Ο καινούριος μου φίλος

9.01.2016

 

 

Ο καινούριος μου φίλος
που αγαπά τη σιωπή...
όταν ψίθυρος γίνεται
η φωνή σου τη νύχτα,
μια κιθάρα,
στο μπαλκόνι μας παίζει
και καλεί μυστικά τη βροχή
να κυλά το παράπονο,
όπως τότε, το πρώτο φιλί
στο σπασμένο
της αγάπης γυαλί.

Με τις πρώτες ψιχάλες
να πέφτουν,
στο μισό,
της καρδιάς σου το τζάμι
και στο άλλο μισό,
που για πάντα ξεχάστηκε
να γράφουν οι άλλες,
όταν βρέχει
και τόσο πληγώνεσαι,
μια αγκαλιά τρυφερή
θα σου φτάνει,
στη δική μου ψυχή
θα βρίσκεις λιμάνι.

Ο καινούριος μου φίλος
που δεν είναι παιδί,
όταν κλαίω σωπαίνει
και τ’ άστρα μου τάζει,
ζωγραφίζει ουρανό
και σηκώνει πανό,
χελιδόνια οι ώρες
με συνθήματα μπόρες,
στης ζωής το τοπίο
δεν θα πούμε αντίο,
στα κυκλάμινα ανθίζει,
το φθινόπωρο η λύπη
ένα βλέμμα ραγίζει
σαν ο Έρωτας λείπει…

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]ζωγραφίζει ουρανό και σηκώνει πανό […]

    τι υπέροχη εικόνα για το θαύμα του φίλου που στέκει εκεί και δίνει το χέρι του… !!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ναι Μάχη και είναι παρήγορο το γεγονός ότι είναι πάντα εκεί για να μου θυμίζει πως παραβλέπει τα λάθη μου και αγαπά τη χαρά μου.

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Είναι παρά πολύ όμορφο αυτό το ποίημα σου Ζωή!!!! Μόνο που αναρωτιέμαι αν είναι υπαρκτός τούτος ο φίλος ή βρίσκετε στη σφαίρα της φαντασίας; Μήπως είναι δημιούργημα και ανάγκη της ψυχής; Και για αυτό αγγίζει την τελειότητα!!!

    Απάντηση
  3. Ζωή Δικταίου

    Ευχαριστώ, αυτός ο καλός σου λόγος πάντοτε, κίνητρο για σκέψεις αγαθές. Φίλος αληθινός είναι, με κληρονομημένη τη μνήμη τ’ ουρανού και προσανατολισμό την αγάπη, με αρετές και πνεύμα συνείδησης οικουμενικής Σοφία και αισθάνομαι τυχερή.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου