τοβιβλίο.net

Select Page

Ονειρεμένο σπίτι

Ονειρεμένο σπίτι

Μια ζωή περίμενα τη στιγμή που θα έβλεπα το όνειρό μου (ένα από τα όνειρά μου για την ακρίβεια) να γίνεται πραγματικότητα. Το νεόκτιστό μου σπιτάκι, που από τις βεράντες του θα έμενα να θαυμάζω το απέραντο γαλάζιο του Σαρωνικού, να οσφραίνομαι το ιώδιο και την αλμύρα του, με το μπάτη να μου χαϊδεύει τα μάγουλα εν είδει  καλωσορίσματος στη γειτονιά τ΄ ονείρου.

Τώρα κάθομαι στο living room με τις μπαλκονόπορτες ορθάνοικτες να μπαίνουν μέσα στο σπίτι τα χρώματα και τ’ αρώματα του καλοκαιριού. Επιτέλους θα ξεχάσω την τεχνητή δροσιά του air condition και το σχετικό αμπάρωμα των κουφωμάτων.

Δεν προλαβαίνω όμως να χαρώ και Θεέ μου, τι είναι τούτο; Δύο  κατσαρίδες μεγέθους δίχως ιστορικό προηγούμενο, έρχονται πετώντας και κάθονται στον καναπέ απέναντί μου, προφανώς ζητώντας μου, αν και ακάλεστες, συντροφιά.

Τρελαίνομαι.

Έχω ένα είδος φοβίας και απέχθειας για τα έντομα αυτά.

Βάζω τις φωνές, αν και κανείς άλλος δεν είναι σπίτι τη στιγμή αυτή. Ευτυχώς, είχα προνοήσει και είχα ένα κατσαριδοκτόνο σπρέι, με το οποίο τις ψεκάζω, μα αυτές άνετα σπεύδουν να κρυφτούν κάτω από τον καναπέ μου.

Και τώρα; Τι γίνεται τώρα;

Τίποτα δε γίνεται. Η γη εξακολουθεί ανεπηρέαστη να γυρίζει περί τον άξονά της, ο Τσίπρας απτόητος μας ψιλοκοροϊδεύει και αυτές θα μείνουν σπίτι μου να γεννήσουν τα αβγά τους με την ησυχία τους.

Μέσα στην ασφυκτική αγωνία, εγώ περιμένω να έρθει κάποιος δικός μου να ψάξουμε μήπως και τις ανακαλύψουμε, προτού να συμβεί το κακό του πολλαπλασιασμού τους που προείπα. Περιμένοντας, δεν εγκαταλείπω βέβαια την προσπάθεια να τις βρω τις άτιμες και με το εντομοκτόνο ανά χείρας  ψάχνω σε πιθανά και απίθανα μέρη σαν πιστολέρο που αναζητά το θύμα του. Μάταια, έχουν λουφάξει.[…]

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Ημερολόγιο 2019

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος