Select Page

Νυχτερινός Ταξιδιώτης

Νυχτερινός Ταξιδιώτης

 

Ταξίδεψα παντού, σ’ολης της γης τα μέρη

Τον κόσμο όλο γύρισα στα μήκη και στα πλάτη

Από τον πιο βαθύ βυθό, στό πιο μακρύ αστέρι

Όλα αποδείχτηκαν καπνός, αέρας και απάτη

 

Από χαράδρες πέρασα κι από σχιστά λαγκάδια

Τις πιο απάτητες κορφές πάτησα του Καυκάσου

Κάτω απ’ του Νότου το σταυρό, πέρασα χίλια βράδια

Γυρεύοντας την άπιαστη κι απατηλή σκιά σου

 

Σε γύρεψα στου Μαρακές τα φωτεινά παζάρια

Ανάμεσα σε βότανα κι εξωτικά κασμίρια

Του Masyaf[1] αγνάντεψα τα ολόγιομα φεγγάρια

Και στου Ορόντη έκλαψα τα πέτρινα γεφύρια

 

Χιλιάδες λεύγες διάνυσα σε άτια δίχως γκέμια

Διέσχισα την έρημο καβάλα σε καμήλες

Στου Ιμπραήμ Αλή Σουλτάν πέζεψα τα χαρέμια

Γνωρίζοντας νέες ηδονές, γλυκιές ανατριχίλες

 

Στα τροπικά της Ίντιας ξαπόστασα τα δάση

Και στο λιμάνι ρώτησα για σένα στη Σαγκάη

Έφτασα που άλλος άνθρωπος δεν μπόρεσε να φτάσει

Που νανουρίζει η θάλασσα κι ο άνεμος βογκάει

 

Γνώρισα μάγους και γκουρού Ανατολής και Δύσης

Που με γητείες μαγεύανε τον πόνο και τη θλίψη

Τέρατα αντάμωσα πολλά και θαύματα της φύσης

Κι όλα τα πλάσματα της γης που τώρα έχουν εκλείψει

 

Σε άγνωστους πολιτισμούς που τώρα έχουν πεθάνει

Βρήκα θαμμένα μυστικά, την πιο πανάρχαια γνώση

Παλιούς Θεούς που χάθηκαν, αλήθειες που βγήκαν πλάνη

Δυνάμεις που δεν τόλμησε κανείς να ξεκλειδώσει

 

Μπήκα σε τρικάταρτες ισπανικές γαλέρες

Και όργωσα τις θάλασσες μέχρι την Ατλαντίδα

Γοργά τα χρόνια πέρασαν, όπως περνούν οι μέρες

Έχοντας την Ceridwen[2], μοναδική πυξίδα

 

Ξέρω δεν θα σε βρω ποτέ, κι εσύ πλάνη θα μείνεις

Νυχτερινός απέμεινα εγώ, του ονείρου ταξιδιώτης

Ψάχνοντας ακατάπαυστα μιας άπιαστης Σελήνης

Το φως, εκείνο το απαλό από το πρόσωπό της.

 

 

Από την ποιητική συλλογή "Ο Ποιητής και το Φεγγάρι"

https://www.facebook.com/OPoihthsKaiToFeggari

©Αντωνίου Ανδρέας

 


[1] Masyaf : Πόλη της Συρίας χτισμένη στον ποταμό Ορόντη

[2] Ceridwen : Κελτική Θεά του Φεγγαριού και της ποιητικής έμπνευσης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ανδρέας Αντωνίου

Ο Ανδρέας Αντωνίου γεννήθηκε στις 12/01/1988 στη Θεσσαλονίκη και μένει μόνιμα στη Λευκωσία. Είναι υποψήφιος διδάκτωρ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στη σχέση Λογοτεχνίας και Φιλοσοφίας. Έχει εκδώσει μία ποιητική συλλογή με τίτλο «Ο Ποιητής και το Φεγγάρι» (εκδόσεις I-Write, 2012) και έχει δημοσιεύσει ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά.

4 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Ξέρω δεν θα σε βρω ποτέ, κι εσύ πλάνη θα μείνεις”

    Όμορφο οδοιπορικό ανά την υφήλιο στην αέναη αναζήτηση του άπιαστου ονείρου!

    Απάντηση
    • Ανδρέας Αντωνίου

      Σας ευχαριστώ για τα θερμά σας σχόλια!

      Απάντηση
    • Ανδρέας Αντωνίου

      Σας ευχαριστώ ειλικρινά!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Follows

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!