Νύχτες που λιώνει το αλάτι

25.11.2015

 

 

Νύχτες που λιώνει το αλάτι
πάνω στην κόψη της ψυχής
στην απουσία σου, το κάτι
από το χάδι της βροχής
μα δε φοράω τα καλά μου
κι ήρθες κι απόψε μοναξιά
ώρες που λιώνει το φεγγάρι
να μου κρατήσεις συντροφιά.

Πάλι τα αδιάβαστα σημάδια
στην καταιγίδα τ’ ουρανού
δε γύρεψα ποτέ, άλλα χάδια,
εσύ είσαι πάντα μες το νου,
καινούριο κάλεσα σκοτάδι
στην άβυσσο του έχω χαθεί
«η Αγάπη» έλεγες, θυμάμαι,
μιλά μόνο με την αφή.

Να δραπετεύσω από τη λύπη
Αύριο… η δυνατή κραυγή
στη νοσταλγία και στη σκέψη
θα σβήσει τ’ άστρο την αυγή
δεν αντιστέκομαι στη φύση
μου φτάνει αυτό που έχω ζήσει.
κι ότι ποθώ, ποτέ δε φτάνω
μέσα απ' τα χέρια μου, το χάνω.

Πεσμένα του Σεπτέμβρη φύλλα
πάντα με πιάνει ανατριχίλα
γραμμές στο πρόσωπο ρυτίδες,
δεν θέλω άλλες ηλιαχτίδες
ψεύτικα αισθήματα του κόσμου
με την εικόνα σου, εντός μου
και δυο – τρεις λέξεις στο συρτάρι
φοβάμαι, αυτά που μου έχεις πάρει.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    ..φοβάμαι αυτά που μου έχεις πάρει…

    Δύσκολοι οι χωρισμοι που ξεκορμίζουν κομμάτια δικά μας…Αλλά σημαίνει οτι τα δώσαμε απλόχερα πριν…

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Έτσι απαιτεί ο έρωτας, γιατί θαρρώ πως είναι μαζί άγρια χαρά κι άγρια λύπη. Ευχαριστώ Μάχη. Την αγάπη μου.

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Τι να πω; Τρυφερό όσο γίνετε, ρομαντικό όσο ονειρευόμαστε και μοναχικό όσο αντέχουμε. Πολύ πολύ όμορφο. Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Αναγκαιότητες, Σοφία, για να ισορροπεί ο Έρωτας στην κόψη της ψυχής. Καλό βράδυ.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου