Ο σχοινοβάτης

11.06.2020

Ένα τσίρκο η ζωή. Μέσα του γεννιόμαστε. Σε μια τέντα, ανάμεσα σε θηρία άγρια κι εξημερωμένα. Εκεί, θα μας διαλέξουν ρόλους. Κι έχει πολλούς. Άλλοι θα γίνουν ακροβάτες. Άλλοι οι θηριοδαμαστές. Άλλοι πάλι είναι φτιαγμένοι για παλιάτσοι. Κι άλλοι ταχυδακτυλουργοί.

Υπάρχουν κι εκείνοι που η φύση δεν τους προίκισε με θάρρος και απόμειναν να ταΐζουν τους ελέφαντες. Να καθαρίζουν τις βρωμιές απ’ τ’ άλογα. Και να κοιτάνε τ’ άστρα κάθε βράδυ και ν’ ονειρεύονται.

Ονειρεύονται πως βρίσκονται σε ένα σχοινί εκεί ψηλά. Στην οροφή. Χωρίς το δίχτυ. Τι να το κάνεις το δίχτυ στ’ όνειρο; Κι είναι εκεί. Γενναίοι και ωραίοι. Με σώμα γυμνασμένο και δέρμα που γυαλίζει στο φως των προβολέων. Βαδίζουν ατρόμητοι κι ευθυτενείς με το κοντάρι στα χέρια για ισορροπία.

Μουσική απ’ τα μεγάφωνα. Ένα βαλς αιθέριο και η μορφή εκείνης να ξεπροβάλλει απ’ το σκοτάδι και ν’ απλώνει κατάλευκο το χέρι. Το σχοινί είναι πλατεία πια κι ο σχοινοβάτης χορεύει. Χορεύει. Χορεύει. Στροβιλίζεται στον αέρα με χάρη κι αποφασιστικότητα. Εκείνη γελά και τα μάτια τού κόσμου ολόγυρα, χρυσές πυγολαμπίδες. “Θα μ αγαπάς για πάντα;” ακούει τη φωνή της.

Η μουσική σταμάτησε. Οι θεατές κοιτούν κρατώντας την ανάσα. Ήρθε η ώρα. Η πιο επικίνδυνη φιγούρα. Αυτή που περιμένουν όλοι. Αφήνει το κοντάρι κι ετοιμάζεται. Μία ανάσα. Ένα αστέρι έπεσε απ’ τον ουρανό, αφήνοντας για μια στιγμή μία κλωστή ασήμι. Ο ακροβάτης αποκοιμήθηκε. Χειροκροτήματα. Ιαχές. Σιωπή.

Αύριο πάλι.

 

_

γράφει ο Τάσος Κυρτάσογλου

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου