Ο αλύτρωτος θεός

26.03.2015

 

Θα ξέρεις την αλήθεια μα δεν θα την πεις.

Θα την αγνοήσεις και θα αγνοηθείς.

Υπερασπιζόμενος τα θέλω σου,

σ’ αυτά θα προδοθείς.

Ένας ακόμη απόμακρος

των συναισθημάτων εραστής,

ένας λαθρεπιβάτης της άκαιρης  στιγμής.

 

Μακάρι να γινότανε το μένος ποταμός,

ένας απροκάλυπτος, αλύτρωτος θεός.

Χωρίς ένα εικόνισμα, χωρίς καμιά εκκλησιά

με μόνο πίστης σύμβολο του «ονείρου η θηλιά».

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

Απορία

Απορία

Τι ΄ναι αυτό, αναρωτώ, που μέσα μου βρυχάται; Θεριό είναι τρανό που όλο μαστιγώνουν; Να ’ναι οι φλέβες δαμαστές, κλουβί τα σωθικά μου; Στερώ τη λευτεριά σ’ ένα δειλό δραπέτη; Πανάθεμά σε αναμονή στα στήθια μου ριζώνεις. Ώσπου, ξεπρόβαλες εσύ. Εσύ! Μεσ’ στ’ όνειρο και...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μακάρι ……………για κάποιους η αλήθεια να μην ήταν τόσο βαριά!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Τουλάχιστον ένα ποιήμα είναι πάντα αληθινό……

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ όμορφο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου