Μέσα στα χέρια μου ταξίδεψε το φως σου
κι εγώ δεν έχω τη χαρά αυτή του κόσμου
σαν να με τύλιξαν τα μαύρα τα πανιά
έτσι απρόσμενα με βρήκε ερημιά.
Και δε σε είδα να μιλάς με τα πουλιά
και δε σε χάρηκα τράβηξαν τα σχοινιά
και όλα χάθηκαν στην άκρη αυτή του δρόμου
δάκρυ ο πόνος, συντροφιά στο άδειο μυαλό μου.
Νιώθω το βλέμμα σου επάνω μου σκιά
αυτά τα μάτια, τα θλιμμένα τα μελιά.
Μέσα στο χέρι μου κρατώ, άσπρο λουλούδι
και στο προσφέρω τελευταίο μου τραγούδι
και τραγουδώ στα χείλη μου τα διψασμένα
νιότης λουλούδι μου, ψυχής μου αγαπημένα.

4/9/2014

Λυπημένο σούρουπο

Λυπημένο το σούρουπο μοιάζει
καθώς δύει ο ήλιος στη γη
είναι η αύρα γλυκιά σ’ αγκαλιάζει
λίγο πριν ταξιδέψει η σιωπή.
Στολισμένη η άμμος πετράδια
λαμπυρίζουν κρυφά στο γιαλό
την αλμύρα μυρίζω τα βράδια
με το όνειρο εγώ ξενυχτώ.
Λυπημένο το σούρουπο μοιάζει
πως τα σύννεφα κλέψαν το φως
είναι αργά μια στιγμή πλησιάζει
πριν σιωπήσει τη μέρα ο Θεός.

26/8/2014

Ξάγρυπνο φεγγάρι

Σκοτάδι άπλωσε πανιά
και η καρδιά βουρκώνει
είναι γλυκιά η απανεμιά
του φεγγαριού μελώνει.
Τ’ αστέρια κρύφτηκαν ξανά
το φως τους δε το βλέπω
μόνος βαδίζω στη σκιά
ψυχή μου δεν αντέχω.
Λείπει η ανάσα της νυχτιάς
το χάδι στο σκοτάδι
και του φιλιού σου η απανεμιά
ταξίδι να με πάρει.

Κάψαμε απόψε τη σελήνη

Κάψαμε απόψε τη σελήνη
όλα τα αστέρια της ανάψανε φωτιά
έπεσαν πνίγηκαν στη λίμνη
σβήσαν αγάπες ερήμωσαν μια καρδιά.
Και γω που μόνη περπατώ
στις όχθες τώρα αναζητώ, δικά σου χέρια
πλένω τον πόνο μου μεθώ
και στη σελήνη αναζητώ τα καλοκαίρια.
Έκλεισε η νύχτα τα ρολά
φεγγάρι μόνο ξαγρυπνά
χωρίς ελπίδα.
Και γω που μόνη περπατώ
σε μια αγκαλιά, να βυθιστώ
σαν καταιγίδα.