τας. Ο εκπληρωμένος. Ο ανεκπλήρωτος. Ο καταλυτικός. Ο αντιδημοκρατικός. Ο εξουσιαστικός. Ο ένας. Οι πολλοί. Ο καθηλωτικός. Ο ανεμοστρόβιλος. Ο ξενύχτης. Ο ανήθικος. Ο επαναστάτης. Ο αφηρημένος. Ο μαχητής. Ο ηττημένος. Ο υπερβολικός. Ο άνευ ορίων. Ο αδίστακτος. Ο μπερδεμένος. Ο ανεξήγητος. Ο αυταρχικός. Ο κτητικός. Ο κυνικός. Ο ρομαντικός. Ο στεγνά σαρκικός. Ο απογειωτικά ψυχικός. “Πολύ κρείττων εστίν ο της ψυχής ή ο του σώματος έρως” Ξενοφών, Αρχαίος Έλληνας ιστορικός Συλλαβίζουμε σήμερα μια λέξη που δαγκώνουν τα χείλη όλων. Και όσο και να θέλει κανείς να συλλαβίσει αυτή τη λέξη δίχως να νιώθει ένα εσωτερικό τσίμπημα δεν μπορεί...

Διαβάστε περισσότερα

Μη λες σ’ αγαπώ

Μη λες σ’ αγαπώ Δεν έχει υπόσταση Εκτός αν τρέχουν δάκρυα που πνίγουν την απόσταση Η αγάπη σου είναι στοίχημα κόντρα στα φαβορί ποντάρω τις ζωές μου μα αυτή δεν μου αρκεί Μη λες σ’ αγαπώ αν δεις μια μικρή υπόνοια ότι η έλξη μας είναι υποβολή Συνωμοσία των ημών Τ’ αστέρια αγορεύουν Είτε αποτρελαθήκαμε είτε για μας δουλεύουν Κάτσε στη σιωπή σου Άσε την να μιλήσει Άσε τη σκιά μου γλυκά να τραγουδήσει Μη λες σ’ αγαπώ στο πνεύμα τύπωσέ το με το κορμί μου νιώσε το και εκεί ζωγράφισέ το   _ γράφει η Δώρα...

Διαβάστε περισσότερα

Η γάτα του Άρνολντ, του Απόστολου Λαγαρία

H γάτα του Άρνολντ είναι μια ιστορία πολυδιάστατη και πολυεπίπεδη με λόγο ποιητικό, λογοτεχνικές αναφορές, αναφορές σε ταινίες, μύθους και επιστημονικές θεωρίες. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα ανοιχτό σε ερμηνείες, που επεξεργάζεται και παίζει με την ιδέα ότι «είναι οι ίδιοι οι νόμοι που ορίζουνε το σύμπαν με αυτούς που κυβερνούνε τις ανθρώπινες ψυχές.» Η «γάτα του Άρνολντ» (ένα πείραμα του ρώσου μαθηματικού Vladimir Igorevich Arnold) και είναι στην βάση της μια πολύ απλή ιδέα επαναληπτικής εφαρμογής μαθηματικών μετασχηματισμών πάνω στις ψηφίδες μιας εικόνας. Μιας οποιασδήποτε εικόνας, επί παραδείγματι στην εικόνα μιας γάτας. Κάθε αρχικό σημείο της μετασχηματίζεται σε άλλη...

Διαβάστε περισσότερα

Γυάλα

Πίσω απ’ το τζάμι θωρακισμένο το όνειρο Ο κόσμος μια γυάλινη σφαίρα Κυλάει στη βροχή Σέρνεται σαν το σκουλήκι στο χώμα Τσαλαβουτάει σε λάσπη χρυσή Κρατάει απόσταση ασφαλείας και ουρλιάζει στον άνεμο Δεν πάει κόντρα, μονάχα οπισθοχωρεί Τη στάχτη κερνάει Ξανά και ξανά με φωτιά και σιωπή Όταν βραδιάζει, ο απολογισμός, σου κόβει την ανάσα Πού να πας με μια ψυχή αλεξίσφαιρη Μα δίχως αντίβαρο Κάθε σου βήμα βαραίνει όλο και πιο άνισο Δίκαια ή άδικα ριζώνεις εδώ Το παράθυρο ποτέ δεν ανοίγει Μέσα στη γυάλα, βουτάς ξανά το μυαλό   _ γράφει η  Άννα...

Διαβάστε περισσότερα

Δρόμοι Ζωής- Πρόσκληση για το Bazaar 2017

Αγαπημένοι μας φίλοι, Με μεγάλη χαρά σας προσκαλούμε και φέτος  στο Χριστουγεννιάτικο Μπαζάρ των Δρόμων Ζωής, που θα γίνει το Σάββατο 16 και την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου στο 87ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, Ορφέως 58, ΓΚΑΖΙ (σταθμός μετρό ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ) Οι εθελοντές και τα παιδιά των Δρόμων Ζωής σας περιμένουμε και φέτος για να μοιραστούμε τη χαρά μας αυτές τις μέρες γιορτής  και να σας παρασύρουμε σ’ ένα κόσμο γεύσεων, αρωμάτων, δημιουργικότητας και πολλών εκπλήξεων για τους μικρούς μας φίλους. Η παρουσία σας είναι για μας πολύτιμη στήριξη στην προσπάθειά μας. Δρόμοι...

Διαβάστε περισσότερα

Πρίγκιπας σημαίνει Αμίρ, της Άννας Κοντολέων

Το βιβλίο της Άννας Κοντολέων «Πρίγκιπας σημαίνει Αμίρ» από τις εκδόσεις Πατάκη είναι μια γροθιά στο στομάχι για όλους μας. Απευθύνεται σε παιδιά από 8 – 12 ετών, αλλά είναι ένα απαραίτητο ανάγνωσμα και για ενήλικες. Με γραφή που ρέει και που σε γεμίζει με ένα σωρό διαφορετικά συναισθήματα, η συγγραφέας διηγείται την ιστορία του μικρού Αμίρ, που αναγκάστηκε να φύγει από τον τόπο του, για μια καλύτερη ζωή. Η ασπρόμαυρη εικονογράφηση της Αλεξίας Λουγιάκη, είναι απαραίτητη κι αυτή για την όλη ατμόσφαιρα που υπάρχει στο βιβλίο. Είναι μια ιστορία ρεαλιστική, μια ιστορία που όντως συμβαίνει κάθε μέρα, η...

Διαβάστε περισσότερα

Ποιος ΔΕΝ είναι συγγραφέας

Συγ-γρα-φέ-ας. Τη συλλαβίσαμε με δέος τη λέξη αυτήν τη φορά. Ξεροκατάπιαμε αρκετές φορές και ξεροβήξαμε άλλες τόσες. Λέξη βαριά όσα και τα βιβλία που έχουνε εκδοθεί. Βαριά όσα και τα ονόματα εκείνων που έχουνε χαραχθεί στην καρδιά μας. Η λέξη αυτή περιγράφεται σε μία από τις πιο διάσημες ηλεκτρονικές πηγές, ως ο άνθρωπος εκείνος που με τη χρήση των λέξεων καταγράφει  ή μεταφέρει τις ιδέες του και θα λέγαμε πως σε μια γενικότερη έννοια είναι αρκετά εύστοχος ως ορισμός. Τα είδη των συγγραφέων είναι πολλά όσα και τα είδη της λογοτεχνίας και στην μοντέρνα εποχή μας προστίθενται και άλλα...

Διαβάστε περισσότερα

Από τη Σίφνο με αγάπη

Κάτω από το πουκάμισό του ένα μαχαίρι στερεωμένο με μονωτική ταινία. Πίεζε το στήθος του όπως περπατούσε, φοβούμενος πως θα του πέσει. Με τόσες μπλούζες από μέσα και το πουκάμισο περασμένο από μέσα από το παντελόνι και όμως φοβόταν. Η αποκάλυψη είναι ένα βήμα από την κάλυψη, σκέφτηκε κι ύστερα κούνησε το κεφάλι του με άρνηση. Όχι, δε θα σκεφτώ πάλι. Τόσοι συνειρμοί αλυσιδωτοί καταλήγουν στην αθώωσή της. Δε θέλω να την αθωώσω. Ούτε και να την προστατέψω. Θέλω να την σκοτώσω. Θέλω να την δω να με κοιτά με τελευταία τρομαγμένη ματιά και να της πω νίκησα. Σε...

Διαβάστε περισσότερα

40 μοναδικές Ελληνίδες. Ιστορίες για ατρόμητα κορίτσια, της Κατερίνα Σχινά

Το βιβλίο «40 μοναδικές Ελληνίδες. Ιστορίες για ατρόμητα κορίτσια» είναι κάτι που έλειπε από τις ελληνικές εκδόσεις. Είναι ένα αφιέρωμα σε όλες αυτές τις γυναίκες που ενέπνευσαν και που άνοιξαν «δρόμους». Ελληνίδες που αγωνίστηκαν για τα πιστεύω και τα θέλω τους. Κορίτσια καθημερινά, όπως όλα τα κορίτσια και τα αγόρια στα οποία απευθύνεται αυτό το βιβλίο, που όμως έδειξαν τόλμη κι αφοσίωση και κατάφεραν να αψηφήσουν τις δυσκολίες. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος κι απευθύνεται σε παιδιά από 7 ετών. Η συγγραφέας, Κατερίνα Σχινά, παρουσίασε κάθε μια από αυτές τις γυναίκες με σεβασμό αλλά και με λόγια που μπορούν...

Διαβάστε περισσότερα

Πα-ρα-σκευ-ή [Painted Black]

Πα-ρα-σκευ-ή (Η Μαύρη)  Συλλαβίζοντας μια τέτοια μέρα, όλοι μας σκεφτόμαστε σαν παιδιά. Το σχολείο που τελειώνει για λίγο. Το Σαββατοκύριακο με τους φίλους και βόλτες. Χαλάρωση στο σπίτι. Ταινίες με τους δικούς μας και παιχνίδια με τους οικείους μας. Σκέψεις πιο ελεύθερες, πιο ήρεμες πιο ταξιδιάρικες. Παρασκευή και μπορείς να βγεις, να ξενυχτήσεις όσο θες γιατί δε σε νοιάζει τόσο τι ώρα θα ξυπνήσεις αν είσαι από τους τυχερούς σαφώς που δεν έχουνε να σηκωθούν για δουλειά την επόμενη ημέρα. Δικαιωματικά πάντως αυτή η μέρα έχει την γλύκα της και όλοι μας κρατάμε τουλάχιστον αυτήν την λαχταριστή παιδική μνήμη....

Διαβάστε περισσότερα

Συνηθισμένη

Ήταν μια συνηθισμένη μέρα. Ίδια. Ξύπνησα πριν το ξυπνητήρι και μηχανικά το έκλεισα. Ο ήλιος είχε ήδη αρχίσει να τρυπώνει από τα ρολά κι ας ήταν πρωί ακόμα. Τέτοια ώρα θα κοιμάσαι, σκέφτηκα. Ύστερα σηκώθηκα με δυσκολία και πάτησα τα γυμνά μου πόδια στο παγωμένο πάτωμα. Δύσκολα με έβλεπες να φορώ παντόφλες. Άντε το πολύ πολύ να άρπαζα ένα ζευγάρι κάλτσες από το συρτάρι σε περίπτωση που την άκουγα από τους άλλους. Μα τώρα στεκόμουν μόνη μου στο κρύο δωμάτιο. Άλλαξε ο καιρός, είπα όπως λένε οι γιαγιάδες όταν τους τρυπά ο αέρας στο δρόμο και τυλίγονται τα μαντήλια...

Διαβάστε περισσότερα

Η χιονοκουτάλα, της Μάρως Παππά

Το δεύτερο βιβλίο της Μάρως Παππά που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σιδέρη, λέγεται “Η Χιονοκουτάλα” κι απευθύνεται σε παιδιά από 4 ετών. Από τον τίτλο και μόνο, καθώς κι από το εξώφυλλο, μας προδιαθέτει θετικά καθώς η εικονογράφηση είναι ζωντανή και γεμάτη χρώματα, όπως κι η ιστορία! Ποια είναι όμως η χιονοκουτάλα; Η Σπόντα η μαϊμού κι ο φίλος της ο μπλε παπαγάλος Αριστείδης, ζουν στη ζούγκλα. Λίγο πριν συναντήσουν τους φίλους τους, την Ουρανία και τον Κορνήλιο, δύο αξιολάτρευτα γκρι ιπποποταμάκια, βρίσκουν μια μαγική κουτάλα κι αλλάζουν τους φυσικούς κανόνες της ζούγκλας. Έτσι, αρχίζει να χιονίζει στο αγαπημένο τους...

Διαβάστε περισσότερα

Μα εσύ τα γραμμένα δεν ξέρεις

Μα εσύ τα γραμμένα δεν ξέρεις ούτε εκείνα που δεν γράφτηκαν ποτέ Με τις λέξεις ποτέ δεν ενώθηκες κι ας τις κουβάλαγες στο  ασκί σου Ο άνθρωπος δεν διαβάζεται έτσι ούτε μπορεί κανείς να τον γράψει Από τα σπουδαία σου μετριέσαι –ναι μα από τα ανόητά σου ζυγίζεσαι Από κείνα τα μικρά που αγνοείς Τούτα είναι τα μεγάλα σου όλα Από τα άλλα γεμίσαμε καιρό τώρα Διπλότυπα τριπλότυπα καρμπόν Φωτοτυπία σε χιλιάδες αντίτυπα Μα εσύ τα γραμμένα δεν ξέρεις ούτε εκείνα που δεν γράφτηκαν ποτέ Βήματα δεν έκανες προς την καρδιά στο νησί της ποτέ δεν κολύμπησες Ναυαγός στον...

Διαβάστε περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest