Οι θύμησες βαρύ φορτίο…

23.10.2015

 

 eagle_b

 

Κοιτάς κάτω στο χώμα
τα πεσμένα ηλιοτρόπια
πως γέρνουν παρηγορητικά
πάνω απ΄τα πεθαμένα στάχυα
με δάκρυα αποχωρεί το θέρος.
Ούτε ένα φύσημα από μελτέμι
ούτε μια ξαφνική μπόρα
να σου ξεπλύνει το χέρι.
Οι θύμησες μόνο… βαρύ φορτίο
να σου ταράζουν κι ετούτο το καλοκαίρι.
Άπνοια κι η θάλασσα ανέγγιχτη
απ΄της ζωής το χάδι μοιάζει.
Το ένα και μοναδικό σου βότσαλο
πετάς και ευχή από μέσα σου κάνεις
στον πάτο της να πάει και να θαφτεί
μαζί με το μαράζι.
Η λύτρωση απαγορευμένη
οι αναμνήσεις σου φωτιά
αγκάθια πυρωμένα
σου καίνε την καρδιά.
Την είχες ίσως δεδομένη
και δεν το σκέφτηκες πολύ
πως έτσι πάντα τόσο ανοιχτή
θα είναι συχνά και πληγωμένη.

 

__

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    χίλιες φορές ανοιχτή και ας είναι και πληγωμένη παρά κλειστή και προδομένη από εμάς τους ίδιους…

    Την καλημέρα μου Άννα…

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Σε ευχαριστώ Μάχη μου … από εμάς ξεκινούν όλα .. Καλημέρα 🙂

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Καλη μου Ελένη να είσαι καλά σε ευχαριστώ πολύ πολύ!Καλό βραδυ σου εύχομαι 🙂

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου