Επιλέξτε Page

Να το θυμάσαι, πριν χαράξει η Άνοιξη

8.12.2015

 

 

Το πείσμα και η σιωπή σε σημαδεύουν
πως να βαστάξει η νιότη τόσο φως
μακριά το πέλαγος
φουρτούνες γέννησε.
Μάχεσαι, με τους ανέμους
στην πιο ακρινή βίγλα Του Έρωτα
κι όλο καλείς στην ερημιά σου
θαλασσοπούλια με τα κέρινα φτερά
να μεταλάβουν,
απ' το αίμα το θολό την περηφάνια σου
κι έτσι γιορτάζεις
τη χαρά και το χαμό
κι απ' την αρχή
το παραμύθι ξετυλίγεις
κλωστή μεταξωτή και μήλο κόκκινο.
Γυρίζεις,
τη λαθρακιασμένη ανέμη
στον παλιό καιρό
για να χωρέσει η αιωνιότητα στις χούφτες μας
για να ζεστάνει
στην πυρωμένη σου καρδιά
τα παγωμένα χέρια του ο θεός,
ένα ξημέρωμα ακριβό
σε στράτα γνώριμη.
Αύριο, όταν τα όνειρα,
γλιστρούν αθόρυβα στο φεγγαρόφωτο
μια νύχτα μαγεμένη θα αφήσουνε
στο χώμα το κουκούλι
το βλέμμα κεραυνός  θα υψωθεί
πέρα απ' τα ανθρώπινα
και η μοίρα αρχόντισσα πρωτόσταλτη
θα στρώσει τάβλα ρεθεμνιώτικη
στο κάστρο
και μαρουβά θε να κεράσει τη γενιά που δεν εγέρασε.
Να το θυμάσαι, πριν χαράξει η Άνοιξη
θ' ανοίξει δρόμο η Δρακοκαβαλάρισσα
και στης Σελένας το φαρδύ αλωνάκι
μέσα στις ανθισμένες τις φασκομηλιές
θα σύρει πρώτη
όπως τότε το χορό του λυτρωμού
κουδούνια φορτωμένη
στα σαντάλια της
και τ' άγιο πρόσφορο
απ' το κανίσκι της χαράς
θα μας μοιράσει δίκια η Ζωή.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]και η μοίρα αρχόντισσα πρωτόσταλτη
    θα στρώσει τάβλα ρεθεμνιώτικη στο κάστρο
    και μαρουβά θε να κεράσει τη γενιά που δεν εγέρασε…[…]

    Όμορφα λόγια..με το κρητικό άρωμα να τα διαπερνά…και γλυκιά η αναμονή αυτής της δίκαιης μοιρασιάς…

    Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Καλημέρα Μάχη. Φτάνει μόνο μια σκέψη καμιά φορά, για να γυρίσω μοναστραπίς πίσω, να ονειρευτώ απ’ την αρχή, να ακούσω τα καλέσματα, να αισθανθώ το φως και την αξία της μάχης… Ευχαριστώ από καρδιάς. Εν’ ονόματι της Αγάπης, πάντα.

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    κι έτσι γιορτάζεις
    τη χαρά και το χαμό
    κι απ’ την αρχή
    το παραμύθι ξετυλίγεις
    Πολύ όμορφο το ποίημα σου Ζωή, μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Υπέροχο το ποίημά σας Ζωή με εικόνες που μας ταξιδεύουν με μια γλυκιά ηρεμία!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ ωραίο!!

    Απάντηση
  5. Ζωή Δικταίου

    «Υπάρχει τίποτα αληθινότερο από την αλήθεια; Ναι, το παραμύθι. Αυτό δίνει νόημα αθάνατο στην εφήμερη αλήθεια». (Νίκος Καζαντζάκης). Ευχή, να καταφέρει να ζεστάνει τα παγωμένα χέρια του ο θεός, στην καρδιά όσων έμειναν να καίγονται από τις αλήθειες, λέγοντας παραμύθια και γράφοντας στίχους. Ευχαριστώ Έλενα.

    Απάντηση
  6. Ασημινα Λεοντη

    Θαυμασιο κ Ζωη!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου