Ο Δήμος και ο Προκρούστης

30.06.2015

 

 

Πεινάνε τα κατσικάκια που ξέχασε η μάνα
μεσημέριασε πια
ήλιος σηκώθηκε κλαίνε πολύχρωμα αυτάκια
ξαπλώνουν αγκαλιά
στο χορτάρι γουργουρίζει η κοιλίτσα άδεια
Χτύπα τώρα δυνατά

Άπονη μάνα δε γνωρίζει συμπόνια
όμορφη έγινε, κομψή σε λιβάδι γυρνά
το μέλλον της σκάβει, κολυμπά και ξαφνικά
Χτύπα τώρα δυνατά

Ξαναπεινάνε τα μηρυκασμένα
νύχτωσε ξεχάστηκαν γι άλλη μια φορά
στο φεγγάρι αλυχτάν τα ξεπεταρούδια
μα μέσα τους χαμηλά η φωνούλα
μην προσελκύσει εκείνα τα θεριά
Χτύπα τώρα δυνατά

Σκελετώθηκαν πόδια κι εστεμμένα κορμιά
οι ευθύνες ναρκώσαν κι ο τροφός τσιμουδιά
χρόνο λίγο με σταγόνες μαρτυρικές γι αυτό
Χτύπα τώρα δυνατά

Χορτασμένα κατσίκια διαβάτες άπιστοι με δουλικά
εμφανίστηκε του Προκρούστη κρεβάτι μαγικό
και για μέτρο ένα γάντι, πούπουλο να καθαρίζει
κατά βάθος γονατίζει γυμνά χέρια στη φωτιά
μην την κλαις την Ελευθερία, ξημέρωσε

Χτύπα ΤΩΡΑ δυνατά

 

_

γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    μην την κλαις την Ελευθερία, ξημέρωσε

    Χτύπα ΤΩΡΑ δυνατά …….

    Δύναμη!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Μαρία πολύ δυνατό το ποίημα σου!!!
    Περιέχει μέσα την μικρή μας κοινωνια.

    Καλή σου ημέρα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου