Νυχτερινός Ταξιδιώτης

25.02.2014

 

Ταξίδεψα παντού, σ’ολης της γης τα μέρη

Τον κόσμο όλο γύρισα στα μήκη και στα πλάτη

Από τον πιο βαθύ βυθό, στό πιο μακρύ αστέρι

Όλα αποδείχτηκαν καπνός, αέρας και απάτη

 

Από χαράδρες πέρασα κι από σχιστά λαγκάδια

Τις πιο απάτητες κορφές πάτησα του Καυκάσου

Κάτω απ’ του Νότου το σταυρό, πέρασα χίλια βράδια

Γυρεύοντας την άπιαστη κι απατηλή σκιά σου

 

Σε γύρεψα στου Μαρακές τα φωτεινά παζάρια

Ανάμεσα σε βότανα κι εξωτικά κασμίρια

Του Masyaf[1] αγνάντεψα τα ολόγιομα φεγγάρια

Και στου Ορόντη έκλαψα τα πέτρινα γεφύρια

 

Χιλιάδες λεύγες διάνυσα σε άτια δίχως γκέμια

Διέσχισα την έρημο καβάλα σε καμήλες

Στου Ιμπραήμ Αλή Σουλτάν πέζεψα τα χαρέμια

Γνωρίζοντας νέες ηδονές, γλυκιές ανατριχίλες

 

Στα τροπικά της Ίντιας ξαπόστασα τα δάση

Και στο λιμάνι ρώτησα για σένα στη Σαγκάη

Έφτασα που άλλος άνθρωπος δεν μπόρεσε να φτάσει

Που νανουρίζει η θάλασσα κι ο άνεμος βογκάει

 

Γνώρισα μάγους και γκουρού Ανατολής και Δύσης

Που με γητείες μαγεύανε τον πόνο και τη θλίψη

Τέρατα αντάμωσα πολλά και θαύματα της φύσης

Κι όλα τα πλάσματα της γης που τώρα έχουν εκλείψει

 

Σε άγνωστους πολιτισμούς που τώρα έχουν πεθάνει

Βρήκα θαμμένα μυστικά, την πιο πανάρχαια γνώση

Παλιούς Θεούς που χάθηκαν, αλήθειες που βγήκαν πλάνη

Δυνάμεις που δεν τόλμησε κανείς να ξεκλειδώσει

 

Μπήκα σε τρικάταρτες ισπανικές γαλέρες

Και όργωσα τις θάλασσες μέχρι την Ατλαντίδα

Γοργά τα χρόνια πέρασαν, όπως περνούν οι μέρες

Έχοντας την Ceridwen[2], μοναδική πυξίδα

 

Ξέρω δεν θα σε βρω ποτέ, κι εσύ πλάνη θα μείνεις

Νυχτερινός απέμεινα εγώ, του ονείρου ταξιδιώτης

Ψάχνοντας ακατάπαυστα μιας άπιαστης Σελήνης

Το φως, εκείνο το απαλό από το πρόσωπό της.

 

 

Από την ποιητική συλλογή "Ο Ποιητής και το Φεγγάρι"

https://www.facebook.com/OPoihthsKaiToFeggari

©Αντωνίου Ανδρέας

 


[1] Masyaf : Πόλη της Συρίας χτισμένη στον ποταμό Ορόντη

[2] Ceridwen : Κελτική Θεά του Φεγγαριού και της ποιητικής έμπνευσης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Ξέρω δεν θα σε βρω ποτέ, κι εσύ πλάνη θα μείνεις”

    Όμορφο οδοιπορικό ανά την υφήλιο στην αέναη αναζήτηση του άπιαστου ονείρου!

    Απάντηση
    • Ανδρέας Αντωνίου

      Σας ευχαριστώ για τα θερμά σας σχόλια!

      Απάντηση
    • Ανδρέας Αντωνίου

      Σας ευχαριστώ ειλικρινά!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου