Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Σώσε με
Φρέσκο το αίμα
Στον τοίχο κυλάει ο πόνος
Χρώμα κόκκινο
Στο σώμα
Το σύνθημα φωνάζει
Σώσε με
Νεκρές οι λέξεις
Στα μάτια ανταμώνουν τις σιωπές
Κοίτα με
Ξεριζώνω την ψυχή
Αλλότρια τα κομμάτια
Η καρδιά στεγνή, ζητάει αίμα
Να βγει η ανάσα
Πού να κοιτάξω;
Με βλέπω και τρομάζω
Καθρέφτης ανάποδος
Ο φόβος μπερδεύει όλα τα προσωπεία
Τα φόρεσα
Πώς χώρεσα;
Και τώρα;
Πες μου, αλήθεια
Τώρα; Ποιο απ’ όλα θα με σώσει;
_
γράφει η Άννα Ρουμελιώτη
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/9skTRLRxG94?si=sQdNk01i1ckOrtBNΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη...
Βάψε πολύχρωμα τα φτερά Όσων πιστεύουν Ότι ζεις Και μνημόνευσε με ειρωνεία Αλλά και κατανόηση και θαλπωρή Όλους τους άλλους Να μην ξέρεις Πότε δύει ο ήλιος Είναι η πραγματική ανατροπή; Κρύψε καλά τα οστά Όλων των ζώων Που βρίσκουν καταφύγιο Στα πιο σημαντικά σου...
Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το πρόσωπό σου άτεχνο,μα μέσα απ’ τα μάτια σουέμαθα τη σημασία της τέχνης. Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το στόμα σου πλατύ και ασύμμετρο.Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τη γεωμετρία.Η ομορφιά σου δεν γνωρίζει κανόνες. Με 8 μποφόρ δεν...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το πρόσωπό σου άτεχνο,μα μέσα απ’ τα μάτια σουέμαθα τη σημασία της τέχνης. Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το στόμα σου πλατύ και ασύμμετρο.Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τη γεωμετρία.Η ομορφιά σου δεν γνωρίζει κανόνες. Με 8 μποφόρ δεν...
ΊχνηΠου το αίμα μου λέειΠως μάλλον είναι εφηβικά κατακάθιαΚρατώ καλά την μνήμη τουςΔιότι αν λησμονηθούνκαι τελέψει η ιδέα τουςΘα φύγει και η ελπίδαΝα αναστηθούν σε νέο χώμαΧώμα νοτισμένοΜε ιδρώτα από ζαχαρόνεροΣαν και κείνον που συνόδευεΠαιδιά χωρίς μπλούζες να...
Άλληλοι, παράλληλοι μέσα στου κόσμου ετούτη εδώ την τρέλα. Στην ίδια πόλη, στο ίδιο χάος, με άλλα βλέμματα και την αυτή αγωνία. Περνούμε δίπλα. Δεν ανταμώνουμε. Μοιραζόμαστε δρόμους, νύχτες, ανάσες, μα όχι εαυτούς. Εσύ στον κόσμο σου. Εγώ στον δικό μου. Κι ανάμεσά μας...
Καιρό έχω να σ’ ανταμώσω αγαπημένη μου Άννα… συγκλονιστικό και πάλι το ποίημά σου!!! Τετριμμένα πια τα μπράβο μου, όμως κάθε φορά αυτή την ανάγκη μου βγάζεις…Μπράβο Άννα μου, να είσαι πάντα καλά, καλή συνέχεια σε ό,τι κάνεις!
Τα δέχομαι με μεγάλη χαρά τα μπράβο σου Σοφία μου. Σε ευχαριστώ πολύ πολύ. Να είσαι καλά!!