Select Page

Συντάκτης: Μάχη Τζουγανάκη

Η μπαλωματού

Στη γωνία του θεάτρου, η Αλεξάνδρα δεν χειροκροτεί. Το έργο τελείωσε. Ο κόσμος σηκώνεται. Πάει τα πόδια της στο πλάι μηχανικά για να περάσουν οι διπλανοί. Κρατά τη τσάντα αγκαλιά. Τα δάχτυλα σφίγγουν το λουράκι. «Ράψε ράψε ράψε, δυο γύρους κάνει η ομορφιά κι ύστερα σβήνει κλάψε» έλεγε η μάνα της και έραβε τα λουριά στη σάκα της κάθε χρονιά για να της κάνει και πάλι, προσθέτοντας ύφασμα. «Πάλι ψήλωσες εσύ!» της φώναζε σα να φταίει. «Τράβα να φέρεις και τα παντελόνια και τις μπλούζες σου να δω πώς θα στα μεγαλώσω κι αυτά πάλι». Η Αλεξάνδρα με τα...

Διαβάστε περισσότερα

Μα εγώ… ξέρω

Χτες το μεσημέρι, πήδηξε από τον 5ο ένας παππούς. Σκεπασμένος με μια κουβέρτα, λίγη ώρα μετά, στο αίμα μουσκεμένη,  να κρύβει το παράταιρο θέαμα της σπασμένης μαριονέτας. Φωνές, ασθενοφόρα, κόσμος. Κόσμος… κουτσομπολιά … μα εγώ ξέρω Ανέβηκα στην ταράτσα και κοίταξα κάτω. Σφίχτηκε το στομάχι μου από το ύψος, μαζεύτηκα γρήγορα καθώς κάποιοι κοιτούσαν κατά πάνω… ούτε ξέρω γιατί φοβήθηκα, αλλά τα βλέμματά τους πέρασαν δίπλα μου, ίδια λεπίδια, κοφτερά. Το ‘παν και στις ειδήσεις το βράδυ έκαναν λόγο για κατάθλιψη, χρέη, άνοια, πολλά … μα εγώ ξέρω Κάτι γιαγιάδες απ το ΚΑΠΗ μούσκεψαν στ’ άλικο λίγες μαργαρίτες. Σταυροκοπήματα,...

Διαβάστε περισσότερα

Λεωφόρος Πόρτες

Αγουροξυπνημένη. Απόλλωνας. Αίγινα. Μετρούσε τα άλφα της μέρας της πάνω από έναν καφέ καραβίσιο κυριολεκτικά. Απλωμένη στο κατάστρωμα, με το σκυλί να χουζουρεύει στα πόδια της, αέρα στα μαλλιά της κι έναν παλμό να ξεφεύγει από τους άλλους, να κουρνιάζει στο στήθος της και να φτερουγίζει περίεργα. Άγχος. Απρόσμενο. Άει παράτα μας… Ο Απόλλωνας μπήκε στο λιμάνι στην ώρα του. Ο κόσμος, ελάχιστος για την εποχή, σκορπίστηκε σχετικά γρήγορα· εκείνη έμεινε να ψάχνει με το βλέμμα το ταξί. Τη βρήκε πρώτος ο οδηγός του, με την ταμπελίτσα “George taxi” να κουνιέται έντονα σε χαιρετισμό. Αντάλλαξαν μια καλημέρα και τα...

Διαβάστε περισσότερα

Ένας σκίουρος μια μέρα, της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη

Ένα από τα πιο όμορφα παραμύθια για πιο μικρά παιδιά ήδη από 4 ετών, που προωθεί την ενσυναίσθηση και τη σημασία της φιλίας, είναι το «Ένας σκίουρος μια μέρα» της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη από τις εκδόσεις Σαββάλας. Ένα σκιουράκι μαζεύει βελανίδια και στο δρόμο του συναντάει διάφορους φίλους του οι οποίοι του ζητούν να παίξει μαζί τους, να τους βοηθήσει ή απλά να τους κάνει παρέα. Αυτό όμως τους απαντάει απότομα πως δεν προλαβαίνει γιατί βιάζεται να μαζέψει βελανίδια. Ξαφνικά, το χερούλι από το καρότσι του σπάει και όλα τα βελανίδια πέφτουν κάτω. Αμέσως οι φίλοι του έρχονται να τον...

Διαβάστε περισσότερα

Ροβινσών Κρούσος

    «Aπ’ όλα όσα μπορούν να συμβούν σ’ αυτόν που κοιμάται, σίγουρα το ξύπνημα είναι αυτό που περιμένει λιγότερο.» MIΣEΛ TOYPNIE         ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ 22/12/19 *….Mε ξύπνησε η αλμύρα του νερού και η ευχάριστη οσμή γυμνού κορμιού που ιδρώνει στο αδιάντροπο κοίταγμα του καλοκαιρινού ήλιου. Tο άπλετο λευκό φως διέλυσε βίαια το λουλακί του ουρανού Κι εγώ για να προστατευτώ χώθηκα στο πυκνό δάσος. Άλλοτε έρποντας κι άλλοτε περπατώντας περιπλανήθηκα γοητευμένος μες το γιγάντιο δίχτυ από ινώδεις στοές και κόκκινους καθεδρικούς ναούς που σχημάτιζαν σφικτοπλεγμένα κλωνάρια και λιάνες. Συντροφιά με μια αφόρητη σιωπή που άμβλυνε την αίσθηση...

Διαβάστε περισσότερα

Καταγραφή

Ο Κυριάκος είχε δυο αυτιά μακριά που φτάναν στα πόδια του. Η Αγγελική τον τάιζε στο πάτωμα. Κονσέρβα και λίγα μπισκότα. Εκείνος της γάβγιζε κουνώντας την ουρά. Κι εκείνη τον χάιδευε δυο φορές στο κεφάλι. Η Στέλλα πάντα ήθελε έναν αρκούδο στα μέτρα της. Σαν εκείνο που δεν είχε μικρή. Τύλιγε τις κουβέρτες μια μπάλα και βαθούλωνε δυο μεριές για μάτια. Κι ύστερα του έφτιαχνε ένα στόμα και έβαζε το κεφάλι της μέσα […]...

Διαβάστε περισσότερα

Ένας ξύλινος αδελφος, της Μαρίας Αρ. Καραγιάννη

«Μια φορά κι έναν καιρό..Έτσι δεν αρχίζουν τα παραμύθια; Μα φυσικά, όλοι το γνωρίζουν αυτό! Αλλά τι γίνεται με όλες εκείνες τις ιστορίες που συνεχίζουν και μετά το «ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα»; Πολλοί λίγοι ξέρουν! Κι εγώ είμαι ένας απ’ αυτούς! Αλήθεια, πιστέψτε με! Μάλιστα θα σας πω τι συνέβη όταν ο Πινόκιο έγινε αληθινό παιδί και όλοι πίστεψαν πως το παραμύθι τελείωσε..» Αυτά μας λέει το οπισθόφυλλο του παραμυθιού «Ένας ξύλινος αδερφός» της Μαρίας Αρ. Καραγιάννη από τις εκδόσεις Βιβλιοσκόπιο. Ένα τρυφερό παραμύθι για τις αδερφικές σχέσεις και την αντιζηλία που πολλές φορές νιώθουν τα παιδιά...

Διαβάστε περισσότερα

Πετάει πετάει τ’ αγριολούλουδο; της Βασιλικής Κατέρη

Ένα τρυφερό παραμύθι για μικρούς και μεγάλους, ένα ταξίδι προς τον πραγματικό μας εαυτό. Αυτό είναι το «Πετάει, πετάει τ’ αγριολούλουδο;» της Βασιλικής Κατέρη από τις εκδόσεις poema που απέσπασε το Γ’ βραβείο στον 33ο Πανελλήνιο λογοτεχνικό διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Λίγα σύγχρονα παραμύθια συνδυάζουν τόσο υπέροχα τρυφερότητα, περιγραφή που δεν κουράζει, διάλογο με χιούμορ όπου χρειάζεται και το κυριότερο, δυνατότητα πολυεπίπεδης ανάγνωσης. Η περίληψη στο οπισθόφυλλο μας λέει: «Τ’αγριολούλουδο ανοίγοντας τα πέταλά του στο φως, διψάει να μάθει. Δεν διστάζει ακόμη και να ξεριζωθεί για να εκπληρώσει την επιθυμία του και μπαίνει σε περιπέτειες. Το ταξίδι τού...

Διαβάστε περισσότερα

Ο φίλος

Ο φίλος μου πενθεί. Κάτω από ένα σεντόνι λευκό στα μαύρα ντυμένος άγγελος. Τα φτερά γαργαλάνε το σώμα του. Τα βράδια στριφογυρνά στο κρεβάτι ξερνώντας πούπουλα. Ο αέρας από το παράθυρο τα σκορπά στα σοκάκια γυρεύοντας υποψήφιους έκπτωτους. Ο φίλος μου κλαίει Τα δάκρυά του δεν είναι υγρά. Σαν σερπαντίνες απλώνουν κάθε που συναντούν μία λύπη. Καμιά φορά τα ταιριάζει με την μύτη ενός κλόουν που έπαψε να τη φορά σαν έχασε το στοίχημα να μείνει άβαφος για μια ολόκληρη ημέρα...

Διαβάστε περισσότερα

Περί Έρωτος -Εξομολογήσεις ενός κυνικού

Ο έρωτας μπορεί να είναι το ωραιότερο όνειρο,  αλλά και ο χειρότερος εφιάλτης. Γουίλιαμ Σαίξπηρ Καλά τώρα… Δεν είσαι καθόλου σοβαρός. Είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι είμαι το κατάλληλο πρόσωπο να μιλήσει για τον Έρωτα; Το λέω γιατί οι καρδούλες, τα αστεράκια, τα ηλιοβασιλέματα και οι αιώνιοι όρκοι μου προξενούν αλλεργία. Όχι ότι δεν έχω ερωτευτεί. Πολλές φορές. Έτσι τουλάχιστον νομίζω. Έφτασα μάλιστα σε σημείο να ξεσηκώσω ένα βράδυ, από ζήλια, μια ολόκληρη γειτονιά στο πόδι εκστομίζοντας απειλές και ακατονόμαστα υβριστικά υποκοριστικά έξω από το σπίτι του «έρωτά» μου. Εγώ που μέχρι τότε αυτά τα κορόιδευα. Για πρώτη φορά...

Διαβάστε περισσότερα

Η απολογία του Ιησού

Ο Ιησούς κλεισμένος στο κελί του μια μέρα πριν τη σταύρωση προσπαθεί να αφαιρέσει τη μάσκα του θεανθρώπου που του φόρεσαν προκειμένου να επιτελέσει το ρόλο σωτήρα που τού δόθηκε. Αποδέχεται τη θνητή του φύση ερχόμενος αντιμέτωπος με όλα τα φαντάσματα της ζωής του. Μονολογεί για τις πλάνες της μάνας του, των ανθρώπων που πιστεύουν σε Θεούς  και τα σκοτάδια του χριστιανισμού. Θυμάται, όμως, τον έρωτα, την ηδονή που του πρόσφερε η Μαρία η Μαγδαληνή. Είναι, όμως, ο Ιησούς αυτός που βλέπουμε να στέκεται απέναντι μας ή είναι ο καθένας από εμάς λίγο πριν τη δική του σταύρωση… ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ...

Διαβάστε περισσότερα

Χρονικό αποτύπωμα

Ο χρόνος πάντα θα βάφει. Λίγο παραπάνω μαύρο. Με το πινέλο. Πάνω στη σκιά που αφήνει το σώμα.  Κάθε χρονιά και μια πινελιά να τη γιγαντώνει. Ένα πινέλο που με μια εικονική αταξία βάφει αφήνοντας κενά. Τρύπες που γλιτώνει το φως ή τρύπες που χάνει η σκιά. Το χρονικό αποτύπωμα αμετάφραστο στον άξονα της ζωής. Στη μετά θάνατον ανάλυση τα στοιχεία συλλέγονται λεπτομερώς ανάμεσα στα φλυτζάνια με τον ελληνικό και τα παξιμάδια, τις βαριές κορνίζες και τα λιβάνια. Όσο όμως ετούτη η σκιά σέρνεται στο διάστημα ύπαρξής της, τότε όλα είναι ακόμα αδιαφανή και δύσπεπτα. Ο χρόνος μετρά με...

Διαβάστε περισσότερα

«Α…όπως…» της Σεβαστής Χατζησαββίδου

Τα καλά βιβλία παιδικής λογοτεχνίας, δεν απευθύνονται μόνο σε παιδιά. Αγγίζουν και συγκινούν και τους ενήλικες που τα διαβάζουν. Σε αυτή την κατηγορία είναι και το «Α…όπως…» της Σεβαστής Χατζησαββίδου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βιβλιοσκόπιο. Είναι ένα ποιητικό παραμύθι για τις αδελφικές σχέσεις με τη μαγική εικονογράφηση της Marcela Calderon, το οποίο δε χορταίνεις να διαβάζεις ξανά και ξανά. Η περίληψη στο οπισθόφυλλο μας λέει: «Το μικρό α είχε πια μεγαλώσει κι έψαχνε απεγνωσμένα να βρει ποια λέξη θα γινόταν! Ώσπου μια μέρα, βρήκε τη λέξη που τα είχε όλα! Τη δύναμη της αρκούδας για να προστατεύει! Τη...

Διαβάστε περισσότερα

Έκθεση φωτογραφίας του Δήμου Βριλησσίων

” Πορτραίτο-Τοπίο-Ρεπορτάζ @ Βριλήσσια 2017 “ Για μία ακόμη χρονιά, τα τμήματα προχωρημένων, αρχαρίων  και εφήβων του Φωτογραφικού Εργαστηρίου του Δήμου Βριλησσίων, σας προσκαλούμε από 26 έως 28 Μαΐου 2017, στην αίθουσα Μουσών του Πνευματικού Κέντρου του δήμου Βριλησσίων (Κισσάβου 11), στην ετήσια έκθεση φωτογραφιών μας με θέμα: «Πορτραίτο-Τοπίο-Ρεπορτάζ» Με αγάπη και δημιουργική αγωνία, πορτραίτα συνανθρώπων μας που ανήκουν στην λεγόμενη «τρίτη ηλικία», τοπία και στιγμές καθημερινότητας, αποτέλεσαν αφορμές αποτύπωσης για τους φωτογραφικούς φακούς μας. Εγκαίνια έκθεσης: Παρασκευή 26 Μαΐου 2017, ώρα 18:30 Διάρκεια έκθεσης: Παρασκευή 26 Μαΐου έως και Κυριακή 28 Μαΐου 2017 Ώρες λειτουργίας έκθεσης: 18:00-21:30 Επιμέλεια...

Διαβάστε περισσότερα

Έκθεση ζωγραφικής- Φώτης Γαλανόπουλος “Ατέρμονες Σπείρες”

Ο Φώτης Γαλανόπουλος με γνώμονα τη μοναδική αλήθεια του αυθορμητισμού και του υποσυνείδητου συνεχίζει τη σπουδαία παράδοση των ελλήνων υπερρεαλιστών, βρίσκοντας έκφραση τόσο στη ζωγραφική όσο και στην ποίηση, επιλέγοντας θέματα άχρονα που κεντρίζουν διαχρονικά την...

Διαβάστε περισσότερα

Το εργαλείο στον αυτόματο. Είναι να ερωτεύεται ο ρυθμιστής;

Οικεία υπόθεση• πολλαπλά κατάγματα με προεξάρχουσες, ως κατηγορηματικά επιβεβαιωτικές, πολλαπλές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Διαδικασία τυπική• ένα «χρατς» και η ψυχή της ξεκινά το μεγάλο της ταξίδι. Όμως στέκεται παράδοξα αναποφάσιστος. «Μου μοιάζει, μα την αφεντιά μου, μου μοιάζει!» παρατηρεί έκπληκτος. Ακουμπά το εργαλείο στην τραυματία δίπλα, να μην τον απασχολεί με τις ακάματες δονητικές υπενθυμίσεις του, για να σκεφτεί ανενόχλητος. Δεν έχει -το γνωρίζει- χρόνο, αυτός ο εκ φύσεως άχρονος. Όσο σκέφτεται αποκλειστικά γι’ αυτήν, ανατρέπονται ισορροπίες με ρυθμούς καταιγιστικούς εκθετικής προόδου. Τριγύρω ίπτανται εκατομμύρια σελίδες ματαιωμένων προβλέψεων, συμβουλών, εμβριθών αναλύσεων, με κατεύθυνση προς τα εργοστάσια ανακύκλωσης. Διάχυτη και η...

Διαβάστε περισσότερα

Σοκολάκης και Ζαχαρούλα Τρυποδόντη, της Anna Russelmann

Πολλά βιβλία για παιδιά προσπαθούν να περάσουν κάποιο μήνυμα στους μικρούς μας φίλους για τη σωματική υγιεινή και την προστασία του εαυτού μας γενικότερα. Δεν καταφέρνουν όμως όλα να διασκεδάσουν ταυτόχρονα, καθώς τα περισσότερα απλώς «κουνούν αυστηρά το δάχτυλο» στα παιδιά. Κάτι τέτοιο έχει συνήθως τα αντίθετα αποτελέσματα. Το βιβλίο «Σοκολάκης και Ζαχαρούλα Τρυποδόντη» της Άννας Ράσελμαν είναι μια υπέροχη αστεία ιστορία που κάνει τα παιδιά να αγαπήσουν τους μικρούς πρωταγωνιστές και να γελάσουν με την καρδιά τους. Είναι ένας πολύ έξυπνος χειρισμός το θέματος, καθώς τα δύο μας μικρόβια, ο Σοκολάκης κι η Ζαχαρούλα, δεν παρουσιάζονται αποκρουστικά αλλά...

Διαβάστε περισσότερα

Γουλιέλμος Τέλλος

«‘Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους ο Θεός μας οδηγεί στη μοναξιά και στο δρόμο για τον πραγματικό εαυτό μας.O τρόπος που διάλεξε για μένα έμοιαζε με κακό Όνειρο» Nτέμιαν, EPMAN EΣΣE «Μυστήριο ποιος τη μοίρα μας ορίζει. Εμείς; Είναι μια χάρη των θεών, της πλάνης είναι παιχνίδι; Ή του άπειρου χρόνου καρπός; Κανείς δεν ξέρει με σαφήνεια να πει, αν είμαστε θεότητες που σ’ όλα εμείς κυριαρχούμε ή απλοί θνητοί υποταγμένοι σε ιδέες που κυνηγάμε, έστω με πάθος, σ’ ένα ξένο σκοπό προς την ύλη που μας δεσμεύει και που ζητάμε να υπερβούμε. Kι ακόμα κανείς δεν ξέρει...

Διαβάστε περισσότερα

Στον κάδο

Την βρήκα δυο τετράγωνα πέρα από το σπίτι μου. Πετάγαμε μαζί τα σκουπίδια μας. Τόσο πεζό. Καθημερινό και βρώμικο. Ήταν καλοκαίρι. Φόραγε μια κοντή μαύρη ρόμπα σατέν πάνω από το εμπριμέ νυχτικό της. Βάσταγε δυο βαριές σακούλες. Το καταλάβαινες από τα χέρια της κι ας μην καμπούριαζε. Ήρθε την ώρα που πάταγα το έμβολο με το πόδι για να ανοίξει ο κάδος και μου έκανε νόημα με το κεφάλι να περιμένω. Σήκωσε πάνω από το σώμα της τα σκουπίδια και τα πέταξε βίαια. -Σκουπίδια. Γεμίζουμε κάθε μέρα με σκουπίδια, μου είπε χωρίς να με κοιτά. Έβαλε το χέρι της...

Διαβάστε περισσότερα

Ντενεκεδούπολη, της Ευγενίας Φακίνου

Η ιστορία της «Ντενεκεδούπολης» είναι μια ιστορία πανανθρώπινη. Μια ιστορία που θα είναι επίκαιρη όσα χρόνια κι αν περάσουν. Ο ισχυρός που διατάζει κι ο λαός που υπακούει. Θα είναι όμως πάντα έτσι; Τα ντενεκεδάκια αντιδρούν! «Η Ντενεκεδούπολη» είναι ένα κουκλοθέατρο που δημιούργησε η Ευγενία Φακίνου κι αργότερα έγινε παραμύθι. Κυκλοφορεί από το 1977 από τις εκδόσεις Κέδρος με εικονογράφο την ίδια τη συγγραφέα κι απευθύνεται σε παιδιά από 3 ετών. Η περίληψη στο οπισθόφυλλο γράφει: «Η Ντενεκεδούπολη είναι μια πολιτεία αλλιώτικη απ’ τις άλλες. Δεν είναι φτιαγμένη από τούβλα, πέτρες, τσιμέντο ή γυαλί. Είναι ολόκληρη φτιαγμένη από ντενεκέδες....

Διαβάστε περισσότερα

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Follows

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest