Νεράιδα

26.08.2016

young_girl_fairytale

Νεραϊδαχτίδα της αναταραγμένης θάλασσας,
σε βλέπω να παίζεις με την αγάπη των κυμάτων της.

Σ’ ακούω να τραγουδάς ύμνους στην αύρα του φεγγαριού,
ανιχνεύοντας τα υπόγεια ρεύματα της ψυχής σου.

Να στολίζεις με κοχύλια το κεχριμπαρένιο σώμα σου,
κυρά του μυστηριακού βυθού της χώρας των κοχυλιών.

Πάρε με μαζί σου, να ταξιδέψω στο απέραντο γαλάζιο,
με τα γλαροπούλια πάνωθε, να μας συντροφεύουν.

Μέχρι το σημείο εκείνο που ενώνεται με τον ορίζοντα
και μαζεύοντας όλα τα πεφταστέρια που δύουν εκεί,
να αφήσω στη θέση τους απαλά τις σκέψεις μου,
και κάθε λογής-λογής αραχνοΰφαντα πνοής ονείρατα.


Στα όνειρά μου να σ’ έχω αγκαλιά, ν’ αδράξω τη στιγμή της ατέλειωτης ομορφιάς του κόσμου.


Και κάθε που ένα λουλούδι ανοίγει τα πέταλά του όπως μπροστά στην ανοιξιάτικη ηλιαχτίδα, να γίνομαι κι εγώ λουλούδι, καρφωμένο στα χρυσαφένια μαλλιά σου.


Αν μπορούσα να θρέψω με λόγια την καρδιά σου, αυτήν που κατοικεί στα βάθη των ωκεανών, θα έψαχνα στις ακρογιαλιές και στ’ άγρια βράχια, εκεί που ζωγράφιζες τους έρωτες σου, περιδιαβαίνοντας στα γλυκά πρωινά εκείνου του καλοκαιριού που σε γνώρισα.

-

γράφει ο Δημήτριος Φωκιανός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ayla

    Δύσκολο να περιγράψω με λόγια τα συναισθήματα που μου αφήνει η ανάγνωσή του!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου