Ξέρεις;

30.10.2016

woman-eye_b

Ξέρω πώς είναι να ξυπνάς μες στ’ αγκάθια,
που καρφώνουν μόνο την ψυχή σου την άθλια
Και πώς βράζουν σαν τον ήλιο τα σωθικά σου
όσο στιγμές της ζωής σου περνάνε μπροστά σου

Ψάχνεις να βρεις μια στιγμή να πιαστείς
Την στιγμή που σε έκανε να θες να σωθείς
Μα κι αυτή μοιάζει να φοράει μαύρη πλερέζα,
δολοπλόκα αρτίστα, του εχθρού σου μαιτρέσσα

Τώρα χιλιόμετρα είσαι απ’ τον εαυτό σου
μα τόσο κοντά στον επικείμενο θάνατό σου
Άραγε θα έρθει μαζί του η ανακούφιση;
Άραγε είναι του Θεού ή δική σου η βούληση;

Απ’ τον κοιμισμένο ξύπνιο σου ξύπνα και γρήγορα
Τα όνειρα δεν μπορείς να τα έχεις αμφίδρομα
Μάζεψε στάλες σύνεσης που σου μείναν
και φτύσε αυτά που έπινες γιατί σε πίναν.

-

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Απ’ τον κοιμισμένο ξύπνιο σου ξύπνα και γρήγορα
    Τα όνειρα δεν μπορείς να τα έχεις αμφίδρομα
    Μάζεψε στάλες σύνεσης που σου μείναν
    και φτύσε αυτά που έπινες γιατί σε πίναν.

    Δυναμική η ποίησή σου Δώρα…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου