Ο δήμιος, του Νίκου Φαρούπου

o-dimiosΔιαβάζοντας την τελευταία σελίδα αυτού του βιβλίου, αναρωτήθηκα τι ήταν εκείνο που μου άρεσε περισσότερο σ’ αυτό το μυθιστόρημα. Η πλοκή του; Η γλώσσα του που όμοιά της δεν έχω ξανασυναντήσει; Η εξέλιξη της ιστορίας που μοιάζει με κινηματογραφική διήγηση; Η ανθρώπινη ψυχή που περιγράφεται με τρόπο εξαιρετικό; Ο έρωτας που μοιάζει να τον περιγράφει ο συγγραφέας με τρόπο ιδανικό; Ή μήπως όλα αυτά μαζί; Διότι, και δεν είναι σχήμα λόγου ούτε υπερβολή, τούτο το βιβλίο είναι ένα αριστούργημα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας.

Ένας δημοσιογράφος προσπαθεί να κάνει τα πρώτα του βήματα στη ζωή και την εργασία. Παλεύει να χαλιναγωγήσει τον έρωτα για μια νεαρή κοπέλα η οποία όμως δίνεται ως αντάλλαγμα από την οικογένειά της ως σύζυγος σε έναν ισχυρό βουλευτή προκειμένου να διασωθεί η οικογενειακή επιχείρηση από τη χρεοκοπία. Η Ελένη όμως δεν παραδίδεται στην αγκαλιά του συζύγου της, παρά ζει στο μυαλό της τον έρωτα με τον Ανδρέα Αγγέλου, το νεαρό δημοσιογράφο. Η ιστορία θα φτάσει μέχρι του Μπούρτζι, όπου ένας δήμιος, θύμα ίσως κι αυτός της ίδιας του της ιστορίας, θα κρατήσει τα κλειδιά του μυθιστορήματος μέχρι την τελευταία σχεδόν σελίδα στην Ελλάδα του 1950. Πολιτική, δικαιοσύνη, κοινωνία, διαπλοκή, συνδέονται στο παζλ της ιστορίας με καταλύτη την ασταμάτητη ορμή της δύναμης του έρωτα και των μύχιων σκέψεων των πρωταγωνιστών, δίνοντας ένα εξαίσιο αποτέλεσμα που δικαίως μπορεί να κατατάξει την πένα του Νίκου Φαρούπου σ’ εκείνες που αξίζει να μνημονεύονται όχι μόνο σήμερα αλλά και στο μέλλον.

Δεν είναι καθόλου εύκολο να μιλήσει κανείς γι’ αυτό το βιβλίο χωρίς να χαλάσει τη μαγεία στα μάτια του μελλοντικού αναγνώστη. Εκείνο όμως που μπορεί να πει κανείς με σχεδόν απόλυτο τρόπο είναι πως πρόκειται για ένα εξαιρετικό δείγμα γραφής από εκείνα που ο κάθε άνθρωπος που αγαπά το βιβλίο θα πρέπει να αφιερώσει το χρόνο του και να το μελετήσει. Το αντίτυπο που έχω στα χέρια μου και που θα στολίζει τη βιβλιοθήκη μου ανήκει στην 14η χιλιάδα, η ευχή μου είναι οι αναγνώστες να δώσουν μεγάλη προσοχή σ’ αυτή την έκδοση και τα επόμενα αντίτυπα που θα προμηθευτώ για να δωρίσω στους πολύ καλούς μου φίλους να ανήκουν στην 140η χιλιάδα!

Ακολουθήστε μας

Συντηρητής Ουράνιων Τόξων, του Δημήτρη Μιχελουδάκη

Συντηρητής Ουράνιων Τόξων, του Δημήτρη Μιχελουδάκη

Συντηρητής Ουράνιων Τόξων «Μόλις χτυπήσω κάρτα ρυτιδώνουν το κυνηγητό τα μήλα ή μακριά γαϊδούρα Στην έξοδο έχει μείνει ένα παιδάκι μόνο που ακόμα δεν τολμάει να φτάσει ως το εκατό» Δημήτρης Μιχελουδάκης, ‘Άβολα Φτερά’ / Στον Μάνο Τασάκο’ _ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης -...

Ο Βουνός

Ο Βουνός

  Συγγραφέας: Το ελατήριο Εκδόσεις: Αλφειός Εικονογράφηση: Themis Hatz. Vasconcelos - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Τρεις ιστορίες κοριτσιών από διάφορα μέρη του κόσμου και η ιστορία του ασάλευτου και ψηλού Βουνού συνδέονται με την ποίηση και τις εξαιρετικές...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Βουνός

Ο Βουνός

  Συγγραφέας: Το ελατήριο Εκδόσεις: Αλφειός Εικονογράφηση: Themis Hatz. Vasconcelos - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Τρεις ιστορίες κοριτσιών από διάφορα μέρη του κόσμου και η ιστορία του ασάλευτου και ψηλού Βουνού συνδέονται με την ποίηση και τις εξαιρετικές...

Το γέλιο σου, του Θεόδωρου Λιμήτσιου

Το γέλιο σου, του Θεόδωρου Λιμήτσιου

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Στο βιβλίο του Θεόδωρου Λιμήτσιου, ένα μικρό βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, θα περιπλανηθούμε από τα ορεινά χωριά της Πίνδου, Χαλίκι και Λεπενίτζα και θα οδηγηθούμε στο Μεγάλο Κάστρο της Κρήτης παρέα με τους...

Το νερό της λίμνης δεν είναι ποτέ γλυκό, της Giulia Caminito

Το νερό της λίμνης δεν είναι ποτέ γλυκό, της Giulia Caminito

Η αφηγήτρια της ιστορίας είναι ένα παιδί που μεγαλώνει, μπαίνει στην εφηβεία και γίνεται γυναίκα, μόνο που σε αυτόν τον αγώνα νιώθει πως είναι μόνη της. Αγωνίζεται σκληρά να ξεφύγει από τη δεσποτική, αυστηρή και αυταρχική μητέρα της που επιμένει να της διαφεντεύει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου