Ο καινούριος μου φίλος

9.01.2016

 

 

Ο καινούριος μου φίλος
που αγαπά τη σιωπή...
όταν ψίθυρος γίνεται
η φωνή σου τη νύχτα,
μια κιθάρα,
στο μπαλκόνι μας παίζει
και καλεί μυστικά τη βροχή
να κυλά το παράπονο,
όπως τότε, το πρώτο φιλί
στο σπασμένο
της αγάπης γυαλί.

Με τις πρώτες ψιχάλες
να πέφτουν,
στο μισό,
της καρδιάς σου το τζάμι
και στο άλλο μισό,
που για πάντα ξεχάστηκε
να γράφουν οι άλλες,
όταν βρέχει
και τόσο πληγώνεσαι,
μια αγκαλιά τρυφερή
θα σου φτάνει,
στη δική μου ψυχή
θα βρίσκεις λιμάνι.

Ο καινούριος μου φίλος
που δεν είναι παιδί,
όταν κλαίω σωπαίνει
και τ’ άστρα μου τάζει,
ζωγραφίζει ουρανό
και σηκώνει πανό,
χελιδόνια οι ώρες
με συνθήματα μπόρες,
στης ζωής το τοπίο
δεν θα πούμε αντίο,
στα κυκλάμινα ανθίζει,
το φθινόπωρο η λύπη
ένα βλέμμα ραγίζει
σαν ο Έρωτας λείπει…

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]ζωγραφίζει ουρανό και σηκώνει πανό […]

    τι υπέροχη εικόνα για το θαύμα του φίλου που στέκει εκεί και δίνει το χέρι του… !!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ναι Μάχη και είναι παρήγορο το γεγονός ότι είναι πάντα εκεί για να μου θυμίζει πως παραβλέπει τα λάθη μου και αγαπά τη χαρά μου.

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Είναι παρά πολύ όμορφο αυτό το ποίημα σου Ζωή!!!! Μόνο που αναρωτιέμαι αν είναι υπαρκτός τούτος ο φίλος ή βρίσκετε στη σφαίρα της φαντασίας; Μήπως είναι δημιούργημα και ανάγκη της ψυχής; Και για αυτό αγγίζει την τελειότητα!!!

    Απάντηση
  3. Ζωή Δικταίου

    Ευχαριστώ, αυτός ο καλός σου λόγος πάντοτε, κίνητρο για σκέψεις αγαθές. Φίλος αληθινός είναι, με κληρονομημένη τη μνήμη τ’ ουρανού και προσανατολισμό την αγάπη, με αρετές και πνεύμα συνείδησης οικουμενικής Σοφία και αισθάνομαι τυχερή.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου