γράφει η Βάλια Καραμάνου

–

Ο Δράκος ζει σ’ ένα παραθαλάσσιο χωριό της Πελοποννήσου, όπου το Φως πλημμυρίζει τα σοκάκια με τις βουκαμβίλιες και τα μικρά γραφικά σπίτια  σκαρφαλώνουν το ένα πάνω στο άλλο. Ένα μέρος παραδεισένιο, όπου νομίζεις πως το Κακό δεν μπορεί να έχει θέση. Κι όμως σ’ ένα τόσο ειδυλλιακό περιβάλλον, από την παιδική ηλικία της ηρωίδας, της Ανδριάνας, η παρουσία του Κακού στοιχειώνει τα άγουρά της χρόνια και ταυτόχρονα όλο το χωριό με αλλόκοτες εμφανίσεις. Το παράδοξο συνεχίζει να υπάρχει και κορυφώνεται στο παρόν, σ’ ένα ξέφρενο πάρτι παλιών φίλων δίπλα στα ερείπια του ναού του Απόλλωνα- θεού του Φωτός- όπου ο Δράκος αποκτά πλέον ρεαλιστικές  διαστάσεις και δολοφονεί ανελέητα. Η ζωή όλων βρίσκεται σε κίνδυνο, κυρίως της Ανδριάνας, που όμως δεν διστάζει να αναζητά την αλήθεια με όποιο κόστος ακολουθώντας επικίνδυνα μονοπάτια. Επικεφαλής της αστυνομικής έρευνας τίθεται ο αστυνόμος Καμπάς. Η έλξη ανάμεσα σε αυτόν και την ηρωίδα γεννάται αυθόρμητα και αναπόφευκτα, αλλά παράλληλα  καραδοκεί ο κίνδυνος, η σκιά του δολοφόνου που στοχεύει πλέον ξεκάθαρα και άμεσα  στην γυναίκα.

Πώς χωρά τόσο σκοτάδι στην χώρα του Φωτός, τόσο αίμα  στον Απολλώνιο Ναό; Πως η γοτθική, ερεβώδης ατμόσφαιρα ζει και κυριαρχεί δίπλα στην λαμπερή θάλασσα και στον μεσογειακό ήλιο;  Κι όμως η συγγραφέας καταφέρνει στην νουβέλα της να ενσαρκώσει αυτό το παράδοξο πάντρεμα σκότους-φωτός, έρωτα- θανάτου. Με λιτή, περιεκτική γραφή, απαλλαγμένη από περιττολογίες και άσκοπες φλυαρίες, σκιαγραφεί τους ήρωες και ζωντανεύει τον ειδυλλιακό τόπο με την εφιαλτική ιστορία βήμα προς βήμα. Και ο αναγνώστης ακολουθεί. Ο ρυθμός της αφήγησης ιλιγγιώδης, ξέφρενος, μια κούρσα θανάτου, που κρατά αμείωτη την αγωνία και το ενδιαφέρον του, εκεί που ζωντανεύει ο Δράκος, το στοίχειωμα  κάθε ανθρώπου, κάθε γυναίκας.