Ονειρική μετάβαση

8.09.2014

 

Σκορπίστηκαν στον άνεμο, κοπάδια από σύννεφα
σκόνη σαν πέπλο έκρυψε, τον ήλιο τον θαμπώνει
η μέρα, νύχτα μύρισε και τις φωνές νεκρώνει.
Ξεγυμνωμένη η ψυχή, δαδί που σιγοκαίει
βαριά τα βήματα συρτά, μύρων πνοή εισπνέει.
Ο ύπνος φέρνει θάνατο, ανάμνηση στο χρόνο
ταξίδι μέσα στο μυαλό, ονειρικό με πόνο.
Βουνά τρεμάμενα βογκούν, πηγές να σπαρταράνε,
μια δρασκελιά η κόλαση και οι ψυχές λυγάνε.
Πύρωσε η γη τον κόρφο της, φωτιά, νερό και πέτρα
πύλες θανάτου άνοιξαν και πέσανε τα δέντρα.
Πεσμένα δέντρα καταγής, ενώσανε τα χέρια
και μονοπάτι έστρωσαν, επάνω στα αστέρια.
Η σάλπιγγα τραγούδησε, την είσοδο αναμένει
το πνεύμα άφησε τη γη, σιγά και ανεβαίνει.
Πουλί στα άσπρα ντύθηκε, στην άβυσσο θυσία
θρήνοι χτυπούνε σαν σφυριά, γλυκιά η οπτασία.
Κόκκινο χρώμα έβαψε, η ανατολή τη δύση
και σφύριξε ο άνεμος, να ακούσει και η φύση.
Λυγίσανε τα άσματα, φωτιά οι νότες πήραν
και το σεργιάνι έληξε, πριν βγει η ηλιαχτίδα.

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου