Το πείσμα και η σιωπή σε σημαδεύουν
πως να βαστάξει η νιότη τόσο φως
μακριά το πέλαγος
φουρτούνες γέννησε.
Μάχεσαι, με τους ανέμους
στην πιο ακρινή βίγλα Του Έρωτα
κι όλο καλείς στην ερημιά σου
θαλασσοπούλια με τα κέρινα φτερά
να μεταλάβουν,
απ’ το αίμα το θολό την περηφάνια σου
κι έτσι γιορτάζεις
τη χαρά και το χαμό
κι απ’ την αρχή
το παραμύθι ξετυλίγεις
κλωστή μεταξωτή και μήλο κόκκινο.
Γυρίζεις,
τη λαθρακιασμένη ανέμη
στον παλιό καιρό
για να χωρέσει η αιωνιότητα στις χούφτες μας
για να ζεστάνει
στην πυρωμένη σου καρδιά
τα παγωμένα χέρια του ο θεός,
ένα ξημέρωμα ακριβό
σε στράτα γνώριμη.
Αύριο, όταν τα όνειρα,
γλιστρούν αθόρυβα στο φεγγαρόφωτο
μια νύχτα μαγεμένη θα αφήσουνε
στο χώμα το κουκούλι
το βλέμμα κεραυνός θα υψωθεί
πέρα απ’ τα ανθρώπινα
και η μοίρα αρχόντισσα πρωτόσταλτη
θα στρώσει τάβλα ρεθεμνιώτικη
στο κάστρο
και μαρουβά θε να κεράσει τη γενιά που δεν εγέρασε.
Να το θυμάσαι, πριν χαράξει η Άνοιξη
θ’ ανοίξει δρόμο η Δρακοκαβαλάρισσα
και στης Σελένας το φαρδύ αλωνάκι
μέσα στις ανθισμένες τις φασκομηλιές
θα σύρει πρώτη
όπως τότε το χορό του λυτρωμού
κουδούνια φορτωμένη
στα σαντάλια της
και τ’ άγιο πρόσφορο
απ’ το κανίσκι της χαράς
θα μας μοιράσει δίκια η Ζωή.
_
γράφει η Ζωή Δικταίου
[…]και η μοίρα αρχόντισσα πρωτόσταλτη
θα στρώσει τάβλα ρεθεμνιώτικη στο κάστρο
και μαρουβά θε να κεράσει τη γενιά που δεν εγέρασε…[…]
Όμορφα λόγια..με το κρητικό άρωμα να τα διαπερνά…και γλυκιά η αναμονή αυτής της δίκαιης μοιρασιάς…
Την καλημέρα μου!
Καλημέρα Μάχη. Φτάνει μόνο μια σκέψη καμιά φορά, για να γυρίσω μοναστραπίς πίσω, να ονειρευτώ απ’ την αρχή, να ακούσω τα καλέσματα, να αισθανθώ το φως και την αξία της μάχης… Ευχαριστώ από καρδιάς. Εν’ ονόματι της Αγάπης, πάντα.
κι έτσι γιορτάζεις
τη χαρά και το χαμό
κι απ’ την αρχή
το παραμύθι ξετυλίγεις
Πολύ όμορφο το ποίημα σου Ζωή, μπράβο σου!!!
Έχω τόσο καλά βολευτεί στην αγάπη σας, Σοφία. Την καλημέρα μου.
Υπέροχο το ποίημά σας Ζωή με εικόνες που μας ταξιδεύουν με μια γλυκιά ηρεμία!!!!!!!!
Πόσο όμορφο γίνεται και το δικό μου ταξίδι στην καρδιά σας, Άννα.
Πολύ ωραίο!!
«Υπάρχει τίποτα αληθινότερο από την αλήθεια; Ναι, το παραμύθι. Αυτό δίνει νόημα αθάνατο στην εφήμερη αλήθεια». (Νίκος Καζαντζάκης). Ευχή, να καταφέρει να ζεστάνει τα παγωμένα χέρια του ο θεός, στην καρδιά όσων έμειναν να καίγονται από τις αλήθειες, λέγοντας παραμύθια και γράφοντας στίχους. Ευχαριστώ Έλενα.
Θαυμασιο κ Ζωη!!!!!!!!!
Δεν με εξέπληξε.
Είναι πάντα έκπληκτη Ζωή Δικταίου.
: )