Ονειρική μετάβαση

8.09.2014

 

Σκορπίστηκαν στον άνεμο, κοπάδια από σύννεφα
σκόνη σαν πέπλο έκρυψε, τον ήλιο τον θαμπώνει
η μέρα, νύχτα μύρισε και τις φωνές νεκρώνει.
Ξεγυμνωμένη η ψυχή, δαδί που σιγοκαίει
βαριά τα βήματα συρτά, μύρων πνοή εισπνέει.
Ο ύπνος φέρνει θάνατο, ανάμνηση στο χρόνο
ταξίδι μέσα στο μυαλό, ονειρικό με πόνο.
Βουνά τρεμάμενα βογκούν, πηγές να σπαρταράνε,
μια δρασκελιά η κόλαση και οι ψυχές λυγάνε.
Πύρωσε η γη τον κόρφο της, φωτιά, νερό και πέτρα
πύλες θανάτου άνοιξαν και πέσανε τα δέντρα.
Πεσμένα δέντρα καταγής, ενώσανε τα χέρια
και μονοπάτι έστρωσαν, επάνω στα αστέρια.
Η σάλπιγγα τραγούδησε, την είσοδο αναμένει
το πνεύμα άφησε τη γη, σιγά και ανεβαίνει.
Πουλί στα άσπρα ντύθηκε, στην άβυσσο θυσία
θρήνοι χτυπούνε σαν σφυριά, γλυκιά η οπτασία.
Κόκκινο χρώμα έβαψε, η ανατολή τη δύση
και σφύριξε ο άνεμος, να ακούσει και η φύση.
Λυγίσανε τα άσματα, φωτιά οι νότες πήραν
και το σεργιάνι έληξε, πριν βγει η ηλιαχτίδα.

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου